มุมชวนคุย

Part25 <br>
<br>
&quot;เอ้ย ไปไหนมาว่ะ กรูรอตั้งนาน&quot; <br>
&quot;ตกลงเมิงจะไปไหน&quot; ผมย้อนถาม <br>
&quot;เหอะน่า ขับตามที่กรูบอกเถอะนะ&quot; <br>
&quot;เมิงต้องไปบ้านพ่อเมิงกับกรูก่อน&quot; <br>
มันทำหน้างงๆ <br>
&quot;ไปทำไม&quot; มันหลบสายตามองพื้น <br>
&quot;ไปบอกเรื่องที่เมิงจะบวช&quot; <br>
&quot;กรูไม่ไปหรอก เค้าไม่สนใจหรอก&quot; <br>
&quot;เมิงรู้ได้ไงว่ะ เมิงต้องไป&quot; <br>
มันทำท่าอึดอัด <br>
&quot;เค้าเป็นพ่อเมิงนะเว้ย ไปบอกเค้าสักคำก็ยังดี เค้าจะมาไม่มามันอีกเรื่อง ถ้าเมิงไม่บอกเค้าเลย ก็เหมือนเนรคุณ&quot; มันยังคงก้มหน้าต่อไปเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ <br>
&quot;แต่กรู.....&quot;มันอ้ำอึ้ง <br>
&quot;ถ้าเมิงไม่ไปกรูกลับ&quot; ผมยื่นคำขาด <br>
&quot;เมิงว่าพ่อกรูจะมาเหรอ&quot; มันเอ่ยปากถามขณะที่อยู่ในรถ ให้ผมเดานะ ผมว่ามันน่ะ อยากจะไปหาพ่อ ไปบอกพ่อใจจะขาด <br>
&quot;กรูไม่รู้ กรูไม่ใช่พ่อเมิง แต่กรูเชื่อว่าถ้าเมิงได้บอกพ่อ ต่อให้มันจะเป็นยังไงเมิงก็จะไม่ต้องเสียใจภายหลัง&quot; <br>
&quot;ถ้าพ่อกรุไม่อยู่หล่ะ&quot; มันยังคงมีสีหน้ากังวล <br>
&quot;ก็รอจนกว่าพ่อเมิงจะกลับ&quot; ผมอยากให้มันได้บอกพ่อมันจริงๆ <br>
&quot;แล้วถ้าพ่อหลับหล่ะ&quot; อืม ไอ่นี่ <br>
&quot;ก็รอจนกว่าพ่อเมิงจะตื่น&quot; <br>
&quot;แล้วถ้า......&quot; <br>
&quot;พอพอ ไอ่อ้อย นั่งเฉยๆ แมร่ง ทีเดินไปขอผ่อนเจ้าหนี้บอลเมิงยังไม่กลัวอย่างงี้เลย&quot; <br>
<br>
รถวิ่งมาเรื่อยๆจนถึง อ.เสนา ไอ่อ้อยดูจะลุกลี้ลุกลนผิดปกติ <br>
&quot;เฮ้ย เมิง อยู่นิ่งๆสิวะ กรูรำคาญ ถ้ามันหงุดหงิดนักก็เอาบทสวกมนต์มาอ่านซะ จำได้มั่งยัง&quot; ผมพยามเปลี่ยนเรื่อง <br>
&quot;โห รุ่นกรู ไม่ต้องท่องแล้ว กรูหลับตายังท่องชินบัญชรได้ทุกเม็ด.........................กรูว่าเรากลับเหอะนะ กรูขอร้อง&quot; ท่าจะเป็นเอามากแฮะ <br>
