มุมชวนคุย
หม้อไฟมรณะ (รสชาดดี แต่ขาดอากาศหายใจ)
PangRum
29/08/2006 12:46
1,602 เข้าชม
เดาเอาว่าน่าจะเกิดเหตุที่ใบไม้ร่าเริงนะเจ้าคะ น่ากลัวจริงๆ <br>
| <br>
| <br>
| <br>
| -- หม้อไฟมรณะ -- <br>
| <br>
| <br>
| | <br>
| เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อสักสามชั่วโมงที่ผ่านมานี่เองครับ ... <br>
กลับมาถึงบ้านก็พิมพ์เลย อยากเล่าให้คนอื่น | <br>
| ๆ <br>
| <br>
| <br>
ฟังเป็นข้อเตือนใจสำหรับการเลือกสั่งอาหารที่อาจจะทำให้เราหมดสภาพการเป็นสิ่งมีชีวิตก่อนเวลาอัน| <br>
| ควรได้ครับ <br>
| <br>
| <br>
| <br>
| เรื่องมีอยู่ว่า ... <br>
หลังงานรับปริญญาที่ห้องแล็บผมก็ถือโอกาสฉลองบัณฑิตใหม่ | <br>
| รวมทั้งฉลองวันเกิดผู้อาวุโสสูงสุดของห้องเราไปด้วย ... <br>
ที่ร้านคาราโอเกะชื่อดังตรงข้าม | <br>
| กับม.เกษตร <br>
| <br>
| ชื่อเกี่ยวกับของเขียว ๆ ... ที่เจ้แกคุยนักคุยหนาว่าเจ๋งสุด ๆ <br>
| <br>
| บรรยากาศก็เป็นไปด้วยดีครับ อาหารอร่อย ห้องสวย น้อง ๆ พนักงานก็ใช้ได้ <br>
| <br>
| บนโต๊ะของเราก็มีแกงส้มชะอม กุ้งแช่น้ำปลา ปลาช่อนร่าเริง <br>
| <br>
| และอะไรอีกหลายอย่างที่ผมก็นั่งโจ้กันอย่างมันมัน ... <br>
เคล้าเสียงร้องที่ไปคนละทิศละทางกับอาหาร | <br>
| ตรงหน้า -__-! <br>
| <br>
| แต่ที่ถือว่าเป็น hilight ของอาหารที่สั่งมาคงจะเป็น "รวมมิตรทะเลแซบ" <br>
| <br>
| ที่เป็นหม้อไฟน้ำซุปสีเข้มหอมกลิ่นเครื่องเทศ พร้อมของทะเลและผักสด ๆ <br>
| <br>
| ซึ่งพวกเราก็กระดี๊กระด๊าตักซดคนละถ้วยสองถ้วย ... <br>
รสชาตินั้นดีทีเดียวครับ | <br>
| <br>
| <br>
| เหตุการณ์ผ่านไปอย่างคึกครึ้น ... <br>
แต่บางอย่างที่ผิดปกติกำลังจะเกิดขึ้น... | <br>
| ไม่นานหลังจากร่วมกันตะเบ็งเสียงกันในเพลงน้องเปิ้ลน่ารัก <br>
| <br>
| และขอเปลี่ยนถ่านและเติมน้ำซุปในหม้อไฟแสนอร่อย ผ่านไปสักห้านาทีได้... <br>
| <br>
| รองอวุโสของเราก็เกิดอาการวูบ! <br>
| <br>
| ขาพับลงไปตรงหน้าห้องคาราโอเกะหลังจากที่พึ่งกลับขึ้นมาจากห้องน้ำ <br>
| <br>
| พวกเราก็ช่วยกันพยุงเข้ามา ในห้อง <br>
และขอให้ผู้อวุโสสูงสุดลงไปหยิบยาดมในรถมา | <br>
| แต่พอเจ้ใหญ่แกจะก้าวกลับเข้ามาในห้องเท่านั้นแหละ <br>
| <br>
| แกก็เป็นลมตาเหลือกหงายหลังลงไปทันที ! <br>
