มุมชวนคุย
เรื่องเล่าจากในวัง....แล้วคุณจะรัก "ในหลวง"
PangRum
06/09/2006 10:29
1,399 เข้าชม
> >>>>>>>>> >>ผมมีเรื่องที่จะเล่าให้ฟังอยู่เหตุการณ์หนึ่งซึ่งเป็นเรื่องจริง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เหตุการณ์เกิดที่จังหวัดตาก <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เมื่อพระเทพทรงเสด็จไปเยี่ยมราษฏรตามที่ต่างๆ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และได้ทรงเสด็จไปเยี่ยมประชาชนในตลาดสด <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และถามความเป็นอยู่กับบรรดาแม่ค้าในตลาด <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แต่ก็มาถึงแม่ค้าปลา <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ซึ่งพระองค์ทรงตรัสถามว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"ปลาพวกนี้ขายอย่างไงจ๊ะ" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แม่ค้าตอบว่า "ที่สวรรคตแล้ว กิโลละ 40 บาท <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และที่เสด็จไปเสด็จมากิโลละ 80 บาทจ๊ะ" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เหตุการณ์นี้ ทำให้ข้าราชบริพาลที่ตามเสด็จหัวเราะกันทุกคน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
>>>>>>>>> >>เช้าวันหนึ่ง เวลาประมาณ 7 โมงเช้า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>นางสนองพระโอษฐ์ ของฟ้าหญิงองค์เล็ก <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ได้รับโทรศัพท์เป็นเสียงผู้ชาย ขอพูดสายกับฟ้าหญิง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทางนางสนองพระโอษฐ์ ก็สอบถามว่าใครจะพูดสายด้วย <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็มีเสียงตอบกลับมาว่า คนที่แบงค์ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>นางสนองพระโอฐก็ งง...งง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ว่าคนที่แบงค์ทำไมโทรมาแต่เช้า แบงค์ก็ยังไม่เปิดนี่หว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แต่ พอฟ้าหญิงรับโทรศัพท์แล้วถึงได้รู้ว่า คนที่แบงค์น่ะ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็ที่แบงค์จริงๆนะ ไม่เชื่อเปิดกระเป๋าตังค์ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แล้วหยิบแบงค์มาดูสิ ... ขนลุกเลย <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>(ทรงตัสกับในหลวงท่านอยู่นั่นเอง) <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> <br>
>>------------------------------------------------------------------------------------ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>! อีกครั้งหนึ่งที่ภาคอีสานเมื่อเสด็จขึ้นไปทรงเยี่ยมบนบ้านของราษฎรผู้หนึ่ง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ที่คณะผู้ตามเสด็จทั้งหลายออกแปลกใจในการกราบบังคมทูล <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ที่คล่องแคล่วและใช้ราชาศัพท์ได้อย่างน่าฉงน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เมื่อในหลวงมีพระราชปฏิสันถารถึงการใช้ราชาศัพท์ได้ดีนี้ <br>
<br>
> >>>>>>>>> >>จึงมีคำกราบทูลว่า "ข้าพระพุทธเจ้าเป็นโต้โผลิเกเก่า <br>
<br>
> >>>>>>>>> >>บัดนี้มีอายุมากจึงเลิกรามาทำนาทำสวนพระพุทธเจ้าข้า.." <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>มาถึงตอนสำคัญที่ทรงพบนกในกรงที่เลี้ยงไว้ที่ชานเรือน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็ทรงตรัสถามว่า เป็นนกอะไรและมีกี่ตัว.. <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>พ่อลิเกเก่ากราบบังคมทูลว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"มีทั้งหมดสามตัว พระมเหสีมันบินหนีไป <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว ตัวหนึ่งที่ยังเล็ก ตรัสอ้อแอ้อยู่เลย <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และทิ้ง! ให้พระบิ ดาเลี้ยงดูแต่ผู้เดียว" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว ตัวหนึ่งที่ยังเล็ก ตรัสอ้อแอ้อยู่เลย <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และทิ้งให้พระบิดาเลี้ยงดูแต่ผู้เดียว" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เรื่องนี้ ดร.สุเมธ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เล่าว่าเป็นที่ต้องสะกดกลั้นหัวเราะกันทั้งคณะไม่ยกเว้นแม้ในหลวง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>---------------------------------------------------------- <br>
> >>>>>>>>> ! ;>> ; <br>