&quot;อ้อย กรูนะ เกิดมายังไม่เคยได้กอดพ่อเลย เมิงรู้ป่าว แม่กรูเล่าให้ฟังว่าตอนกรูเด็กๆ กรูเกิดมาหน้าเหมือนเด็กผู้หญิงมาก จนตอนโตก็ยังหน้าเหมือนเด็กผู้หญิงอยู่ พ่อกรูกลัวเค้าหาว่ากรูเป็นผู้หญิง เลยเอา ดอกอัญชัญมาขยี้ที่คิ้วกรู ให้ดูแมนๆ บราๆๆๆๆๆๆ&quot;ผมเล่าเรื่องพ่อให้มันฟัง หวังแค่ว่าให้มันรู้สึกดีขึ้นมา ไม่ประหม่าแบบนี้ <br>
รถมาจอดหน้าบ้าน มันนั่งตัวแข็งทื่อ หมาตัวเดิม(ช่างซื่อสัตย์ในหน้าที่อะไรเช่นนี้)ออกมาเห่า <br>
&quot;อ้าว ลงไปดิ&quot; ผมพยักหน้าให้มันออกไป <br>
&quot;เมิงลงมาด้วยดินะ&quot; มันเอื้อมมือมาจับมือผม มือเย็นเฉียบ เปียกด้วย <br>
&quot;โหแมร่ง เมิงน้ำแตกทางมือเหรอว่ะ สาด&quot; ผมดึงมือออกมาเช็ดกับกางเกง <br>
&quot;เออ ไปไป เดี๋ยวกรูออกตามไป&quot; <br>
&quot;แม่ แม่ พี่อ้อยมา&quot; เสียงเด็กวัยรุ่นตะโกน ผมเดินตามหลัวมาห่างๆ <br>
&quot;หวัดดีน้า&quot; มันไหว้น้าผู้หญิง หน้าบอกบุญไม่รับ <br>
&quot;หวัดดีอ้อย หายไปนานไม่กลับบ้านเลยนะ&quot; แหะๆ อันนี้แต่งเองเพราะว่า ไม่ได้ยินว่าเค้าพูดอะไรกัน คงประมาณนี้แหละ <br>
สักพักน้าผู้หญิงหายไป ผมเดินลงไปนั่งกับมันที่แคร่หน้าบ้านมัน เห็นหน้าน้องมันชัดๆ ทำไมเหมือนเมิงยังกะแพะวะ ผมถาม <br>
&quot;จะไปรู้เหรอ พ่อกรูไม่มีความคิดสร้างสรรค์มั้ง&quot; ผมหัวเราะคิๆ <br>
สักพัก พ่อไอ่อ้อยออกมา หน้าดุโคตร ไม่ร้จะหน้าดุไปไหน กลัวนะเนี๊ยะ ผมรีบยกมือไหว้ ไหว้ก่อนลูกเค้าอีกด้วยความกลัว <br>
&quot;พ่อ หวัดดี&quot; ไอ่อ้อยหน้าเปลี่ยนทันที ดุแข่งกันยังกะกลัวอีกฝ่ายจะไม่กลัว <br>
&quot;อืม&quot; พ่อมันพยักหน้า โ ฟอร์มจัดกันจริงๆ <br>
<br>
..........อ่าว ทำไมไม่มีใครพูดอะไรว่ะ ผมงง <br>
&quot;เอ่อ ไอ่อ้อยพูดสิ&quot; ผมเอาศอกกระทุ้งมัน <br>
มันเหลือบตาไปมองพ่อมันแว๊บๆ ทำยังกะพ่อมันเป็นเมดูซ่า มองแล้วจะกลายเป็นหินยังงั้นแหละ <br>
&quot; พ่อ ผม เอ่อ จะบวช ให้แม่นะ&quot; เออ นั่นแหละ แมร่งลุ้นยังกะฝรั่งเศสแข่งกะอิตาลี่ซะอีก <br>
พ่อมันงงอ่ะ ผมมองหน้าแล้ว อืม หน้าประมาณว่า &quot;คุณครับ คุณถูกหวยรางวัลที่ 1อ่ะ&quot; คือเหมือนจะดีใจ แต่กั๊กๆ หรือไม่แน่ใจ <br>
&quot;บวชที่ไหน&quot; สำเนียงอยุธยาเหมือนกันเด๊ะ <br>
