มุมชวนคุย

Part5 <br>
<br>
&quot;หลับสบายมั๊ยหล่ะ ที่รัก&quot; ผมจี๊ดไปถึง โสตประสาท กระกทั่งกับฆ้อน กรดิกชนกันดิ๊กๆ <br>
&quot;กรูอุตส่าห์เห็นเมิงเป็นเพื่อน คิดไว้ใจ เมิงนี่มานเลวสาดดด กรูเป็นผู้ชาย เมิงก็เป็นผู้ชาย เมิงมันวิปริตผิดเพศ เลวอย่างงี้กรู มิน่าพ่อเมิงถึงไม่เอา&quot; <br>
&quot;ปั๊ก&quot;.........เลือดออกเลยครับ ผมโดนมันชกปากอ่ะ ตกใจดิครับ ไม่คิดว่ามันจะกล้าทำ <br>
&quot;เมิงพูดอย่างงี้ได้ไง ทำไมเมิงพูดอย่างงี้ เมิงเมาอ๊วกใส่ตัวเมิงเองใส่กรู ใส่รถกรู กรูหามมาบนห้อง ถอดเสื้อให้ เช็ดอ๊วกที่กางเกงให้ โน่น แหกตาดู เสื้อเมิงแขวนอยู่โน่น อ๊กวเมิงกรูไม่เคยรังเกียจ แต่กรูรังเกียจคำที่เมิงพร่ามออกมาเมื่อกี้ ..........กรูจะบอกอะไรให้ ต่อให้เมิงนอนแก้ผ้ากรูก็ทำอะไรเมิงไม่ได้........เพราะกรูทำไมเป็น&quot; <br>
ฟังแรกๆสำนึกครับ มาเกือบหลุดหัวเราะเอาตอนที่มันบอกว่าทำไม่เป็นนี่แหละ ต้องกลั้นไว้แทบตาย <br>
พูดจบมันเดินชนผมโครมใหญ่ก่อนหายไปในห้องน้ำ <br>
..................... <br>
<br>
ผมตัดสินใจนั่งรอมันอยู่ในห้องเพื่อรอเคลียร์กับมัน เพราะใจยังรู้สึกผิด ไม่ได้รู้สึกผิดที่ตบหัวมันหรอกนะ แต่ผิดที่พูดเรื่องพ่อมันอย่างนั้น...........ระหว่างที่นั่งเอาน้ำแข็งประคบปาก ในใจก็คิดทบทวนอะไรไปเรื่อยเปื่อย <br>
........ที่ผ่านมา ถึงผมจะรำคาญมันบ้าง หงุดหงิดบ้างและก็ขยะแขยงเป็นบางครั้งด้วยก็เถอะ แต่ผมยอมรับว่าอยู่ใกล้มันแล้วสบายใจ อุ่นใจด้วย(เคยมีปัญหากับมอไซค์รับจ้างหน้าซอยบ้านมัน.....โทรกริ๊งเดียว ลงมาเคลียร์ให้ มอไซค์จ๋อยไปเลย) มันไม่เคยทำให้ผมเสียความรู้สึกนะ(มันจะเสียใจเพราะผมมากกว่า) เอาใจใส่ เพื่อนผมคนอื่นที่ผมดีกับมัน มันยังดีไม่เท่ากับที่เพื่อนคนนนี้ดีกับผมเลย.....คิดแล้วก็รู้สึกเสียใจเหมือนกันที่พูดไม่ดีกับมันเมื่อกี้ <br>
&quot;เอา...ประคบปากไว้ เดี๋ยวเจ่อ กรุไม่อยากโดนแม่เมิงด่า&quot; มันยื่นผ้าห่อน้ำแข็งมาให้ แล้วก็เดินออกไปนอกระเบียง <br>
&quot;กรู ขอโทษ&quot; ผมตะโกนบอกมัน <br>
.................มันยังคงเงียบ เหมือนโกรธ..เล่นตัว <br>
<br>
&quot; กรูขอโทษ เมิงได้ยินป่าว&quot; <br>
&quot;ได้ยิน&quot; <br>
.......... <br>
............. <br>
......... <br>
........... <br>
.......... <br>
............มันก็ยังเงียบอยู่ <br>
&quot;แล้วเมิงจะให้กรูทำไง&quot; <br>