| <br>
| พวกเราทิ้งไมค์วิ่งไปปฐมพยาบาลกันใหญ่ และพี่ ๆ คนอื่น <br>
| <br>
| ก็เริ่มมีอาการวิงเวียนเพราะก้ม ๆ เงย ๆ กันอยู่นาน <br>
| <br>
| จนต้องนอนลงไปกับพื้นระเบียงตรงหน้าห้อง... <br>
| <br>
| น้องพนักงานก็วิ่งหายาดมมาให้ <br>
| <br>
| คนที่ร้องอยู่ห้องข้าง ๆ ก็เริ่มออกมาดู <br>
| <br>
| และซุบซิบกันว่าคนแก่พวกนี้ทำไมถึงเมากันเหลวแหลกขนาดนี้...-_-! <br>
| <br>
| ถ้าคนข้างนอกมองก็คงจะว่า เจ้ ๆ <br>
แค่เป็นลมเพราะเมาจัด...แต่นั่นต่างหากที่เป็นเรื่องผิดปกติที่สุด | <br>
| ของพวกเรา <br>
| <br>
| เพราะรองอวุโส ไม่ได้แตะน้ำยอดข้าวเลยสักหยดเดียว <br>
| <br>
| แถมผู้อวุโสสูงสุด และคนที่นอนแผ่ตามๆ ลงไปนั้น <br>
ความทนต่อแอลกอฮอล์ถือว่า "ระดับคอแพททินัม" | <br>
| กันเลยทีเดียว <br>
| <br>
| แต่ประโยคที่ทำให้ทุกคนหันไปมองน้องพนักงานกันเป็นตาเดียวก็คือ ... <br>
"หม้อไฟนี่ อีกแล้ว" | <br>
| และพวกเราก็แทบจะพูดเป็นเสียงเดียวกันเลยว่า "มิน่าล่ะถึงมึน ๆ <br>
หัวกันทุกคนเลย" | <br>
| แต่ด้วยเพราะหลายคนดิงค์ไปบ้างแล้ว <br>
| <br>
| จึงคิดว่าตัวเองอาจจะมึนเพราะเหล้า ... <br>
แต่ก็นั่นแหละ...ก็ยังสงสัยว่าทำไมเมาเร็วจัง | <br>
| (บอกแล้วว่าระดับคอแพททินัมกันทั้งนั้น...เหล้าครึ่งขวดเมาก็บ้าแล้ว) <br>
| <br>
| ส่วนรองอวุโสก็เข้าใจว่าตัวเองอยู่ในช่วง "เจทเลค" <br>
| <br>
| <br>
เพราะพึ่งกลับมาจากภารกิจต่างประเทศก็เลยไม่ได้บอกกันว่าเกิดเรื่องผิดปกติกับตัวเอง คือต่างคน | <br>
| ต่างมึนหัวกันทั่วหน้า <br>
| <br>
| หลังจากน้องพนักงานไล่เปิดหน้าต่าง <br>
และเอาพัดลมยักษ์มาเป่าระบายในห้องให้ | <br>
| ก็มานั่งวิเคราะห์กันว่า ... <br>
เพราะห้องที่เรานั่งกันอยู่นั้นไม่มีพัดลมระบายอากาศสักตัว | <br>
| ทำให้หม้อไฟที่ต้องใช้ออกซิเจนในการเผาไหม้ถ่านไม้ <br>
| <br>
| (แถมขอเติมถ่านอีกตะหาก -_-!) แย่งเอาอากาศไปใช้หมด <br>
| <br>
| <br>
| | <br>
| เช่นเดียวกับกรณีคนเสียชีวิตจากการจุดตะเกียงไว้ในเตนท์ <br>
หรือจุดตะเกียงน้ำมันหอมไว้ในห้องแอร์ | <br>
| ซึ่งเพื่อนบางคนก็เอะใจตั้งแต่แรกที่ไม่เห็นพัดลมดูดอากาศ ... <br>
แต่ก็ไม่ติดใจอะไร | <br>
| ข้อหนึ่งที่ดูน่าอันตรายมากถ้าหากมีใครบางคนฟุปไป <br>
| <br>
