มุมชวนคุย

เพื่อนๆ คะ เรามีเรื่องอยากเล่าไว้เพื่อเตือนใจลูกผู้หญิงทุกคน <br>
ช่วยฟอเวิดให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้นะคะ เราอยากให้เราเป็นรายสุดท้าย... <br>
เราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่เคยคิดว่า เหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นกับตัวเอง <br>
ทุกครั้งที่เราได้รับ FWD เมลมา เราเกิดความรู้สึกรำคาญ และกดลบทิ้ง <br>
ทำให้เวลามีการเตือนอะไร เราก็ไม่เคยสนใจ ไม่เคยรับรู้ว่ามี “ ภัยสังคม ” <br>
รอบตัว <br>
<br>
เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อเราไปรู้จักผู้ชายคนนี้ที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่งโดยบังเอิญ <br>
เราไปกับเพื่อนผู้หญิงหลายคน ทั้งๆ ที่ปกติเราก็ไม่ได้เป็นคนเที่ยวกลางคืนนะ <br>
แต่วันนั้นเรามีนัดพบเพื่อนเก่าสมัยมัธยมที่ไม่ได้เจอกันนาน <br>
และเสียงโหวตของคนอยากไปที่นี่ก็มากกว่า เราก็เลยต้องไปเจอเพื่อนที่นั่นทั้งๆ <br>
ที่ไม่ได้อยากไปเลย เพื่อนเราหลายคนก็พาแฟนมาเปิดตัว <br>
ซึ่งเราเองไม่เคยมีแฟน <br>
เราไปคนเดียวก็ไม่ได้คิดอะไรมากก็นั่งพูดคุยกันตามประสาคนไม่เจอกันนาน <br>
แต่เราก็นั่งได้ไม่นานเริ่มรู้สึกอยากกลับบ้านเพราะว่าเหม็นกลิ่นบุหรี่มาก ( <br>
เราเป็นภูมิแพ้ ) และเราก็ไม่ชอบเสียงหนวกหู พูดกันก็ต้องตะโกนอ่ะ <br>
เลยบอกเพื่อนๆ ว่า ขอตัวกลับก่อน เอาไว้วันหลังค่อยเจอกันใหม่ <br>
แฟนเพื่อนเราคนหนึ่งก็อาสาเดินออกไปส่งขึ้นแท็กซี่ <br>
เพราะว่าไม่อยากให้เราเดินคนเดียวออกจากร้านไป เพราะเราไม่คุ้นสถานที่เลย <br>
และร้านนี้ก็ไกลจากบ้านมากๆ แต่พอเราเดินออกมาจากร้านไม่นาน รู้สึกตัวอีกที <br>
เราก็ตื่นขึ้นมาอีกทีอยู่บนเตียงในโรงแรมแล้ว.... <br>
เรามองตัวเอง...ในสภาพเปลือยล่อนจ้อน ...เนื้อตัวเป็นจ้ำๆ <br>
เรารู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเรา ยังกะหนังไทยเลยเนอะ แต่มันคือเรื่องจริง <br>
นี่คือตัวเรา นี่เราหรือเนี่ย... <br>
เราไม่คิดว่าครั้งแรกของเราที่ทนุถนอมมากว่ายี่สิบปีจะต้องมอบให้แก่สัตว์นรกตัวนี้ <br>
เรารวบรวมสติได้ในเวลาอันรวดเร็ว <br>
บอกกับตัวเองว่าเราไม่สามารถย้อนเวลาคืนมาได้แล้วเราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเราอีก <br>
ถ้าไอ้สัตว์นรกตัวนี้ตื่นขึ้นมา... <br>
เราอาจจะถูกมันข่มขืนอีกก็รอบได้ <br>
เราเลยรีบแต่งตัวแล้วหวังจะออกจากโรงแรมให้เร็วที่สุดก่อนที่มันจะตื่น <br>
เราจะวิ่ง ๆ ๆ เอาร่างอันโสมมของเราไปให้พ้นจะสถานที่แห่งนี้ให้ได้ <br>
เราจะต้องเอาเรื่องมัน เราจะบอกที่บ้านอย่างไรดี .... <br>
ป่านนี้พ่อแม่เราจะห่วงขนาดไหนที่ลูกไม่กลับบ้านทั้งคืนโดยไม่ติดต่ออะไรเลย <br>
เราจะแจ้งความดีไหม เพื่อนเรารู้หรือยังว่าเกิดอะไรขึ้น <br>
สารพัดคำถามที่เกิดขึ้นในใจของเรา <br>
ทันใดนั้น..เราก็เห็นโทรศัพท์มือถือและกระเป๋าสตางค์ของมัน <br>
เราเลยรีบคว้าติดตัวออกมาด้วย หวังเป็นหลักฐานให้รู้ชื่อ – สกุลว่ามันคือใคร <br>
ที่อยู่ เบอร์มือถือที่จะติดต่อเอาเรื่องมันได้ เมื่อเราแต่งตัวเสร็จ <br>
เราเลยคว้าเอาออกมาด้วย <br>
<br>
ระหว่างทางที่นั่งแทกซี่ เราร้องไห้ตลอดทางจนคนขับ ถามเราว่า “ หนูๆ <br>
เป็นอะไรรึปล่าว ” เราได้แต่ตอบไปว่า ไม่ได้เป็นอะไร เพิ่งเลิกกับแฟนเฉยๆ ( <br>
จะให้เราบอกอย่างไร ว่าเราเพิ่งถูกข่มขืนมา ...) <br>
ระหว่างนั้นเราได้ยินเสียงคนขับหวังดีคอยพูดปลอบใจเราแต่ฟังไม่ได้ศัพท์เท่าไรนัก <br>