&quot;กรูไม่อยากให้เมิงพูดเรื่องพ่อกรูอีก กรูเจ็บพอแล้ว เข้ามั๊ย&quot; <br>
&quot;เข้าใจ&quot; ผมพนักหน้า งึดๆ <br>
.................มันลงมานั่งข้างๆ ผมหล่ะกลัวใจมันจริงๆ แต่มันคงไม่ทำอะไรหรอก เพราะมันทำไม่เป็น อิๆ... <br>
&quot;เจ็บมากป่าว ไหนกรูดูสิ&quot; มันจับที่หน้าผมดูผลงานที่มันทำ <br>
&quot;เจ็บสิแมร่ง โอ้ย เมิงจะเอานิ้วจิ้มกรุทำหอกอะไร เจ็บโว้ย&quot; <br>
&quot;กรูขอโทษนะ กรูทำเมิงเจ็บ&quot; <br>
&quot;เออ ไม่เป็นไรหรอก หายกัน&quot; <br>
&quot;งั้นกรูกลับบ้านก่อนนะ เจอกันที่ทำงานตอนเย็นโว้ย&quot; <br>
ผมลามันก่อนเดินออกมา มันเดินมาส่งที่หน้าประตู <br>
&quot;อ้าว ไม่ไปส่งกรูหน้าปากซอยแล้วเหรอ ไม่กลัวกรูโดนวินมอไซค์ตืบเหรอ&quot;ผมแซว <br>
&quot;ไม่อ่ะ กูของีบสักเดี๋ยว เมื่อคืนแมร่งสาดที่ไหนไม่รู้ทั้งกรน ทั้งพร่ามจนกรูนอนไม่ได้ <br>
.................แหะๆ กรูเอง............... <br>
<br>
เดินลงมา ผ่านรถที่มันจอดไว้ ชะโงกหน้าไปดู ย้อนรอยที่ทำไว้เมื่อคืน ปรากฎว่าสะอาดเอี่ยม แสดงว่ามันกินไป เอ้ย..เช็ดไปแล้ว เมื่อคืนคงเช็ดอ๊วกกรูทั้งคืน สะใจ 555 กรูบอกแล้วว่า กรูไม่กินเหล้า ยังจะพากรูไปกิน ดี สม... <br>
..........สักแป๊บครับ ยังไม่ทันถึงบ้านดี มันโทรเข้ามือถือ ตอนแรกว่าจะไม่รับ เพราะเอียนมันเต็มทีอยู่กับมันทั้งคืน <br>
&quot; เออ เฮ้ย กรูจะโทรมาย้ำกับเมิง เมิงอย่าบอกแม่เมิงนะว่า โดนกรูชกปาก&quot; <br>
&quot;เออ แต่เมิงต้องเล่าให้กรูฟังให้หมดว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน&quot; แล้วมันก็เริ่มเล่าตั้งแต่ที่คุณๆท่านๆชาวพันทิพย์ได้อ่านมาข้างตนนั่นแหละ <br>
&quot;เมิงถอดเสื้อกรู แล้วเมิงทำอะไรอีก&quot; <br>
&quot; กรูก็เช็ดตัวให้เมิง เช็ดหน้าให้เมิง แล้วก็เอาเสื้อเมิงไปเหยีบน้ำตากให้&quot; <br>
&quot;แค่นั้นจริงๆเหรอวะ&quot; <br>
&quot;เอ่อ อืม ...&quot;น้ำเสียงมีเลศนัย &quot;กรุแค่นอนกอดเมิง....เอ่อ .....ก็เมิงนั่นแหละ เอาหมอนข้างกรูไปขี่ กรูนอนไม่หลับถ้าไม่ได้กอดหมอนข้าง กรูก็เลย.......กอดเมิง&quot; <br>
ตู๊ดๆๆๆๆๆๆ &quot; ไอ่ เอ้ย&quot; มันวางโทรศัพท์ทันที ผมว่าแล้ว คนอย่างมันไม่ดีจริงหรอก แต่จะว่าไปก็อุ่นดีเหมือนกันนะ อ้าว อิๆ............ <br>
<br>
ตอนเย็นวันนั้นผมขับรถไปทำงานเข้ากะดึกตามปกติ สักพักก็มีเพื่อนที่ทำงงานสายการบินแถบตะวันออกกลางสายหนึ่งโทรมาบอกว่า เค้ากำลังจะรับสจ๊วต....... <br>