> >>>>>>>>> >>เรื่องการใช้ราชาศัพท์กับในหลวง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ดูจะเป็นเรื่องใหญ่ที่ใครต่อใครเกร็งกันทั้งแผ่นดิน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และไม่เว้นแม้กระทั่งข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่ได้เข้าเฝ้า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทูลละอองธุลีพระบาทถวายรายงาน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนมีข้าราชการระดับสูงผู้หนึ่งกราบบังคมทูลรายงาน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ว่า "ขอเดชะ ฝ่าละอองธุลีพระบาท ปกเกล้าปกกระหม่อม <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ข้าพระพุทธเจ้าพลตรีภูมิพลอดุลยเดช <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>กราบบังคมทูลรายงาน ฯลฯ" <br>
<br>
> >>>>>>>>> >>เมื่อสิ้นคำกราบบังคมทูลชื่อในหลวงทรงแย้มพระสรวล <br>
<br>
> >>>>>>>>> >>อย่างมีพระอารมณ์ดีและไม่ถือสาว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"เออ ดี เราชื่อเดียวกัน..." <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ข่าวว่าวันนั้นผู้เข้าเฝ้าต้องซ่อนหัวเราะขำขันกันทั้งศาลาดุสิดาลัย <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เพราะผู้รายงานตื่นเต้นจนจำชื่อตนเองไม่ได้ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>--------------------------------------- <br>
> >>>>>>>>> >>มีอยู่ครั้งหนึ่งทรงเสด็จไปพระราชทานปริญญาบัตร <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ให้กับนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ในระหว่างที่ทรงเปลี่ยนในครุย ทรงโปรดสูบมวนพระโอสถ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แต่ว่าทรงหาที่จุดไม่ได้ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทางอธิการบดีซึ่งเฝ้าอยู่ก็จุดไฟให้พร้อมทูลว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"ถวายพระเพลิงพระเจ้าข้า" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ในหลวงทรงชะงัก ก่อนจะแย้มสรวลน้อยๆ กับอธิการบดีว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"เรายังไม่ตายถวายพระเพลิงไม่ได้หรอก" <br>
> >>>>>>>>> >>--------------------------------------- <br>
> >>>>>>>>> >>เคยมีเรื่องเล่าให้ฟังว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ในหลวงเสด็จไปในถิ่นทุรกันดารเเพื่อเยี่ยมเยียนราษฎร <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>มีอยู่ครั้งหนึ่งพระองค์ท่านทรงแจกพระเครื่องให้กับราษฎรจนหมดแล้ว <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แต่ราษฎรผู้หนึ่งกราบบังคมทูลขอรับพระราชทานพระเครื่องว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"ขอเดชะ ขอพระหนึ่งองค์" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ในหลวงทรงตรัสว่า "ขอเดชะ พระหมดแล้ว" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>--------------------------------------- <br>
> >>>>>>>>> >>วันหนึ่งพระองค์ท่านเสด็จเยี่ยมเยียนพสกนิกรของท่านตามปกติที่ต่างจังหวัด <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็มีชาวบ้านมาต้อนรับในหลวงมากมาย <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินมาตามลาดพระบาท <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ที่แถวหน้าก็มีหญิงชราแก่คนหนึ่งได้ก้มลงกราบแทบพระบาท <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >! >แล้ว ก็เอามือของแกมาจับ พระหัตถ์ของในหลวง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แล้วก็พูดว่า ยายดีใจเหลือเกินที่ได้เจอในหลวง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แล้วก็พูดว่า ยายอย่างโน้น ยายอย่างนี้ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>อีกตั้งมากมายแต่ในหลวงก็ทรงเฉยๆ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>มิได้ตรัสรับสั่งตอบว่ากระไร <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แต่พวกข้าราชบริภารก็มองหน้ากันใหญ่ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>กลัวว่าพระองค์จะทรงพอพระราชหฤหัย หรือไม่ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แต่พอพวกเราได้ยินพระองค์รับสั่งตอบว่ากับหญิงชราคนนั้น <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทำให้เราถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่ไหว เพราะพระองค์ทรงตรัสว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"เรียกว่ายายได้อย่างไร อายุอ่อนกว่าแม่ฉันตั้งเยอะ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ต้องเรียกน้าซิถึงจะถูก" <br>
> >>>>>>>>> >>-------------------------------------------------- <br>
> >>>>! ;>> ;>>> >>ครั้งหนึ่งหลายๆ ปีมาแล้ว <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>พระเจ้าอยู่หัวทรงประชวรนิดหน่อยเกี่ยวกับพระฉวีมีพระอาการคัน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>มีหมอโรคผิวหนังคณะหนึ่งไปเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายการรักษา <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>คุณหมอเป็นผู้เชี่ยวชาญทางโรคผิวหนังแต่ไม่ได้เชี่ยวชาญทางราชาศัพท์ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็กราบบังคมทูลว่า "เอ้อ - ทรง... <br>