| แล้วเพื่อนเข้าใจว่าเมาจนหลับ...อาจจะไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีกเลยก็ได้ <br>
| <br>
| พวกเราก็ได้แต่คอมเมนท์ผ่านน้องพนักงานไปว่า <br>
| <br>
| ต้องบอกเจ้าของร้านนะว่าต้องติดพัดลมระบายอากาศ <br>
| <br>
| <br>
หรือเตือนคนที่เข้ามาใช้ห้องว่าถ้าสั่งอาหารประเภทนี้มากินต้องเปิดหน้าต่าง | <br>
| หรือยกเลิกรายการนี้ไปเลยก็ยิ่งดี <br>
| <br>
| แหมก็มันน่านัก... ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเกิดเหตุการณ์อย่างนี้บ่อยๆ ... <br>
ก็น่าจะเตือนกันบ้างน้า | <br>
| ต่อไปใครจะสั่งอาหารอะไรก็คงไม่แค่นึกถึงรสชาดอย่างเดียว <br>
| <br>
| แต่ต้องดูบรรยากาศรอบๆ ด้วยว่ามันจะเป็นอาหารจานมรณะ <br>
ส่งเราลงนรกกันไปได้ง่าย ๆ ซะอย่าง | <br>
| นั้นหรือเปล่า <br>
| <br>
| อ่อ...ใครรู้จักเจ้าของร้าน หรือหุ้นส่วนฝากเตือนด้วยนะครับ <br>
| <br>
| เพราะรู้ว่ามีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลายครั้งแล้ว ต่อไปช่วยกันไม่ทัน <br>
| <br>
| <br>
มานอนไหลตายในร้าน...อนาคตเดี๊ยวจะเปลี่ยนจากร้านคาราโอเกะไปเป็นบ้านผีสิง | <br>
| ให้พี่กมล ... แกมาทำรายการล่าวิณญาณเอานา...แล้วจะหาว่า ข้อย สิ บ่ บอก <br>
| <br>
| <br>
| <br>
| -- หม้อไฟมรณะ -- <br>
| <br>
| <br>
| | <br>
| เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อสักสามชั่วโมงที่ผ่านมานี่เองครับ ... <br>
กลับมาถึงบ้านก็พิมพ์เลย อยากเล่าให้คนอื่น | <br>
| ๆ <br>
| <br>
| <br>
ฟังเป็นข้อเตือนใจสำหรับการเลือกสั่งอาหารที่อาจจะทำให้เราหมดสภาพการเป็นสิ่งมีชีวิตก่อนเวลาอัน| <br>
| ควรได้ครับ <br>
| <br>
| <br>
| <br>
| เรื่องมีอยู่ว่า ... <br>
หลังงานรับปริญญาที่ห้องแล็บผมก็ถือโอกาสฉลองบัณฑิตใหม่ | <br>
| รวมทั้งฉลองวันเกิดผู้อาวุโสสูงสุดของห้องเราไปด้วย ... <br>
ที่ร้านคาราโอเกะชื่อดังตรงข้าม | <br>
| กับม.เกษตร <br>
| <br>
| ชื่อเกี่ยวกับของเขียว ๆ ... ที่เจ้แกคุยนักคุยหนาว่าเจ๋งสุด ๆ <br>
| <br>
| บรรยากาศก็เป็นไปด้วยดีครับ อาหารอร่อย ห้องสวย น้อง ๆ พนักงานก็ใช้ได้ <br>
| <br>
| บนโต๊ะของเราก็มีแกงส้มชะอม กุ้งแช่น้ำปลา ปลาช่อนร่าเริง <br>
| <br>
| และอะไรอีกหลายอย่างที่ผมก็นั่งโจ้กันอย่างมันมัน ... <br>
