มุมชวนคุย

เคยรุ้สึกเเบบนี้มั๊ย

^O^ 29/09/2006 02:19

1,936 เข้าชม

ทั้งๆที่รุ้ว่าเค้าคงไม่ใช่คนที่ดูเเลเราได้ เค้าไม่สามารถปกป้องเราได้ มีเเต่เราที่คอยดูเเลเค้า เเต่เราก้อยังรักยังอยากที่จะคบกะเค้า พยายามที่จะยัดเยียดให้เค้าเปนคนๆนั้นของเรา เคยเปนมั๊ยเวลาที่เราไม่มีตังค์ เราเลือกที่จะบอกเค้าว่าเราอิ่มเเล้วให้เค้ากินคนเดียว ทั้งๆๆที่หิว ต้องเปนผุ้ชายไม่ใช่หรอที่ต้องทำเพื่อเรา เเล้วทำไมต้องเปนเราที่มานั่งทำเเบบนี้ด้วย ทำยังงัยถึงตัดใจได้ ไม่อยากรุ้สึกเเบบนี้อีกเเล้ว เหนื่อย ถ้ารุ้สึกเเบบนี้ ขออยุ่คนเดียวดีกว่า <img src="pic/b10.gif">

กลับหน้ารวม

ความคิดเห็น 15

กหก 29/09/2006 06:31

ถามตัวเองก่อนว่า 
1. จะโง่รักไปทำไมอีก มันทำให้ชีวิตคุณดีขึ้นหรืองัย 
2. ตัวเองยึดติดเกี่ยวกับเป็น ญ ต้องมี ช เพียงคนเดียวเท่านั้นหรือป่าว 
3. คนดี ๆ ในชีวิตคุณหรือเท่าที่เห็น มันไม่มี ? 
4. ผู้ชายคนนี้คือคนที่ดีที่สุดสำหรับชีวิตคุณแล้วหรือ? 
5. ถ้าเลิกกับเค้าไป กลัวจะไม่มีปัญญาหาใหม่อีก 
6. คุณกลัวที่จะใช้ชีวิต โดยไม่มีคู่ หรือป่าว 
** ถ้าคุณยอมรับในหัวข้อที่กล่าวมา ก็คบเค้าต่อไป 
** ถ้าคุณไม่ยอมรับ (พยายามโกหกตัวเอง ) ก็ลองมองหาสิ่งที่ดี ๆ ให้กับตัวเองบ้างสิ ไม่เห็นต้องไปแคร์อะไรมากมาย ชีวิตคนเราอยู่ด้วยกันไม่ถึง 50 - 60 ปี หรอกเด๋วก็ตายจากกันแล้ว

binggo 29/09/2006 10:47

มันต้องถึงขนาดนั้นเลยเหรอ

kik 29/09/2006 11:04

เราก็เคยเป็นนะ...มันต้องใช้เวลาหน่อย ปล่อยให้มันดำเนินไปตามธรรมชาติของมันเอง..บางทีความเจ็บปวดก็ทำให้เราเข็มแข็งขึ้นนะ...พอมันถึงจุดๆหนึ่งแล้วเมื่อความรักมันเปลี่ยนเป็นความเข้าใจ ถ้าเรายอมรับตัวตนของเค้าได้ และยอมรับกับความเจ็บปวดได้ ชีวิตมันก็จะดำเนินต่อไป แต่ถ้ายอมรับไม่ได้ก็คงต้องแยกทางกันไป... 
จำไว้ว่าเราไม่มีวันเปลี่ยนแปลงเค้าได้ นอกจากเราจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง

11 29/09/2006 11:48

คุณรู้ว่า คุณรักเค้าก็ต่อเมื่อคุณต้องการให้เค้ามีความสุข แม้ว่าความสุขนั้นจะหมายความถึงการที่คุณไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมัน 
 
- You know when you love someone when you want them to be happy even if their happiness means that you're not part of it.

akakung 29/09/2006 12:22

เราก้อเป็นแบบเธอนะแต่ตอนนั้นเราคิดว่าเรารักเค้าไง ตอนที่ทำทุกอย่างให้เค้านะเราคิดว่าเรามีความสุขนะแต่ถ้าคิดลึกๆแล้ว มันมีความทุกข์และความอึดอัดใจอยู่มากเลยละ แต่เพราะความรักมันมีมากไง พอตอนนี้เราเลิกกะเค้าได้เรามีความสุขมากเลยละ สู้เค้านะ! <img src="pic/b11.gif">