<br>
> >>>>>>>>> >>อ้า-ทรงพระคันมานานแล้วหรือยังพะยะค่ะ" <br>
<br>
> >>>>>>>>> >>พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงพระสรวล ตรัสว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"ฉันไม่ใช่ผู้หญิงนี่จะท้องได้ยังไง" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แล้วคงจะทรงพระกรุณาว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>หมอคงจะไม่รู้ราชาศัพท์ทางด้านอวัยวะร่างกายจริงๆ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็พระราชทานพระบรมราชานุญาตว่า เอ้าพูดภาษาอังกฤษกันเถอะ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เป็นอันว่าก็กราบบังคมทูลซักพระอาการกันเป็นภาษาอังกฤษไป <br>
> >>>>>>>>> >>--------------------------------------- <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เรื่องนี้รุ่นพี่ที่จุฬาฯเล่าให้ฟังว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>มีอยู่ปีนึงที่ในหลวงทรงเสด็จพระราชทานปริญญาบัตร <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>อธิการบดีอ่านรายชื่อบัณฑิตแล้วบังเอิญว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>มีเหตุขัดข้องบางประการ ทำให้อ่านขาดตอน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็ต้องรีบหาว่าอ่านรายชื่อไปถึงไหนแล้ว <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ปรากฏว่าในหลวงท่านทรงจำได้ ท่านเลยตรัสกับอธิการไปว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"เมื่อกี้นี้ (ชื่อ....) เค้ารับไปแล้ว" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และมีอีกปีนึงขณะที่พระราชทานปริญญาบัตรอยู่ดีๆ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ไฟดับไปชั่วขณะ... <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทำให้บัณฑิตคนหนึ่งพลาดโอกาสครั้งสำคัญในการถ่ายรูป <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>พอในหลวงทรงพระราชทานปริญญาบัตรเรียบร้อยแล้ว <br>
> >>>! ;>> ;>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก่อนที่จะให้พระบรมราโชวาท <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ท่านทรงให้อธิการบดีเรียกบัณฑิตคนนั้นมารับพระราชทานอีกครั้ง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เพื่อจะได้มีรูปไว้เป็นที่ระลึก <br>
> >>>>>>>>> >> ตื้นตันกันถ้วนทั่วทั้งหอประชุม <br>
> >>>>>>>>> >> ******** <br>
> >>>>>>>>> >> ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เหตุการณ์เกิดที่จังหวัดตาก <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เมื่อพระเทพทรงเสด็จไปเยี่ยมราษฏรตามที่ต่างๆ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และได้ทรงเสด็จไปเยี่ยมประชาชนในตลาดสด <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และถามความเป็นอยู่กับบรรดาแม่ค้าในตลาด <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แต่ก็มาถึงแม่ค้าปลา <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ซึ่งพระองค์ทรงตรัสถามว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"ปลาพวกนี้ขายอย่างไงจ๊ะ" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แม่ค้าตอบว่า "ที่สวรรคตแล้ว กิโลละ 40 บาท <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และที่เสด็จไปเสด็จมากิโลละ 80 บาทจ๊ะ" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เหตุการณ์นี้ ทำให้ข้าราชบริพาลที่ตามเสด็จหัวเราะกันทุกคน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
>>>>>>>>> >>เช้าวันหนึ่ง เวลาประมาณ 7 โมงเช้า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>นางสนองพระโอษฐ์ ของฟ้าหญิงองค์เล็ก <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ได้รับโทรศัพท์เป็นเสียงผู้ชาย ขอพูดสายกับฟ้าหญิง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทางนางสนองพระโอษฐ์ ก็สอบถามว่าใครจะพูดสายด้วย <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็มีเสียงตอบกลับมาว่า คนที่แบงค์ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>นางสนองพระโอฐก็ งง...งง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ว่าคนที่แบงค์ทำไมโทรมาแต่เช้า แบงค์ก็ยังไม่เปิดนี่หว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แต่ พอฟ้าหญิงรับโทรศัพท์แล้วถึงได้รู้ว่า คนที่แบงค์น่ะ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็ที่แบงค์จริงๆนะ ไม่เชื่อเปิดกระเป๋าตังค์ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แล้วหยิบแบงค์มาดูสิ ... ขนลุกเลย <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>(ทรงตัสกับในหลวงท่านอยู่นั่นเอง) <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> <br>