.............ฟังแล้วก็อืมมม น่าสนนะ แต่ว่าต้องไปอยู่ประเทศเค้า ยังไงดี คุยกันไปคุยกันมาพอพูดเรื่องเงินตาโตเลย เอาก็เอาลองดู <br>
............ผมเก็บเรื่องสมัครงานใหม่ไว้ไม่บอกใครแม้แต่มัน <br>
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีก มันอีกแล้ว แมร่งงงง.... <br>
....&quot; ถึงบริษัทยัง รอกรูด้วยนะ&quot; <br>
&quot;ทำไมต้องรอว่ะ กรูไม่เข้าใจ&quot; <br>
&quot;เอาเหอะ เมียรอผัว มันจะอะไรนักหนา&quot; <br>
&quot;เมียกับผีเมิงอะสิ ใครเป็นเมียเมิง&quot; <br>
&quot;แหมไม่ต้องอายหรอก ดูสิหน้าแดงเป็นตูดลิงแสมแล้ว คริๆ&quot; มันรู้ได้ไงว่าผมหน้าแดงว่ะ <br>
&quot;แค่ได้นอนกอดกรู เมิงเรียกกรูเมียเมิงแล้วเหรอ ว้าฮ่าๆๆ ถ้ากรูยอมเป็นเมียเมิงจริงๆ เมิงจะทำเป็นเร้อ&quot; ผมท้าทาย <br>
<br>
<br>
&quot;เอ้ย ที่กรูไม่ทำเมิงไม่ใช่ทำไม่เป็นหรอก แต่กรูไม่อยากทำเท่านั้น กรูอยากให้เมิงยอมสยบกรูด้วยใจโว้ยยย.....ลองเมิงได้กับกรุนะ ขี้คร้านแมร่งจะสะกิดกรูทั้งคืน ทีนี้แหละถึงตากรูเล่นตัวมั่งเมิงอย่ามาว่ากรูแล้วกาน&quot; <br>
&quot;อุบาทว์โคตรนะเมิง พอเหอะ กรูขีเกียจอ๊วกใส่รถกรู เก็บไว้อ๊วกใส่รถเมิงดีกว่า&quot; ตาผมเหลือบไปเห็นร้านขายน้ำเต้าหู นึกได้ว่า มันคงไม่ได้ซื้อมาหรอกเพราะว่าตื่นเอาเย็นร้านหน้าซอยมันคงวายไปแล้ว <br>
&quot;น้ำเต้าหู ถุงนึงครับ&quot; ในใจคิดจะกินเอง แต่ก็นะ <br>
&quot; เอ่อ ป้า เอาอีกถุงครับไม่หวาน&quot; มันกินไม่หวาน เศษเงิน 5-10บาทซื้อไปให้มันเห้อะ คิดในใจ.... <br>
.............................................................. <br>
ผมมายืนรอมันหน้าบริษัท ตอนนั้นไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องเชื่อมันด้วยก็ไม่รู้ มันบอกให้รอ ก็รอ...เชื่อง!!!! <br>
สักพักรถฮอนด้าร้ายๆ(ผมเรียกว่าอิฮ้อนด้าร้าย) ก็มาเทียบ <br>
&quot;ทำไมไม่เหยียบตีนกรูไปเลยวะ อีกนิดเดียว&quot; ผมพูดประชดเพราะเห็นว่าเกือบชนผม มันเปิดประตูใหม่สตาร์ทรถ ทันที <br>
&quot;เมิงทำอะไร สาดดด&quot; <br>
&quot;อ้าว เอี๊ยก็เมิงให้กรูเหยียบตีนให้อ่ะ อะไรของเมิง เอาแต่ใจจริงๆ&quot; ผมส่ายหน้าทันที ไม่รู้ว่า ซื่อ หรือบื่อกันแน่ <br>
&quot; เอากรูซื้อน้ำเต้าหู้มาฝาก&quot; <br>
ผมยื่นน้ำเต้าหู้ให้มัน มันทำท่ายังกะเห็น ซีดานมายืนอยู่ตรงหน้า(มันบ้าซีดาน) <br>