เพราะในใจครุ่นคิดแต่เรื่องที่เราจะต้องบอกพ่อแม่เมื่อ เรากลับถึงบ้านให้ได้ <br>
ว่าเราเป็นอะไร ทำไมไม่กลับบ้าน เรา...ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว <br>
เราบอกให้คนขับแวะร้านขายยาซื้อโพสตินอร์มา <br>
เราไม่เคยคิดเลยว่าเราเองคนนี้นะหรือ <br>
ที่เคยรู้สึกภาคภูมิใจกับความบริสุทธิของตัวเอง <br>
เรานี่หรือที่เคยรู้สึกเย้ยหยันลูกผู้หญิงด้วยกันเวลาที่พบกระทู้ตามเวบบอร์ดว่ายาอะไรกินป้องกันการท้องหลังการมีเพศสัมพันธ์ได้ <br>
เราเคยขยะแขยงคนเหล่านี้เพราะมองแต่เพียงว่า เขาเหล่านั้นไม่รักนวลสงวนตัว <br>
รักสนุกเพียงชั่ววูบ <br>
แต่ก็เรานี่แหละที่วันนี้ต้องกลับมาเป็นฝ่ายกล้ำกลืนบอกคนขายยาว่าต้องการยาโพสตินอร์ <br>
... คนขายหยิบให้เราด้วยคำพูดว่า “ น้อง .. ทีหลังกินยาคุมดีกว่านะ <br>
มดลูกจะได้ไม่พัง ” ด้วยสายตาเหยียดหยามอยู่ไม่น้อย... <br>
<br>
แล้วเราจะทำอย่างไร .. เราจะบอกเขาได้อย่างไร ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับเรา.. <br>
เราได้แต่ก้มหน้ารับสภาพไป..... <br>
เราขึ้นแทกซี่คันเดิมที่จอดรออยู่ให้ขับส่งไปถึงที่บ้าน เมื่อถึงบ้าน <br>
วันนั้นเป็นวันเสาร์ พ่อแม่เราไม่ได้ออกไปทำงาน เรารีบบอกพ่อแม่ว่าเป็นลม <br>
มีคนนำส่ง รพ. ติดต่อพ่อแม่ไม่ได้ นี่เพิ่งฟื้นกลับมา <br>
พอดีในกระเป๋ามีเบอร์เพื่อน ที่ รพ เขาเลยตามเพื่อนมาได้คนนึง <br>
มารับตัวและจ่ายค่ารักษาไปแล้ว <br>
<br>
เราไม่รู้ว่าเขาเชื่อหรือไม่ แต่เราคิดออกได้เท่านี้จริงๆ... <br>
และรีบบอกพ่อแม่ว่าขอไปนอนพักที่ห้องนอนก่อน พอขึ้นห้องนอน <br>
เรารีบหยิบเอามือถือและกระเป๋าสตางค์ของไอ้สัตว์นรกนั่นออกมาดู <br>
แล้วเราก็ต้องตกใจที่พบว่าตัวเองเป็นกำลังเป็นนางเอกคลิปวิดิโออยู่ มัน... <br>
มันถ่ายคลิปเก็บไว้เพื่ออะไร เพื่ออวดคน เพื่อแบลคเมล์เรา หรืออะไร... <br>
และไม่ใช่แค่เราคนเดียว ยังมีเพื่อนเราในนั้น <br>
มีคนอีกเกือบสิบคนที่ตกในสภาพเดียวกับเรา <br>
<br>
นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้เพื่อนเราคนนี้พยายามคะยั้นคะยอนัดพบเพื่อนเก่าเพื่อให้แฟนตัวเองได้ลิ้มรสชาติใหม่ๆ <br>
หรือปล่าวเนี่ย <br>
เราเลยโทรไปถามเพื่อนเรา เหมือนเพื่อนเราจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น <br>
มันไม่ยอมรับโทรศัพท์ และเลิกติดต่อกับเราอีกเลย <br>
<br>
เล่ามาถึงจุดนี้ อยากให้เพื่อนๆ ทุกคนระวังตัวให้ดี อย่าไว้ใจเพื่อนตัวเอง <br>
อย่าให้ใครไปส่งเราตามลำพัง และหากเกิดอะไรขึ้นต้องมีสติ <br>
หากมีโอกาสหยิบมือถือหรือกระเป๋าสตางค์มันออกมาพร้อมกับตัวด้วยก็ได้ <br>
เผื่อจะได้มีหลักฐานให้รู้ว่ามันคือใคร <br>
<br>
เรากล้าพิมพ์เพราะเราไม่มีอะไรจะเสียแล้ว <br>
ตอนนี้เรากำลังจะไปเรียนต่อที่อเมริกา <br>
ป้าเรามีร้านอาหารที่นี่และคิดว่าจะทำงานที่นี่เลย คงไม่ต้องได้พบเจอกับมันอีก <br>
เราจึงกล้าเล่าให้ฟัง <br>
และมันก็คงทำมาเยอะจนจบมือใครดมไม่ได้หรอกว่าเราคือใครเว้นแต่จะถามจากเพื่อนเราคนนั้น <br>
แต่เราส่งข้อความไปให้เพื่อนเราว่า ถ้ามันบอกว่าเราคือ ใคร <br>
เราก็จะเอาคลิปของมันออกเผยแพร่เช่นกัน <br>
เราขู่มันไปให้สมกับความชั่วที่มันทำกะเรา <br>
เราก็ไม่แคร์แล้วเพราะว่าเรามีหลักฐานคือ คลิปวิดิโอที่พร้อมเล่นงานมันทุกเมื่อ <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif">

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่