มุมชวนคุย

Part2 <br>
พอกลับถึงบ้าน แม่ถามไปไหนมา รู้ป่าวลูก...(แม่เรียกมันลูกอ่ะ คิดดู ลูกผีลูกคนอ่ะดิ.)โทรหาได้สัก5-6 ครั้งได้มั้งทำไมไม่เอาโทรศัพท์ไป ผมนึกในใจ เอาอีกแล้วสาดดด อยากจะบอกแม่ว่าก็เพิ่งมาจากหอมันนั่นแหละ จะโทรทำเอี๊ยอะไร มือถือก็เอาไปจะโทรเข้าบ้านทำสามง่ามหาพระแสงอะไร มารู้ทีหลังมันอยากรู้ว่าผมแว๊บไปไหนรึป่าว จะบ้าตายกับมัน ผมคิดตอนนั้นคาดว่า ถ้าแผนนั้นไม่ได้ผล เห็นทีคงจะต้องจ้างการ์ดของนายกมาจัดการแมร่งนี้แล้วมั้ง ประมาณว่าพามันไปประท้วงม๊อบนายก พอใกล้นายกมาถึงก็ถีบมันออกไป ให้การ์ดนายกเหยียบ อิๆล้ำเลิศอีกแล้ว....... <br>
สรุปว่าผมจะบ้าแทนมันเองซะแล้ว <br>
........วันจันทร์...น้ำเต้าหู้กลับมาอยู่บนโต๊ะเหมือนเดิม แสดงว่า มันกลับมาเป็นโรควัวบ้าอีกแล้ว ที่พิเศษไปกว่านั้นมีปาท่องโก๋มาด้วย ชักเริ่มเอ่ะใจ <br>
<br>
10โมงผ่านไปยังไม่เห็นหน้ามัน ชักยังไงๆ เลยถามพี่เต้ยบอกเห็นไอ....รึป่าว พี่เต้ยก็นะ รู้เห็นเป็นใจส่งเสริมเด็กในทางผิด จะให้น้องโดนกินถั่วดำให้ได้ ล้อผมอีก หาว่าเป็นห่วงก็ทำไมไม่ยอมๆมันซะหล่ะ (พูดเหมือนบางคนในห้องนี้เลยอ่ะ) มันกลับยุดยาบอกว่ามีธุระที่บ้านวันพุธเย็นๆกลับ.. <br>
...เออ งั้น2 วันนี้จะเป็นวันที่ผมทำงานอย่างมีความสุขที่สุดแน่ๆ คืดในใจ <br>
......วันจันทร์ ผ่านไปโดยไร้เสียงโทรศัพท์ &quot;หมาจะเกิด :-) หมาจะเกิด:-)&quot; ชอบจริงๆเลยเพลงนี้เหมาะกับมันที่ซู๊ดดดดดดดดดดดด <br>
......วันอังคารผ่านไปก็ยังคงเงียบเหงา ผมรู้สึกแปลกอ่ะ (อายว่ะ ถ้าจะบอกว่าก็เป็นห่วงมันนิดหน่อย แต่ไม่มากถึงขั้นไม่ต้องทำอะไร) เพราะมันไม่เคยหายไปนานเกิน 2 ชม ไม่มีใครกวนประสาทและทีนก็เลยเหงาๆ ก็เลยตัดสินใจโทรเข้ามือถือมัน แต่ว่า มันปิดเครื่อง ทีนี้ก้เลยชักเป็นห่วงแต่ไม่มากนะครับ อย่าเข้าใจผิด กลับบ้านไป ก็รอให้แม่บอกว่า ลูก...โทรมาหาแน่ะ แต่แม่ก็ไม่ว่าอะไร มันชักจะยังไงกันหว่า <br>
หรือว่า โดนใครอุ้มไปนั่งยางซะแล้ว ถ้าเป็นอย่างนั้นเสียใจแย่ เสียใจที่ทำไมไม่เอาไปฝัง จะได้เป็นปุ๋ยให้ต้นไม้ได้ประโยชน์ ว่าไปนั่น <br>
........พอไม่มีมันมากวนส้นทีนมันก็เหมือนขาดๆอะไรไปเหมือนกันนะครับ คือคนมันเจอทุกวัน หมาหยอกไก่เช้าเย็น อยู่ดีๆหายไปก็เคว้งๆ แต่ไม่ได้ชอบมันนะ จริงๆ ให้ตายเหอะ........จะมีใครเชื่อผมมั่งเนี๊ยะ <br>
<br>
<br>