&quot;ที่วัด....หลวงตาบวชให้&quot; อืม ก้มหน้าก้มตากันเข้าไป <br>
&quot;วันไหน&quot; พ่อมันถาม แต่มือมวนใบจากเหมือนไม่สนใจ <br>
&quot;พรุ่งนี้&quot; ไอ่อ้อยบอก <br>
&quot;อืม&quot; แค่อืมเองเหรอ ผมโคตร งง อะไรวะ ลูกตัวเองบวชทั้งทีแค่ &quot;อืม&quot; แม่ผมนะ ดีใจเว่อร์กว่านี้อีกทั้งที่ไม่ใช่ลูกตัวเอง เออ แปลกดีอ่ะ <br>
&quot;งั้นถ้าพ่อจะไปก้ไปกประมาณ 2โมงเช้านะ&quot; มันบอก <br>
&quot;อืม&quot; อืมอีกแหละ อะไรว่ะ <br>
&quot;กินข้าวมารึยังหล่ะ&quot; พ่อมันถามประโยคยาวที่สุด <br>
&quot; กินแล้วพ่อ เดี๋ยวจะพาเพื่อนกลับแล้ว&quot; อ้าว ไอ่อ้อย เมิงจะไม่ถามกรูก่อนเลยเหรอ แมร่ง ข้าวยังไม่กินตั้งแต่เช้า <br>
มันเดินออกมาท่าทางต่างกับตอนแรกโดยสิ้นเชิง ดูมันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ อิ่มอกอิ่มใจยังไงไม่รู้ <br>
&quot;วู้ วูๆๆๆๆๆๆ&quot; โอ้โห เป่าปากด้วยเว้ย <br>
&quot;อะไรของเมิงไอ่อ้อย สุขใจอะไรขนาดนั้น&quot; ผมถาม แปลกใจ <br>
&quot;ทำไม คนมีความสุข&quot; <br>
&quot;เรื่องไรว่ะ พ่อเมิงไม่เห็นพูดอะไรสักคำ ยังไม่บอกเลยว่าจะไปรึป่าว&quot; <br>
&quot;ของอย่างงี้ไม่ต้องบอกหรอก กรูรู้นิสัยพ่อกรูดี&quot; มันยิ้มอย่างอิ่มใจ เออ ว่ะ พ่อมันนี่หว่า <br>
<br>
&quot;จะไปไหนต่อ&quot; ผมถามเนื่องด้วยเห็นว่ามันนั่งยิ้มไม่ยอมหุบ กลัวเหงือกจะแตกระแหงซะก่อน <br>
&quot;ไปบ้านกรู&quot; <br>
&quot;บ้านไหน บ้านเมิงอ่ะนะ จะกลับไปทำไมอีก&quot; ผมถามงงๆ ว่ามันจะกลับไปทำไมอีก หรือว่า ยังคุยกับพ่อมันไม่รู้เรื่อง <br>
&quot;บ้านแม่กรู ขับไปเหอะ&quot; ผมขับรถให้มันนั่งมาเรื่อยๆ ด้วยไม่กลัวเปลืองค่าน้ำมันเลย(น้ำมันแพงโคตร แต่เมิงก็ไปแต่รถกรูทุกที) <br>
&quot;เลี้ยวๆ..........เลี้ยวสิวะ แมร่งไม่ได้ยินเหรอ&quot; <br>
&quot;เออ โทดๆ กรู นั่งคิดอะไรเพลินๆ&quot; <br>
&quot;คิดถึงกรูเหรอ สายไปแล้วหล่ะเมิง พรุ่งนี้กรูก็บวชแล้ว&quot; มันยิ้มเหมือนสะใจหน่อยๆ <br>
&quot;ไอ่บร้า บวชน่ะดีแล้ว คนอย่างเมิงนะ อยู่ในวัดนะดีแล้ว จะได้สงบ ไม่ออกมาทำร้ายใคร&quot; โดยเฉพาะหัวใจผม วี๊ดวิ๊ว (แซวตัวเอง แหะๆ) ล้อเล่นนะครับ เพื่อนกันๆ <br>