&quot; เมิงซื้อน้ำเต้าหู้ให้กณุเหรอ&quot; มันทำท่าบีบน้ำตาด้วยความตื้นตัน <br>
&quot;เวอร์ๆ ไปแล้วหล่ะ เดี๋ยวกรูก็เทให้หมาแมร่งแ**กเลย มันรีบคว้าไปทันที <br>
&quot;เมิง กรูไม่กินนะ กรูจะเก็บไว้จนมันเป็นเต้าหู้แล้วเอาไปตั้งบนหิงบูชา&quot; <br>
........................ส้นทีน......................... <br>
............................................................ <br>
<br>
Part6 <br>
&quot; วิ๊ดวิ๊วๆ คู่รักยม ขย่มโลก&quot; เสียงพี่เต้ย หัวหน้า แมร่งแซวมาแต่ไกล ผมรีบฉีกรัศมีออกมาจากที่เดินข้างมัน ฉิ่งไปเดินคนละข้างทางด้วยความอาย ในใจก็ก่นด่า ขย่มบ้านเมิงสิ ไอ่พี่เต้ย ()ไม่กล้าด่าออกเสียงกลัวโดนไล่ออก <br>
<br>
<br>
&quot;อย่ามาแซวเมียผมนะพี่ เดี๋ยวโดน พี่ก็พี่เหอะ ผมไม่ไว้หน้านา&quot; มันรีบเสียบทันทีที่เห็นจังหวะ สมแล้วที่เป็นแฟนบอลฝรั่งเศส เสียงโห่รับจากพวกบ่างทั้งหลาย แฮ้วขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย อีเย็นอย่างผมรึจะทนไหว รีบฉิ่งไปห้องอาหารด้วยความละเหี่ยวใจ............ <br>
&quot;แมร่งขึ้นมาแ**กไม่รอกรู ชาติหน้าเกิดเป็นหมูร้อยชาติ&quot; <br>
&quot;ตามกรูมาทำไมอีก กรูอายคน เมิงไปนั่งโต๊ะอื่นไป ชิ่ว&quot; ผมโบกมือไล่หยอย <br>
&quot;ไอ่สาดดด เมิงกล้าไล่ผัวเมิงเหรอ&quot; <br>
&quot;ไอ่เอี๊ย คำก็ผัว 2คำก็ผัว กรูอายคนเค้าเมิงรู้มั๊ย ไอ่ชิบหา...ย&quot; <br>
มันเงียบ................. <br>
.............. <br>
........... <br>
................... <br>
..................... <br>
.................. <br>
.............. <br>
&quot;นี่...(มันเรียกชื่อผมครังแรกในรอบปีมั้ง) เราว่าเรามาพูดกันเพราะดีกว่ามั๊ย ผัวเมียเค้าไม่พูดคำหยาบต่อกัน มันเป็นลางไม่ดี&quot; <br>
ผมไม่พูดอะไร ตักข้าวใส่ปากต่อ เพื่อนที่มาทีหลังเดินถือจานข้าว หัวเราะกระซิกๆไม่มีใครมานั่งร่วใต๊กับเรา 2คนเลย <br>
&quot;ว่าไงครับ ผมว่าเรามาพูดดีๆเพราะๆกันดักว่ามั๊ย&quot;มันว่า <br>
&quot;เรื่องของเมิง&quot;...... <br>
&quot;นี่ผมรู้ว่าคุณ..(ชื่อผม)..ชอบกินไข่ อ่ะผมให้&quot; <br>
................. <br>
&quot;ทานน้ำอะไร เดี๋ยวผมไปซื้อน้ำ........อ่ะไม่ตอบงั้นเอาน้ำโอเลี้ยง เดี๋ยวมานะจ๊ะ&quot; มันพูดนะจ๊ะอีกแล้วหลังจากที่หายไปนานเป็นชาติ <br>
ผมนั่งทานอยู่แป๊บนึง โทรศัพท์จากเพื่อนก็โทรมา....ผมลุกเอาจานไปเก็บแล้วก็ออกไปเลย เพื่อนบอกวันที่สายการบินตะวันออกกลางตจะสมัคร ประมาณกลางกรกฏาคคมพอดี ให้ผมเตรียมตัวไว้ ผมก็อืมๆลองดู......... <br>
