ควรทำอย่างไรดี

#1

พยายามยอมรับความจริงว่า ระยะทางเป็นอุปสรรค ( แฟนเราก็อยู่ไกลเหมือนกัน อยู่คนละจังหวัด ) เธออาจจะคิดมากไปเอง อย่าเซ้าซี้ แต่อย่าขาดการติดต่อ โทรหาเสมอ เมื่อเค้าไม่อยากคุย ก็เลิกคุย แต่ต้องคุยกันทุกวัน .. เราช่วยได้แค่นี้ <br>
แต่อยากให้เธอยอมรับความจริง ในเรื่องของความห่างไกล เค้าเป็นผู้ชาย ขนาดเราเป็นผู้หญิง เรายังหวั่นไหวเลย จริงไม๊ .. เราก็พยายามทำใจอยู่ <img src="pic/b2.gif"> เป็นกำลังใจให้นะ <img src="pic/b11.gif">

#2

เลิกกันไปตั้ง 8 ปีแล้วนะคะ อย่าให้ความหวังกับตัวเองดีกว่านะคะ เราไม่รู้ว่า 8 ปีที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นบ้าง เขามีใครไปหรือยัง <br>
<br>
แล้วเขากลับมาคุยกับเราในฐานะเพื่อนคนนึงหรือเปล่าคะ <br>
<br>
เราไม่ได้ทำอะไรผิด เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิด ต่างคนอาจจะต่างคิดกันไปคนละด้านก็ได้นะคะ

#3

ทำใจจ๊ะ <img src="pic/b2.gif">

#4

โทรไปคุยให้รุ้เรื่องกันไปเลยครับแบบนี้ <br>
เอาให้กระจ่างไปเลย <br>
แต่ถ้าเขาไม่มีความสำคัญกับคุนสักเท่าไหร่ <br>
คุนก็ควรจะคิดว่า ''ช่างมันสิ'' <br>
เพราะฉะนั้น........คุนควรจะกลับมาคิดว่าเค้าสำคัญกับคุนขนาดไหน....ขาดเค้าได้มั้ยละ.......ทำไมต้องไปสนคนที่ไม่ต้องการเราล่ะ!!......แล้วคนที่ให้ความสำคัญกับเราน่ะมีมั้ย.......ถ้ามีเราทำอย่างไรกับเค้า <br>
<br>
ปล.พิมไปพิมมายาวเลยเหอๆ <img src="pic/b5.gif">

#5

<font color=FF6600> ถ้าเขาเปิดโอกาสให้คุณคุย ก็ถามเขาไปตรงๆเลยนะคะ ว่าตอนนี้เขายังมีคุณอยู่รึป่าว ถ้าคำตอบคือไม่คุณก็ควรลืมๆเขาไปเถอะค่ะ ไม่งั้นก็เหมือนมีโซ่มาตรวนจะไปไหนก็ลำบากใจ </font>