&quot;กรูไม่ใช่&quot;ฮยีน่านะเฟ้ย ไอ่บร้า&quot; มันทำปากแบะก่อนหันหน้าออกนอกถนน <br>
&quot;จอด ถึงแล้ว&quot; ผมมองไปข้างๆ ไหนวะบ้านมัน <br>
&quot;อ้าว ลงมาดิ บ้านกรูอยู่โน่น&quot; มันชี้ไปบ้านไม้ 2 ชั้นยกสูง ติดคลอง......................... <br>
<br>
โห บรรยากาสดีมากครับ อากาสสดชื่นสุดๆอ่ะ ผมมองไปรอบๆแล้ว มีคลองมีทุ่งนา มีต้นไม้เต็มพรืด ตอนแรกนึกว่าอยู่เขาเขียว <br>
&quot;โห บ้านเมิงน่าอยู่ว่ะ เด็กกรุงเตบอย่างกรูเพิ่งเคยเห็น&quot; <br>
&quot;เออ นี่แหละบ้านแม่กรู เมิงเป็นคนแรกเลยนะที่กรูพามาบ้านเนี๊ยะ&quot; แล้วมันก็ตะโกนขึ้นไปบนบ้าน <br>
&quot;แม่ ผมพาลูกสะใภ้มาหา&quot; <br>
พรืด ผมผะงหะ <br>
&quot;ไอ่บร้า ปากหมานะเมิง เดี๋ยวแม่เมิงก็ด่าเอาหรอก&quot; ผมแปลกใจมากที่มันกล้าตะโกนไปแบบนั้น <br>
&quot;แม่กรูไม่ว่าหรอก แม่กรูต้องชอบเมิง&quot; มันว่าพายื่นมือมาดึงผมขึ้นไปบนบ้าน <br>
&quot;เมิงรู้ได้ไง&quot; เออ แล้วผมจะถามมันทำไมว่ะ ไม่ได้อยากเป็นเมียมันซะหน่อย <br>
&quot;อ่าว ลูกชอบ แม่ก็ต้องชอบสิ&quot; <br>
&quot;เมิงนี่มัน ....จะบวชอยู่แล้วยังกล้าพูดดดดดด&quot; <br>
&quot;อ้าว จะบวชไง กรูถึงต้องพูดให้หมดที่อยากพูด เพราะต่อไปกรูจะไม่พูดอีก&quot; มันว่า <br>
&quot;เออ ให้มันจริงเหอะว่ะ กรูจะสาธุ&quot; <br>
สภาพในบ้านมันก็นะ ไม่ได้เกินกว่าที่ผมคาดไว้มากนัก แต่ที่สำคัญสงบมาก น่าอยู่ ที่บ้านมีคนอยู่ด้วย เป็น น้ามันมาทำสวนแทนแม่มันมั้ง เห็นมันเล่าให้ฟัง แต่นานๆจะมาค้างที่นี่สักที ส่วนใหญ่จะมาตอนหน้าฝน กับตอนเก็บเกี่ยว <br>
&quot;กรูจะรอดมั๊ยเนี๊ยะคืนนี้&quot; ผมว่า พลางหันซ้ายหันขวา <br>
&quot;อันนี้แล้วแต่เมิง เหอๆๆๆ&quot; หน้าหื่นกามขึ้นมา ณ บัดดล <br>
Part26 <br>
มันยืมโทรศัพท์ผมโทรหาน้ามัน เพื่อให้น้ามันมาส่งเสบียง <br>
&quot;เฮ้ย ไอ่อ้อย กรูว่านอนที่วัดมันจะลำบากน้อยกว่านี้มั๊ย&quot; ผมพูดประชด <br>