>>------------------------------------------------------------------------------------ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>! อีกครั้งหนึ่งที่ภาคอีสานเมื่อเสด็จขึ้นไปทรงเยี่ยมบนบ้านของราษฎรผู้หนึ่ง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ที่คณะผู้ตามเสด็จทั้งหลายออกแปลกใจในการกราบบังคมทูล <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ที่คล่องแคล่วและใช้ราชาศัพท์ได้อย่างน่าฉงน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เมื่อในหลวงมีพระราชปฏิสันถารถึงการใช้ราชาศัพท์ได้ดีนี้ <br>
<br>
> >>>>>>>>> >>จึงมีคำกราบทูลว่า "ข้าพระพุทธเจ้าเป็นโต้โผลิเกเก่า <br>
<br>
> >>>>>>>>> >>บัดนี้มีอายุมากจึงเลิกรามาทำนาทำสวนพระพุทธเจ้าข้า.." <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>มาถึงตอนสำคัญที่ทรงพบนกในกรงที่เลี้ยงไว้ที่ชานเรือน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็ทรงตรัสถามว่า เป็นนกอะไรและมีกี่ตัว.. <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>พ่อลิเกเก่ากราบบังคมทูลว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"มีทั้งหมดสามตัว พระมเหสีมันบินหนีไป <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว ตัวหนึ่งที่ยังเล็ก ตรัสอ้อแอ้อยู่เลย <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และทิ้ง! ให้พระบิ ดาเลี้ยงดูแต่ผู้เดียว" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว ตัวหนึ่งที่ยังเล็ก ตรัสอ้อแอ้อยู่เลย <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และทิ้งให้พระบิดาเลี้ยงดูแต่ผู้เดียว" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เรื่องนี้ ดร.สุเมธ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เล่าว่าเป็นที่ต้องสะกดกลั้นหัวเราะกันทั้งคณะไม่ยกเว้นแม้ในหลวง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>---------------------------------------------------------- <br>
> >>>>>>>>> ! ;>> ; <br>
> >>>>>>>>> >>เรื่องการใช้ราชาศัพท์กับในหลวง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ดูจะเป็นเรื่องใหญ่ที่ใครต่อใครเกร็งกันทั้งแผ่นดิน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และไม่เว้นแม้กระทั่งข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่ได้เข้าเฝ้า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทูลละอองธุลีพระบาทถวายรายงาน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนมีข้าราชการระดับสูงผู้หนึ่งกราบบังคมทูลรายงาน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ว่า "ขอเดชะ ฝ่าละอองธุลีพระบาท ปกเกล้าปกกระหม่อม <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ข้าพระพุทธเจ้าพลตรีภูมิพลอดุลยเดช <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>กราบบังคมทูลรายงาน ฯลฯ" <br>
<br>
> >>>>>>>>> >>เมื่อสิ้นคำกราบบังคมทูลชื่อในหลวงทรงแย้มพระสรวล <br>
<br>
> >>>>>>>>> >>อย่างมีพระอารมณ์ดีและไม่ถือสาว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"เออ ดี เราชื่อเดียวกัน..." <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ข่าวว่าวันนั้นผู้เข้าเฝ้าต้องซ่อนหัวเราะขำขันกันทั้งศาลาดุสิดาลัย <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เพราะผู้รายงานตื่นเต้นจนจำชื่อตนเองไม่ได้ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>--------------------------------------- <br>
> >>>>>>>>> >>มีอยู่ครั้งหนึ่งทรงเสด็จไปพระราชทานปริญญาบัตร <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ให้กับนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ในระหว่างที่ทรงเปลี่ยนในครุย ทรงโปรดสูบมวนพระโอสถ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แต่ว่าทรงหาที่จุดไม่ได้ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทางอธิการบดีซึ่งเฝ้าอยู่ก็จุดไฟให้พร้อมทูลว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"ถวายพระเพลิงพระเจ้าข้า" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ในหลวงทรงชะงัก ก่อนจะแย้มสรวลน้อยๆ กับอธิการบดีว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"เรายังไม่ตายถวายพระเพลิงไม่ได้หรอก" <br>
> >>>>>>>>> >>--------------------------------------- <br>
> >>>>>>>>> >>เคยมีเรื่องเล่าให้ฟังว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ในหลวงเสด็จไปในถิ่นทุรกันดารเเพื่อเยี่ยมเยียนราษฎร <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>มีอยู่ครั้งหนึ่งพระองค์ท่านทรงแจกพระเครื่องให้กับราษฎรจนหมดแล้ว <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แต่ราษฎรผู้หนึ่งกราบบังคมทูลขอรับพระราชทานพระเครื่องว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"ขอเดชะ ขอพระหนึ่งองค์" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ในหลวงทรงตรัสว่า "ขอเดชะ พระหมดแล้ว" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>--------------------------------------- <br>