........................................................................... <br>
&quot;.....(มันเรียกชื่อผมทางวิทยุ)&quot; เพราผมออกมาทำไฟล์แล้ว <br>
&quot;ว่า ว่า&quot; ผมตอบวิทยูไป <br>
&quot; ไอ่สาดดด ทำไมไม่รอกรู ไอ่เวร เดี๋ยวเจอกรูเมิงตายแน่สาดดดด&quot; แมร่งผมหน้าชาเลย มันวิทยุมาคนได้ยินกันทั้งบริษัทแน่ๆ ส่วนใหญ่เค้าใช้เรื่องงานเท่านั้น สักเดี๋ยวใจพี่เต้ยวิทยุแซว <br>
&quot;เฮ้ย เรื่องผัวเมียเอาไว้ก่อน เอางานก่อน ไอ่...เมิงอย่าเล่นมันถึงตายนะเว้ย เอาพอหลาบจำ&quot; แล้วก็หัวเราะ.....สักพักเพื่อนร่วมงานคนอื่นเอาอีก กดวิทยุพูดอีก <br>
&quot;ถ้าพรุ่งนี้ไอ่...มันลาให้ไปหาที่ห้องไอ่..ได้เลย ผมว่าตายคาห้อง 555&quot;สนุกกันจัง.......... <br>
<br>
ผมบึ่งรถจากสนามบินเข้าออฟฟิส เจอมันนั่งสูบบุหรี่อยู่หน้าออฟฟิส <br>
&quot;ไหนเมิงบอกจะพูดกับกรูเพราะๆไง ดีแตกเหรอ&quot; ผมรับใส่กอ่นที่มันเล่นผม <br>
&quot; คนอย่างเมิงพูดดีได้ไม่นาน&quot; แล้วมันก็ลุกขึ้นลากมือผมไป ในรถตู้ <br>
&quot;เมิงฟังกรูนะ กรูรู้ว่าเมิงรู้ ว่า กรูคิดยังไงกับเมิง&quot; <br>
&quot;อะไรเมิงเนี๊ยะ ไม่ต้องมานั่งใกล้กรูก็ได้&quot; ยิ่งว่ามันเหมือนยิ่งยุ <br>
&quot;อ่ะ เมิงมานั่งตักกรูดีกว่ามั๊ย&quot; ผมถ้าอีกครั้ง <br>
&quot;ไม่ต้องเฉไฉ กรูถามเมิงคำเดียวว่าเมิงรู้สึกยังไงกับกรู&quot; <br>
สีหน้ามันเอาจริงครับงานนี้ ผมนั่งแคะเล็บก้มหน้า <br>
ในรถตู้เงียบได้ยินแต่เสียงแอร์ <br>
&quot;เมิงเป็นเพื่อนกรูคนนึง&quot; ผมว่า <br>
&quot;แค่เพื่อนเหรอ......เท่านั้นเองเหรอ&quot;.... <br>
......มาถึงตอนนี้นะครับ ผมยอมรับว่าผมกลัวทำร้ายจิตใจมัน ความรู้สึกผมจริงๆคือมันเป็นเพื่อน เพื่อนที่พิเศษ แต่ไม่ใช่คนพิเศษ มันมีค่ามากกว่าเพื่อนธรรมดา จะให้ผมกอดมันก็ได้ จูบมันก้ได้ แต่ผมไม่รู้สึกอะไรมากกว่าเพื่อนที่พิเศษ แต่ว่า..........ไอ่เพื่อนพิเศษมันพิเศษแค่ไหนนั่นคือสิ่งที่ผมไม่รู้ <br>
&quot;ช่ายเมิงคือเพื่อนกรู แค่เพื่อน&quot;.....มันนิ่งไปเลยอ่ะ เงียบไปเลย ผมเองก้กระอักกระอ่วนใจเหมือนกัน <br>
&quot;ไม่เป็นไร ตอนนี้เมิงคิดว่ากรูเป็นแค่เพื่อน แต่กรูเชื่อสักวันกรูจะเป็นมากกว่านี้เว้ย เมิงคอยดู&quot; แล้วมันก็กรธโดดผลุงออกจากรถตู้ไป ปล่อยให้ผมนั่งงง อะไรของมันเนี๊ยะ นึกว่าจะสำนึก เวร!!!! <br>