&quot;เหอะ เมิงลำบากกับกรูครั้งนี้อีกครั้งเดียว ต่อไปกรูจะไม่ทำให้เมิงลำบากอีก&quot; มันพูดแบบนี้อีกแล้ว ผมไม่ค่อยอยากได้ยิน ประโยคประเภท ครั้งเดียว ครั้งสุดท้าย ต่อไปไม่อีกแล้ว มันเหมือน <br>
&quot;เมิงจะตายแล้วรึไง ไอ่เอี๊ย&quot;........ <br>
น้าไอ่อ้อย ขี่มอไซต์ป๊อกมา เทร็ดๆๆๆๆ น่ารักดี เอาลูกซ้อนมาด้วย <br>
&quot;ทำไมไม่ไปนอนกับน้าหล่ะ&quot; <br>
&quot;บ้านน้าเล็กกว่าที่นี่อีกจะนอนเข้าไปได้ไง&quot; ปากเมิงรึนั่น <br>
น้าเอาปลานิลมาให้ 2ตัว หมูนิดหน่อยแล้วก็พริกแกง คิดในทางที่ดีน้าเค้าใจดีนะ แต่คิดอีกแง่นึงมันเหมือนรู้เห็นเป็นใจกันยังไงไม่รู้ เฮ้ออออ <br>
<br>
&quot;เมิงไปอาบน้ำก่อนดิ&quot; มันบอก ผมหันไปรอบๆ ตอนนั้นประมาณบ่าย 2-3มั้ง <br>
&quot;ไหนห้องน้ำอ่ะ&quot; <br>
&quot;ห้องน้ำอยู่ท้ายครัวโน่น แต่ไว้ขี้อย่างเดียว ถ้าจะอาบเมิงอาบที่โน่น&quot; มันชี้ไปที่ชายคลอง <br>
จึ๋ย ผมนะครับ ใช้ SKII ล้างหน้า รักหน้าตัวเองยิ่งกว่าชีวิต เพราะต้องเอาไว้หากิน จะให้อาบน้ำคลอง <br>
&quot;หรือไม่ก็ตรงโอ่งข้างบ้าน&quot; โหโล่งซะ <br>
&quot;ตูมมมมมมมม&quot; แหะๆ ผมตัดสินใจใส่เสื้อยืด กางเกงบอลมัน ยืมมาก่อน โดดคลองดีกว่า ดีกว่าแก้ผ้าอาบกลางแจ้งขนาดนั้น <br>
ตอนนั้นผมนึกว่าคลองตื้น กระโดดแบบชิวๆอ่ะ จ๋อม แต่มันดันตูมมมมม น้ำกระจาย น้ำลึกครับ วืดหายไปเลย 555 โผล่ขึ้นมา ขำตัวเอง แต่หนุกดีครับไม่เคยเล่นน้ำคลอง น้ำมันขุ่น แต่สะอาดนะผมว่า เย็นเจี๊ยบ มีผักบุ้งด้วย ปลาด้วย รู้สึกเหมือนมีปลามาตอดน้องชายเป็นระยะๆ (ล้อเล่น ปลาตอดไม่ติดหรอกเพราะเล็กกว่าหนอนอีก ว้าฮ่าๆๆ) <br>
&quot;เฮ้ยยย ขึ้นมาได้แล้ว เดี๋ยวก็หนาวตายหรอกเมิง ฝนจะตกแล้ว&quot; เสียงมันตะโกนเหววๆ มาจากบ้าน แต่ผมไม่ค่อยสนใจมันแล้วหล่ะ ผมรู้สึกชอบกับที่นี่มากกว่าอีกนะ จริงๆ ตอนนี้นึกถึงแล้วยังอยากไปอยู่เลย <br>
เล่นไปได้สักพักกะว่าจะขึ้น ก็มีเด็กแถวนั้นมั้งขี่จักรยานมา หิ้วปลามาด้วย เห็นผมเล่นน้ำ มันก็หัวเราะใหญ่ <br>
&quot;แน่จริงลงมาเลยเว้ย&quot; ผมท้า สรุปผมได้เพื่อนใหม่เล่นน้ำด้วยเต็มเลย แมร่งคิดแล้วอยากหยุดเวลาจังเลย ไม่อยากไปทำงานแข่งขันกับใครอีกแล้ว <br>