เคล้าเสียงร้องที่ไปคนละทิศละทางกับอาหาร | <br>
| ตรงหน้า -__-! <br>
| <br>
| แต่ที่ถือว่าเป็น hilight ของอาหารที่สั่งมาคงจะเป็น "รวมมิตรทะเลแซบ" <br>
| <br>
| ที่เป็นหม้อไฟน้ำซุปสีเข้มหอมกลิ่นเครื่องเทศ พร้อมของทะเลและผักสด ๆ <br>
| <br>
| ซึ่งพวกเราก็กระดี๊กระด๊าตักซดคนละถ้วยสองถ้วย ... <br>
รสชาตินั้นดีทีเดียวครับ | <br>
| <br>
| <br>
| เหตุการณ์ผ่านไปอย่างคึกครึ้น ... <br>
แต่บางอย่างที่ผิดปกติกำลังจะเกิดขึ้น... | <br>
| ไม่นานหลังจากร่วมกันตะเบ็งเสียงกันในเพลงน้องเปิ้ลน่ารัก <br>
| <br>
| และขอเปลี่ยนถ่านและเติมน้ำซุปในหม้อไฟแสนอร่อย ผ่านไปสักห้านาทีได้... <br>
| <br>
| รองอวุโสของเราก็เกิดอาการวูบ! <br>
| <br>
| ขาพับลงไปตรงหน้าห้องคาราโอเกะหลังจากที่พึ่งกลับขึ้นมาจากห้องน้ำ <br>
| <br>
| พวกเราก็ช่วยกันพยุงเข้ามา ในห้อง <br>
และขอให้ผู้อวุโสสูงสุดลงไปหยิบยาดมในรถมา | <br>
| แต่พอเจ้ใหญ่แกจะก้าวกลับเข้ามาในห้องเท่านั้นแหละ <br>
| <br>
| แกก็เป็นลมตาเหลือกหงายหลังลงไปทันที ! <br>
| <br>
| พวกเราทิ้งไมค์วิ่งไปปฐมพยาบาลกันใหญ่ และพี่ ๆ คนอื่น <br>
| <br>
| ก็เริ่มมีอาการวิงเวียนเพราะก้ม ๆ เงย ๆ กันอยู่นาน <br>
| <br>
| จนต้องนอนลงไปกับพื้นระเบียงตรงหน้าห้อง... <br>
| <br>
| น้องพนักงานก็วิ่งหายาดมมาให้ <br>
| <br>
| คนที่ร้องอยู่ห้องข้าง ๆ ก็เริ่มออกมาดู <br>
| <br>
| และซุบซิบกันว่าคนแก่พวกนี้ทำไมถึงเมากันเหลวแหลกขนาดนี้...-_-! <br>
| <br>
| ถ้าคนข้างนอกมองก็คงจะว่า เจ้ ๆ <br>
แค่เป็นลมเพราะเมาจัด...แต่นั่นต่างหากที่เป็นเรื่องผิดปกติที่สุด | <br>
| ของพวกเรา <br>
| <br>
| เพราะรองอวุโส ไม่ได้แตะน้ำยอดข้าวเลยสักหยดเดียว <br>
| <br>
| แถมผู้อวุโสสูงสุด และคนที่นอนแผ่ตามๆ ลงไปนั้น <br>
ความทนต่อแอลกอฮอล์ถือว่า "ระดับคอแพททินัม" | <br>
| กันเลยทีเดียว <br>
| <br>
| แต่ประโยคที่ทำให้ทุกคนหันไปมองน้องพนักงานกันเป็นตาเดียวก็คือ ... <br>
"หม้อไฟนี่ อีกแล้ว" | <br>
| และพวกเราก็แทบจะพูดเป็นเสียงเดียวกันเลยว่า "มิน่าล่ะถึงมึน ๆ <br>
หัวกันทุกคนเลย" | <br>
| แต่ด้วยเพราะหลายคนดิงค์ไปบ้างแล้ว <br>
| <br>
| จึงคิดว่าตัวเองอาจจะมึนเพราะเหล้า ... <br>
แต่ก็นั่นแหละ...ก็ยังสงสัยว่าทำไมเมาเร็วจัง | <br>