<br>
<br>
<br>
กรูไม่ใช่เกย์....จริงๆนะ..ฮือๆเลิกจีบกรูซะทีเหอะ II <br>
<br>
<br>
กลายเป็นกระทู้ที่น่ากลัวไป ณ บัดดล ตกใจแทบสิ้นสติที่เห็นกระทู้ตัวเองได้รับความสนใจมากขนาดนี้ <br>
....คือว่าไม่คิดว่าเรื่องอุจาดแบบนี้จะกลายเป็นที่ถูกใจของชาวปันติ๊บไปได้ อิๆ <br>
.....เอางี้แล้วกันถ้าอยากรู้กันมากนักก็จะเล่าความเป็นมาเป็นไปเรื่องผมกับมัน(และวันอัศจรรย์ไรของเรา).... <br>
...มันเป็นรุ่นพี่ที่ทำงานผมเข้ามาก่อนผม ครึ่งปีมั้งเป็นเด็ก ม.เอกชนไงเลยจบก่อน ม.รัฐบาล จริงๆก็รุ่นเดียวกันนั่นแหละ เอ๊ะ หรือผมอ่อนกว่ามันฟ่ะ ...ผมเข้ามาวันแรกก็เจอมันนี่แหละ on duty วันนั้น ผมว่ามันก็เฉยๆนะ แมนๆ หน้าตาเหมือนแมงวัน ตาโตๆ โปน อิๆ ก็ไม่ได้คิดอะไร(หน้าเหมือนคนนั้นอ่ะ นึกไม่ออก คนที่เป็น af 2 อ่ะ ที่อยู่แกรมมี่ ที่ร้องเพลงเพราะๆ ตาโปนๆเหมือนกัน โทดทีนะนึกไม่ออก นึกออกจะมาโพสบอก หรือถ้าใครทราบเบาะแสก็บอกด้วยนะครับ ว่านักร้องมันชื่ออะไร จะได้หายข้องใจกัน) แต่รู้สึกว่าไอ่นี่มันเป็นใครมาจากไหน ทำไมถึงอวดเก่งเจงๆ <br>
........มันชอบมาสอนงาน ถ่ายเอกสารมันยังสอนเลย ผมบอกไม่ต้องสอนผมหรอก ตอนฝึกงานก้ถ่ายแต่เอกสารนี่แหละ จนจะเปิดร้านเองแล้ว......เรื่องน้ำเต้าหู้ มันเริ่มซื้อมาให้ตั้งแต่วันแรกที่ผมยืนดูดไวตามิลล์ พอมันเห็นปั๊บเท่านั้น รีบแถ...เเทเเด็ดเเทแด็ดแท็ดแถ เข้ามาทันที บอกชอบกินน้ำเต้าหูเหรอ ผมบอก ป่าว พอดีหิวเลยกินรองท้อง <br>
............ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา น้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋จะมาอยู่บนโต๊ะ ทุกวัน มันบอกว่าลูกสาวร้านปาท่องโก๋ชอบมัน ซื้อแต่เต้าหู้ทีไร แถมปาท่องโก๋มาให้ทุกที.... <br>
.....จนวันนึงผมบอกว่ากินปาท่องดก๋แล้วนึกถึงแฟน (ผู้หญิงนะ) วันรุ่งขึ้นมันซื้อมาแต่น้ำเต้าหู้อย่างเดียวเลย ผมถามว่า&quot; อ้าวแล้ววันนี้ปาท่องโก๋ไม่มาเหรอ หรือว่าลูกสาวเจ้าของร้านไม่ชอบเมิงแล้ว&quot; <br>
มันบอกถ้ากินปาท่องโก๋แล้วแสลงก็ไม่ต้องกิน กรูไม่เอาแล้ว มันให้กรูก็เอาให้วินมอไซต์หน้าปากซอย...สันดานเลวเล็กน้อย <br>
......ผมบอกว่าแสลงอะไรของเมิงก็ไม่แพ้(ตอนนั้นยังไม่เกท)ซะหน่อย มันบอกให้ผมอ่ะกิรนแต่น้ำเต้าหู้เยอะๆ จะได้แข็งแรง มันบอกว่ามันชอบคนอวบๆ.......ชักเอะใจ เมิงจะขุนกรูไปทำไก่ตอนวันไหว้รึไง............ <br>