..................................................................... <br>
ช่วงหลังจากนั้น ผมทุ่มเทกับเรื่องสมัครงานใหม่มาก อ่านภาษาอังกฤ และก็ฝึกสัมภาษณ์ทุกคืน แล้วพอดีช่วงนั้นเสก็ตเราไม่ตรงกันมันเข้าดึก ผมขอพี่เต้ยเข้าเช้าเพราะกลางคืนผมจะอ่านหนังสือ <br>
&quot;แมร่ง พี่เต้ย ย้ายเสก็ตผมไปเช้าด้วยเส่ นะพี่&quot; มันตื้อพี่เต้ย <br>
&quot;ไม่ได้ เมิงไปอยู่เช้าหมด ปล่อยเด็กใหม่ให้อยู่บ่ายเละหมด&quot; <br>
&quot;โห่ พี่นะๆๆๆๆ &quot; มันเข้าไปบีบไหล่พี่เต้ย ผมนั่งมอง ส่ายหัวด้วยความระอา <br>
&quot;ไม่ได้เว้ย กรูละเซ็งผัวเมียคู่นี้จริงๆ&quot; <br>
........................................................................... <br>
วันสมัครงานวันแรก ผมลางาน วันโทรมาแต่เช้า <br>
&quot;เมิงลางานไปไหน&quot; ผมบอกว่าพอดีจะไปต่อใบขับขี่ มันก็อือๆๆ เล่าเรื่องที่มันเจอตอนผมไม่อยู่ เจอคนนั้นคนนี้ แอบขโมยกินโน่นกินนี่ผมก็ฟังๆ <br>
วันนั้นผมสมัครงานเสร็จประมาณเกือบ 6 โมงแล้วหล่ะ ขับรถออกจากโรงแรมเห็นร้านขายเต้าหู้ ใจนึกถึงมันพิกล.... <br>
<br>
ผมไม่เจอหน้ามันเลยเป็นอาทิตย์ เพราะกลางคืนผมอ่านหนังสือ ปิดโทรศัพท์ กลางวันทำงาน ห้ามพกโทรศัพท์ นอกจากวิทยุ....ชีวิตมันหลวมๆยังไงไม่รุ <br>
........................................................... <br>
เพื่อนโทรมาบอกว่าผมผ่าน นัดสัมภาษณ์อีกอาทิตย์นึง อืมมมใกล้เข้ามาแล้ว...ผมคิดในใจ...แต่ตอนนั้นมันก็ว้าวุ่นนะ มันเหมือนมีผีเสื้อมาบินว่อนอยู่ในท้องบอกไม่ถูก แต่ที่รู้คือ ไม่อยากจากไอ่...ไป กลัวไม่มีใครกวนประสาท <br>
....................................................................... <br>
10 โมงเช้าวันเสาร์.... <br>
&quot;เป็ดๆ(สมมุติว่าผมชื่อเป็ดไปเลยแล้วกันนะ จริงไม่ใช่นา) ลูก...โทรมา&quot; ผมลุกไปรับโทรศัพท์ <br>
&quot;เออ ว่าไง&quot; <br>
&quot;กรูคิดถึงเมิงว่ะ ไม่รู้เป็นบร้าอะไร&quot; <br>
&quot;กรูบอกให้มั๊ย ก็เมิงเป็นบร้าไง ไอ่บร้า มีอะไร&quot; <br>
&quot;วันนี้ไปจตุจักรกันนะ&quot; <br>
&quot;ไม่เอากรูมีธุระ&quot; <br>
&quot;อีกแล้ว ตามใจ กรูก็แค่ลองชวนดู แค่นี้แหละ&quot; จ๋อยไปเลย สมน้ำหน้า <br>
ผมอาบน้ำกะว่าจะอ่านหนังสือต่อที่บ้าน อาบไปอาบมาทำไมมันนึกถึงหน้าไอ้แมงวันก็ไม่รู้(รู้แล้วว่าหน้ามันเหมือน อ๊อฟ ปองศักดิ์) ต่อไปเราก็คงเจอกันน้อยลงหรือไม่ก็...............................จะไม่ได้เจอกันอีกเลย <br>