> >>>>>>>>> >>วันหนึ่งพระองค์ท่านเสด็จเยี่ยมเยียนพสกนิกรของท่านตามปกติที่ต่างจังหวัด <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็มีชาวบ้านมาต้อนรับในหลวงมากมาย <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินมาตามลาดพระบาท <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ที่แถวหน้าก็มีหญิงชราแก่คนหนึ่งได้ก้มลงกราบแทบพระบาท <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >! >แล้ว ก็เอามือของแกมาจับ พระหัตถ์ของในหลวง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แล้วก็พูดว่า ยายดีใจเหลือเกินที่ได้เจอในหลวง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แล้วก็พูดว่า ยายอย่างโน้น ยายอย่างนี้ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>อีกตั้งมากมายแต่ในหลวงก็ทรงเฉยๆ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>มิได้ตรัสรับสั่งตอบว่ากระไร <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แต่พวกข้าราชบริภารก็มองหน้ากันใหญ่ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>กลัวว่าพระองค์จะทรงพอพระราชหฤหัย หรือไม่ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แต่พอพวกเราได้ยินพระองค์รับสั่งตอบว่ากับหญิงชราคนนั้น <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทำให้เราถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่ไหว เพราะพระองค์ทรงตรัสว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"เรียกว่ายายได้อย่างไร อายุอ่อนกว่าแม่ฉันตั้งเยอะ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ต้องเรียกน้าซิถึงจะถูก" <br>
> >>>>>>>>> >>-------------------------------------------------- <br>
> >>>>! ;>> ;>>> >>ครั้งหนึ่งหลายๆ ปีมาแล้ว <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>พระเจ้าอยู่หัวทรงประชวรนิดหน่อยเกี่ยวกับพระฉวีมีพระอาการคัน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>มีหมอโรคผิวหนังคณะหนึ่งไปเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายการรักษา <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>คุณหมอเป็นผู้เชี่ยวชาญทางโรคผิวหนังแต่ไม่ได้เชี่ยวชาญทางราชาศัพท์ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็กราบบังคมทูลว่า "เอ้อ - ทรง... <br>
<br>
> >>>>>>>>> >>อ้า-ทรงพระคันมานานแล้วหรือยังพะยะค่ะ" <br>
<br>
> >>>>>>>>> >>พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงพระสรวล ตรัสว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"ฉันไม่ใช่ผู้หญิงนี่จะท้องได้ยังไง" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>แล้วคงจะทรงพระกรุณาว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>หมอคงจะไม่รู้ราชาศัพท์ทางด้านอวัยวะร่างกายจริงๆ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็พระราชทานพระบรมราชานุญาตว่า เอ้าพูดภาษาอังกฤษกันเถอะ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เป็นอันว่าก็กราบบังคมทูลซักพระอาการกันเป็นภาษาอังกฤษไป <br>
> >>>>>>>>> >>--------------------------------------- <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เรื่องนี้รุ่นพี่ที่จุฬาฯเล่าให้ฟังว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>มีอยู่ปีนึงที่ในหลวงทรงเสด็จพระราชทานปริญญาบัตร <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>อธิการบดีอ่านรายชื่อบัณฑิตแล้วบังเอิญว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>มีเหตุขัดข้องบางประการ ทำให้อ่านขาดตอน <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก็ต้องรีบหาว่าอ่านรายชื่อไปถึงไหนแล้ว <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ปรากฏว่าในหลวงท่านทรงจำได้ ท่านเลยตรัสกับอธิการไปว่า <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>"เมื่อกี้นี้ (ชื่อ....) เค้ารับไปแล้ว" <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>และมีอีกปีนึงขณะที่พระราชทานปริญญาบัตรอยู่ดีๆ <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ไฟดับไปชั่วขณะ... <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ทำให้บัณฑิตคนหนึ่งพลาดโอกาสครั้งสำคัญในการถ่ายรูป <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>พอในหลวงทรงพระราชทานปริญญาบัตรเรียบร้อยแล้ว <br>
> >>>! ;>> ;>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ก่อนที่จะให้พระบรมราโชวาท <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>ท่านทรงให้อธิการบดีเรียกบัณฑิตคนนั้นมารับพระราชทานอีกครั้ง <br>
> >>>>>>>>> >> <br>
> >>>>>>>>> >>เพื่อจะได้มีรูปไว้เป็นที่ระลึก <br>
> >>>>>>>>> >> ตื้นตันกันถ้วนทั่วทั้งหอประชุม <br>
> >>>>>>>>> >> ******** <br>
> >>>>>>>>> >> ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