PpPp 29/09/2006 12:22

คุณบอกว่า คุณไม่อยากรู้สึกแบบนี้ แล้ว เหนื่อยแล้ว คุณก็เดินออกมาเถอะค่ะ...แต่ถ้าเมื่อวันที่คุณออกมาจากเค้าแล้วคุณจะทนกับตรงนั้นได้รึป่าว ที่ ไม่มี เค้า...แรกๆ ก็คงจะลำบากนิดนึง แต่ สักพัก ก็จะชินเอง 
แต่ถ้าคุณคิดว่า คุณทนได้ อดทนได้เพื่อเค้า มันก็ดีไปอีกแบบ ตรงนี้ต้องกลับไปถามใจตัวเองน่ะค่ะ ว่าจะทนได้รึป่าว 
 
คน 2 คนรักกัน อย่างน้อยลองคุยและลองปรับกันน่ะค่ะ

marfear 29/09/2006 13:34

ความรัก ... ไม่ได้แบ่งหน้าที่ ระหว่างหญิงกะชายหรอกนะ การให้ ... ก็ไม่ได้เป็นแค่หน้าที่ของฝ่ายชาย 
 
 คิดสิ ... ว่าสิ่งที่คุณ พยายามทำเพื่อเค้า คุณมีความสุขไม๊ 
 แต่...ในเมื่อคุณบอกว่า คุณเหนื่อย คุณไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว ก็ถอยออกมาซะ ก่อนที่จะถลำตัวไปมากกว่านี้ 
 
เราเชื่อ ... ว่าสิ่งที่เธอพยายามทำเพื่อเค้า .. เค้ารู้สึกได้ และในวันข้างหน้า เธอจะได้รับสิ่งตอบแทนที่มีค่า จากสิ่งที่เธอกระทำ <img src="pic/b11.gif"> 
 
 เพราะเราเคยผ่านจุดนี้มาก่อน <img src="pic/b11.gif">

TingTong 29/09/2006 14:45

ถ้าคุณคิดว่าการเสียสละของคุณนั้นทำไปแล้ว แล้วไม่ได้ความจริงใจความเอาใจใส่หรือการปกป้องที่ผู้ชายคนนึงจะให้กับผู้หญิงคนนึงได้ คุณก็ควรตัดสินใจอะไรได้บ้างแล้วแหละ เพราะตอนนี้คุณยังคิดออกด้วยตัวเองเลยว่าสิ่งที่คุณทำให้เค้ามันน่าจะเป็นสิ่งที่แฟนคุณกระทำให้คุณมากกว่าที่คุณจะต้องมานั่งทำให้เค้าใช่มั๊ย 
แต่ถ้ามองในมุมกลับกัน แฟนคุณอาจจะภูมิใจในตัวคุณก็ได้นะ เค้าเองก็อาจจะรู้ว่าทุกวันนี้คุณทำเพื่อเค้า แต่ก็อีกแหละรักอย่างเดียวบางครั้ง บางคู่นั้นแค่คำว่ารักอย่างเดียวมันไม่พอหรอก ต้องมีองค์ประกอบอื่นๆที่ต้องเข้ามาช่วยเสริมให้มีความสุขด้วย แต่ถ้าแฟนคุณเค้าเป็นแบบนี้มาโดยตลอดเวลาที่คุณคบกัน คุณก็ต้องลองทบทวนในเรื่องความดีและไม่ดีในตัวเค้าแล้วก็เอามาชั่งน้ำหนักใจตัวเองดูว่า สิ่งที่ดีอยู่ในตัวเค้าพอจะทดแทนส่วนที่ขาดไปให้คุณได้เพียงพอรึป่าว ลองคิดดูแล้วกันนะ อันนี้เราแจงให้เห็นถึงสองมุม มีแต่คุณเท่านั้นแหละที่จะตัดสินใจได้ 
(แต่รู้สึกทึ่งกับความเสียสละของคุณมากเลยนะ ที่ยอมหิวแล้วให้แฟนอิ่ม) เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ

Tangmo 30/09/2006 15:42

น่าเห็นใจมากๆ เลยนะคะ ก็เห็นด้วยก่าทุกๆ ข้อความข้างบนอ่าค่ะ

คนที่หวังดี 30/09/2006 16:08

#10

ในความคิดของดิฉันแล้ว ความรักคือ การแบ่งปัน การเสียสละเพื่อคนที่ตัวเองรัก แต่ไม่ใช่ให้เราคอยแบ่งปัน เสียสละ ให้เค้าตลอดเวลา นั่นมันเป็นการเห็นแก่ตัว คนที่รักกันจริงก็ต้องคอยเป็นห่วงกัน หารคุณต้องการแก้ปัญหา ดิฉันคิดว่า คุณควรไปปรึกษาจิตแพทย์จะดีกว่า ดิฉันไม่ได้ว่าคุณเป็นบ้าหรือว่าอะไรนะ แต่ดิฉันคิดว่า หากคุณไปพบจิตแพทย์ เค้าคงมีวิธีการแก้ปัญหาที่ดีให้สำหรับคุณนะ ขอให้คุณโชคดีค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