ตอนแรกๆเราพูดเพราะๆกันครับ ผม.. คุณ... ครับ แต่มันจะติดพูดคำว่าจ๊ะจ๋า ซะส่วนใหญ่ ซึ่งก็ชวนอ๊วกดีไม่น้อย ตอนนั้นบอกไม่ต้องพูดจะจ๋า ก็ได้ กรูไมใช่นักร้องคาเฟ่ <br>
มันก็ไม่ยอม มาดีแตกเอาตอนที่ต้องCO งานกัน <br>
เริ่มใช้อารมณ์ น้ำเสียงและกำลังปลุกปล้ำกันมากขึ้น จนมาหลังๆจาก คุณ เป็นเมิง จากผมเป็น กรู จากนั้นบรรดาสรรพสัตว์น้อยใหญ่ก็พาเหรดกันออกมาให้เราได้พูดกันไม่ขาดปากกันทีเดียว <br>
&quot;เอ้ย ไอ้...ไมเมิงไม่กินน้ำเต้าหู้ว่ะ สาดดกรูซื้อมาเสียของ&quot; <br>
&quot; กรูแ**กไม่ลงแล้ว ซัดข้าวไปเมื่อเช้าแล้ว&quot; <br>
แล้วมันก็จะทำหน้าบร้าทันทีพอรู้ว่าผมกินข้าวไม่รอมัน <br>
ผมไม่เข้าใจมันเหมือนกันแหละครับ บางทีเหมือนเด็กเหลือขอ บางทีก็เหมือนเด็กขาดความอบอุ่น บางทีก็เป็นเด็กเอาแต่ใจ สงสัยที่บ้านโอ๋จัดแน่นอน ผมคิดแบบนั้น <br>
................................................................ <br>
วันนึงมันโทรศัพท์มา บอกมาออกมาหากรูหน่อย มีธุระด่วน ผมก็ถามมันว่าเรื่องอะไร มันบอกเรื่องคอขาดบาดตาย แมร่งได้ยินก็ลนลานเลยสิครับ กลัวมันจะโดนพวกโต๊ะบอลกระทืบตายคารีบอกซ์ ออกไปโทรศัพท์อะไรก็ลืม มาถึงมันยืนรอหน้า เซเว่น ผมถามว่า&quot;มีอะไร..เรื่องคอขาดบาดตาย&quot; <br>
มันบอกว่า&quot; พรุ่งนี้มันไม่มีกางเกงใส่ไปทำงานเพราะว่ามันลืมไว้ที่บ้าน&quot; อิ๊บอ๋ายแมร่ง ในใจอยากเอา adidas คู่ 500ต่อเหลือ 320 จากข้าวสาร ถอดออกมาบรรจง ค่อยๆยัดปากมันจริงๆ <br>
&quot;เมิงไปพานพุทธเป็นเพื่อนกรูหน่อยสิ&quot; นี่คือสิ่งที่มันวางแผนล่อผมออกมาเพื่อจะชวนไปเป็นเพื่อนมัน...... <br>
<br>
มันว่า… <br>
<br>
หลังจากนั้นมันก็ทำเนียนมาตีซี้กับผมมากขึ้นครับ ถึงขั้นใช้อำนาจมืด ล๊อบบี้ให้หัวหน้า signงานคู่กับมันตลอด จนหลังๆ ที่ทำงานเริ่มล้อมากขึ้น พี่ๆเค้าจะเรียกผม น้องรัก และเรียกมันว่าน้องยม ซึ่งก็ไม่ชอบเลยครับ แต่ดูท่ามันจะดีใจไม่น้อยที่มีกองเชียร์หนุนหลังมัน ผมไม่เข้าใจทำไมต้องเชียร์ให้ผมกับเอากัน ผมบอกว่าเอ้ย กรูไม่ชอบกินถั่วดำนะเว้ยแมร่ง ตื้อกรูอยู่ได้ ...มันบอกว่า&quot; กรูก็ไม่ชอบเหมือนกันแหละ กรูว่ากรูจะลองกินพร้อมเมิงนี่แหละ&quot; แล้วก็ทำสายตาซอกซอนเข้าลึกทุกซอกมุม ผมทนไม่ไหว เกรงว่าถ้าขืนนั่งอยู่ ของเหลวขลุกขลิกที่จุกอยู่ในลำคอจะพุ่งปรี๊ดใส่หน้ามัน............. <br>