| (บอกแล้วว่าระดับคอแพททินัมกันทั้งนั้น...เหล้าครึ่งขวดเมาก็บ้าแล้ว) <br>
| <br>
| ส่วนรองอวุโสก็เข้าใจว่าตัวเองอยู่ในช่วง "เจทเลค" <br>
| <br>
| <br>
เพราะพึ่งกลับมาจากภารกิจต่างประเทศก็เลยไม่ได้บอกกันว่าเกิดเรื่องผิดปกติกับตัวเอง คือต่างคน | <br>
| ต่างมึนหัวกันทั่วหน้า <br>
| <br>
| หลังจากน้องพนักงานไล่เปิดหน้าต่าง <br>
และเอาพัดลมยักษ์มาเป่าระบายในห้องให้ | <br>
| ก็มานั่งวิเคราะห์กันว่า ... <br>
เพราะห้องที่เรานั่งกันอยู่นั้นไม่มีพัดลมระบายอากาศสักตัว | <br>
| ทำให้หม้อไฟที่ต้องใช้ออกซิเจนในการเผาไหม้ถ่านไม้ <br>
| <br>
| (แถมขอเติมถ่านอีกตะหาก -_-!) แย่งเอาอากาศไปใช้หมด <br>
| <br>
| <br>
| | <br>
| เช่นเดียวกับกรณีคนเสียชีวิตจากการจุดตะเกียงไว้ในเตนท์ <br>
หรือจุดตะเกียงน้ำมันหอมไว้ในห้องแอร์ | <br>
| ซึ่งเพื่อนบางคนก็เอะใจตั้งแต่แรกที่ไม่เห็นพัดลมดูดอากาศ ... <br>
แต่ก็ไม่ติดใจอะไร | <br>
| ข้อหนึ่งที่ดูน่าอันตรายมากถ้าหากมีใครบางคนฟุปไป <br>
| <br>
| แล้วเพื่อนเข้าใจว่าเมาจนหลับ...อาจจะไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีกเลยก็ได้ <br>
| <br>
| พวกเราก็ได้แต่คอมเมนท์ผ่านน้องพนักงานไปว่า <br>
| <br>
| ต้องบอกเจ้าของร้านนะว่าต้องติดพัดลมระบายอากาศ <br>
| <br>
| <br>
หรือเตือนคนที่เข้ามาใช้ห้องว่าถ้าสั่งอาหารประเภทนี้มากินต้องเปิดหน้าต่าง | <br>
| หรือยกเลิกรายการนี้ไปเลยก็ยิ่งดี <br>
| <br>
| แหมก็มันน่านัก... ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเกิดเหตุการณ์อย่างนี้บ่อยๆ ... <br>
ก็น่าจะเตือนกันบ้างน้า | <br>
| ต่อไปใครจะสั่งอาหารอะไรก็คงไม่แค่นึกถึงรสชาดอย่างเดียว <br>
| <br>
| แต่ต้องดูบรรยากาศรอบๆ ด้วยว่ามันจะเป็นอาหารจานมรณะ <br>
ส่งเราลงนรกกันไปได้ง่าย ๆ ซะอย่าง | <br>
| นั้นหรือเปล่า <br>
| <br>
| อ่อ...ใครรู้จักเจ้าของร้าน หรือหุ้นส่วนฝากเตือนด้วยนะครับ <br>
| <br>
| เพราะรู้ว่ามีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลายครั้งแล้ว ต่อไปช่วยกันไม่ทัน <br>
| <br>
| <br>
มานอนไหลตายในร้าน...อนาคตเดี๊ยวจะเปลี่ยนจากร้านคาราโอเกะไปเป็นบ้านผีสิง | <br>
| ให้พี่กมล ... แกมาทำรายการล่าวิณญาณเอานา...แล้วจะหาว่า ข้อย สิ บ่ บอก <br>