&quot; เออ เมิงจะไปจตุจักรอีกรึป่าว&quot; <br>
&quot;ไม่แล้วว่ะ กรูไม่มีเพื่อนไป&quot; อืม น่าสงสาร ณ บัดดล <br>
&quot;กรูไป ไปป่าว&quot; <br>
&quot;อะไรเมิงหาไอ่เฮี้ย...กรูเดาใจเมิงไม่ถูกแล้วสาดดด&quot; <br>
&quot;จะไปไม่ไป&quot; ผมยื่นคำขาด <br>
&quot;ไป&quot; มันกระแทกเสียงเหมือนโดนบังคับ <br>
สรุปวันนั้นทั้งวันผมกับมันได้ไปเดินหัวดำอยู เจเจ <br>
<br>
วันพุธผมหยุด เลยได้ทีแว๊บไปสัมภาษณ์งานมา ก็เรื่อยๆไม่มีอะไร เพราะไม่คิดว่าจะได้อยู่แล้ว เสร็จจากภารกิจก็เกือบค่ำ แล้วก็ไม่ได้เจอมันอีกเลย จนกระทั่งเมื่ออาทิย์ที่ผ่านมา ผมได้รับโทรศัพท์ว่า <br>
.............ผ่านสัมภาษณ์ครับ นัดตรวจร่างกายรอคอนเฟิร์มอีกที ......ผมดีใจลิงโลด กระโดดโลดเต้น วิ่งไปกอดแม่บอกว่า ได้เป็นสจ๊วต....แล้วหล่ะแม่ แม่ก็ดีใจด้วย เพราะรู้ว่านี่คือความฝันของผม <br>
&quot;แล้วโทรไปบอกลูก.....หรือยัง&quot; ผมสะดุดทันทีเลยอ่ะ เพราะว่าดีใจจนลืมนึกถึงมันไปเลย <br>
&quot;ยังแม่ เดี๋ยวโทรบอกมันทีหลังก็ได้&quot; <br>
ผมเดินขึ้นห้องไปด้วยความหงอยเหงาในใจแปลกๆ เมื่อกี้ยังดีใจอยู่เลย แต่ทำไมตอนนี้มันเคว้งๆยังไงไม่รู้ ผมยอมรับว่าผมนึกถึงมัน เดินวนไปวนมาในห้อง........ <br>
อยู่ดีๆ ผมหยิบโทรศัพท์ โทรไปหามันเฉยเลยเหมือนคนโดนยาสั่ง พอได้ยินเพลงเรียกเข้าผมกดวางทันที(อีกแล้ว...เพิ่งรู้ตัวว่าไม่ควรทำ) ไม่นานเกินรอ มันโทรกลับมา แต่ผมดิไม่กล้ารับ รอจนมันต้องโทร 2ครั้งน่ะ <br>
&quot;เออ มีอารายยย&quot;เสียงมันง่วงนอน <br>
&quot;ปล่าว มือกรูไปโดน..โทดที&quot; <br>
&quot;เฮี้ย......&quot; ตู๊ดๆๆๆๆๆ แหะๆมันวางหูใส่ผม <br>
ผมยังคงกระวนกระวายใจไม่หาย เดินไปเดินมา สุดท้ายก็โทรไปหามันอีกที <br>
&quot;อารายเมิงอีก อยากเป็นเมียกรูเหรอ เดี๋ยวแมร่งจัดให้ชุดใหญ่เลย สาดดดด กูจาน้อนนนนนนนน&quot; มันลากเสียงสูง <br>
&quot;เออ เมิง .....เมิงมานอนบ้านกรูมั๊ย.....&quot; กรึ๋ยๆๆๆพูดไปแล้วทำไงดีหว่า..... <br>
&quot;จริงเหรอ มันทำเสียงตื่นเต้น เออ กรูไป กรูออกไปตอนนี้เลยนะ&quot; <br>
&quot;เออ ตามใจเมิง แม่กรูให้ชวนนะ อย่าคิดว่ากรูอยากให้เมิงมานอนด้วย&quot; โบ้ยไปให้แม่เลยงานนี้อิๆ............. <br>

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่