ผมจะรวบรวมสำนวนที่มันใช้แทะโลมผมเท่าที่นึกออกนะ <br>
....สมมุติวันนั้นอารมณ์ดี ไม่ว่าจะด้วยชนะบอล หรือ ตอนเย็นมีนัดจะไปแ**กเหล้าเคล้านารีกับเพื่อนมันก็ตามแต่ ทันทีที่มันเจอหน้าผม <br>
....&quot; รู้ป่าว เมื่อคืนนอนไม่หลับทั้งคืน&quot; <br>
....&quot;ทำไม&quot; <br>
.....ไม่อยากหลับตา หลับตาทีไร เห็นแต่หน้าเมิง&quot; สิ้นคำพูดนั้นทุกอย่างรอบตัวเงียบกริบ ได้ยินแต่เสียงจั๊กจั่น จี๊ดๆๆหน้าร้อนเหมือนการ์ตูนญี่ปุ่น <br>
................................................................. <br>
&quot; เฮ้ย จะรีบเดินไปหาป๊ะเมิงเหรอ กรูหนักนะ&quot;มันบ่นเนื่องจากต้องหิ้วเอการคนเดียว <br>
ผมหยุดและเดินกลับไปจะไปช่วยมันถือ <br>
&quot; ทำไร ไม่ต้อง กรูบอกแล้วไงว่ากรูจะดูแลเมิงเอง&quot; T_T แป่วววววววววว ผมก็เลยให้มันสะพายเป้ให้ผมอีกใบ ให้มันดูแลซะให้เอียนไปเลย <br>
....................................................................... <br>
&quot; พรุ่งนี้หยุดไปไหนรึป่าว&quot; <br>
ผม&quot;ไม่ไปอ่ะอยู่บ้าน&quot; <br>
&quot;งั้นกรูไปบ้านเมิงได้ป่าว&quot; <br>
ผม&quot; ไม่ด้ายยยยยยยยย !!! บ้านเมิงก็มีกลับบ้านเมิงดิ สาดดดด บ้านกรูซื้อข้าวแ**กนะเว้ย ไม่ได้ทำนาเหมือนบ้านเมิง&quot; <br>
มันทำหน้าเจื่อนๆ สะใจผมอย่างแรง แต่มันยังไม่หมด &quot;งั้นก็ซื้อข้าวหน้าปากซอยบ้านกูไปก็ได้ เมิงไม่ต้องให้แม่เมิงหุงข้าวเผื่อกรูนะ&quot; <br>
&quot;โคตรหน้าด้านเลยว่ะ เมิง&quot; <br>
&quot;จะว่ายังไงพี่ก็ทน ขอให้พี่เป็นคนเจ้าของหัวใจน้องเอยยย ชะเอิงเอย ห่าเหว อะไรมันไม่รู้ ท่อนนี้จำไม่ได้ ประมาณนั้นแหละ มันฮัมเป็นเพลงไง ผมนะ ไม่รู้จะทำไงกับมันดีแมร่ง หน้าด้าน สุดท้าย มันก็มานอนเอกขเนก ผลาญอากาศบ้านผมอีกจนได้ <br>
................................................................... <br>
และถ้าในเคสที่มันเสียบอล หรือ โดนพี่เต้ย หัวหน้าเล่นงาน มันจะอารมณ์หมองทันที <br>
&quot; เฮ้ย กรูเรียกทำไม ไม่หัน ไอ่สาด เดี๋ยวพ่อฟาดด้วยปากให้สำนึก&quot; 1หล่ะ <br>
&quot; แมร่งกวนส้นกรูนัก จับปล้ำซะดีมั๊ย&quot; แล้วมันก็ปล้ำผม ผมก็นะ จะสะดีดสะดิ้งก็แมร่งไม่ใช่ผู้หญิง จะทำตัวยังไงก็ทำไม่ถูก แมร่งจะร้องก็อาย ได้แต่ร้อง&quot;เฮ้ย แมร่งไปไกลๆกู ไอ่...บร้า แมร่ง โรคจิต เฮ้ย &quot; มันก็จะพร่ามอยู่แต่ว่า &quot; มา กรูจะยัดเยียดความเป็นผัวให้เมิง ๆๆๆๆๆ เสร็จกรูแน่&quot; แล้วก็เอาคางที่มีขน[^_^]มาถูที่คอ เพื่อนๆ พี่ที่ทำงานเฮกันใหญ่ อย่างกะเชียร์ มวย เห็นผมเป็นอะไรกันว่ะ...........พอมันได้แกล้งผม มันก็หายบ้า อารมณ์บรรเจิดเหมือนเดิม กลายเป็นผมแทนที่ต้องอารมณ์ค้าง เจ้ยยยยม่ายช่ายยย อารมณ์เสียเพราะมัน วันนั้นทั้งวันก็เป็นอันรู้กันว่า &quot;ไม่เมิงกับกรูต้องตายไปข้างนึง&quot; กัดกันทั้งวันจนคนที่ออฟฟิสรำคาญอีก............เฮ้อออ........ผมหล่ะเหนื่อย <br>
<br>
เอาหล่ะ........เข้าเรื่องที่ค้างไว้ตอนที่แล้วเมื่อวาน ก็แล้วกันนะ เรื่องที่มันยืมเงินผมไปแล้วมันบอกจะมาคืนวันพุธ........... <br>
สุดท้ายมันก็หายไป 2วัน ผมโทรไปก็ปิดเครื่อง จนผมนึกว่ามันโดนแก๊งค์โต๊ะบอล อุ้มไปเตะเป็นลูกบอลซะแล้ว <br>
......เช้าวันพุธผมลองโทรไปหามันดู โทรติดครับ เสียงรอสายมันนะ&quot;ก็มันไม่เคยรักใคร ไม่เคยตกหลุมรักใคร&quot; เพลงใครก็ไม่รุ แต่ฟังยังไม่จบก็รีบกดวางอ่ะ เพราะกลัวมันรับ(อ้าวยังไง).........ไม่เกิน นาที โทรมาทันใจอย่างกับสั่งได้ <br>
&quot;เป็นเอี้ยไร โทรมาแล้ววาง&quot; <br>
ผม&quot;ป่าว กรูแค่อยากรู้วางเมิงตายรึยัง กรูจะได้ทำบุญไปให้ <br>
&quot;ปากดีนะเมิง........ยังไม่ตายหรอกเว้ย แค่ปางตาย&quot; <br>
&quot;อะไรของเมิงปางตาย&quot; <br>
&quot;เมิงไม่ต้องสนใจหรอก กรูเอาเงินที่ยืมมาคืน เย็นนี้มาเอาที่ห้องกรูนะ&quot; ผมนึกเสียดายในใจ แผนการที่จะใช้การยักยอกเงินของมันล้มเหลว แผนจ้างมือปืนเริ่มแว๊บเข้ามาในสองอีกครั้ง......... <br>
&quot;เจ้ยย เมิงเอามาให้กรูดิเอี๊ย ยืมเงินกรูไปแล้ว ยังให้กรูตามไปเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวอีก&quot; <br>
&quot;ถ้ากรูไปไหว กรูเอาไปให้เมิงแล้ว ไอ่สาดเห็นใจกรูหน่อย กรูก็คิดถึงเมิงไม่น้อยกว่าเมิงคิดถึงกรูหรอก&quot; T_T <br>
.........ท่านผู้อ่านครับ จากที่ท่านได้อ่านมาข้างต้นไม่มีคำไหนที่ผมบอกว่าผมคิดถึงมันเลย มันเลวววววววว <br>
........แต่ใจนึกก็นึกสงสัยทำไมมันบอกว่ามันมาไม่ไหว มันต้องเป็นอะไรแน่ๆ หรือว่า ชะตามันใกล้ขาดแล้ว คิดเช่นนั้น หัวใจดวงน้อยก็พองโต อิๆ <br>

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่