<br>
เด็กพวกนั้นต้องขึ้นก่อนผม เพราะแม่มันเดินเท้าสะเอวถือไม้มะยมเดินฉับๆมาตาม ไอ้เด็กพวกนี้เห็นแม่มันมา กระโดดขึ้นจากคลองวิ่งหนีแม่มัน แม่มันก็ไล่ตี <br>
&quot;กรูบอกให้รีบกลับบ้าน ลูกเวน ไม่มีใครเฝ้าน้อง&quot; แล้วถือไม้ไล่ตีลูกเค้า เออแฮะ ผมมองแล้วก็นะ ผมไปอยู่ไหนมาเนี๊ยะ เคยเห็นภาพนี้แต่ในทีวีนะ แต่พอมาเห็นชีวิตแบบนี้จริงๆก็หลงรักไปเลยอ่ะ <br>
........................................................................ <br>
<br>
&quot;กรูรอว่าเมิงจะขึ้นเมื่อไหร่&quot; ผมเดินตัวเปียกขึ้นไปบ้าน เอามือปิดเป้ากางเกงอย่างมิดชิดเพราะไม่ได้ใส่ กกน <br>
&quot;กรูหนาว ขอผ้าหน่อย&quot; ผมว่า คางสั่นกระทบกันดังกึกๆๆ <br>
&quot;อ้าว&quot; มันโยนผ้ามาให้ <br>
&quot;อาบน้ำในโอ่งอีกรอบนึง ถ้าเมิงไม่อยากคันทั้งคืน&quot; <br>
&quot;อ้าวก็เมิงบอกกรูว่าให้อาบในคลอง ไม่ก็ที่โอ่งไงสาดดดทำไมกรูต้องอาบที่โอ่งอีกว่ะ&quot; แมร่งรู้งี้กรูอาบที่โอ่งทีเดียวก็สิ้นเรื่อง <br>
&quot;กรูอาบน้ำให้อีกมั๊ย&quot; มันมานั่งลงนอกชาน ผมรีบหันหน้าออกนอกบ้าน กลัวมันเห็นน้องชาย <br>
&quot;ไม่ต้อง กรูอาบเอง &quot; น้ำเย็นเข้าไปถึงจิตจริงๆครับ ยิ่งทวีจังหวะกระทบกันของกรามให้รัวแล้วเร็วขึ้น <br>
&quot;ปากเขียวแล้วเมิงมานี่&quot; มันดึงผ้าเช็ดตัวมา จับหัวผมกดลง มันอยู่บนชานแต่ผมอยู่ข้างล่างมันจึงสูงกว่า <br>
&quot;อืมม หัวเหม็นโครน ship หาย&quot; มันดมหัวผม <br>
&quot;ไอ่บร้า ทะลึ่งแล้วเมิง เดี๋ยวกรูถีบตกชาน.............พอแล้วกรูเช็ดเอง แมร่งได้ทีนะเมิงสาดดดด มา&quot; ผมดึงผ้ามาเช็ดหัวอีก 2 -3 ทีก่อนจะเอามาพันท่อนล่าง <br>
&quot;เฮ้ย เมิงไปทำอะไรก่อนไป จะมายืนเฝ้ากรูทำเฮี้ยอะไร กรูไม่ใช่นายกนะโว้ย ไม่ต้องกลัวใครตามฆ่า&quot; <br>
&quot;กรูไม่มีไรทำอ่ะ&quot; ผมเลยต้องจำยอมถอดมันตรงนั้น นี่เป็นครั้งแรกที่มันได้เห็นเนื้อหนังมังสาท่อนบนของผม <br>
&quot;เนียนกว่าหน้าเมิงอีก&quot; มันว่า <br>
&quot;นี่เมิง กรู &quot; ผมพูดไม่ออก &quot;หลีกเว้ย กรูจะเปลี่ยนเสื้อ&quot; <br>
&quot; ถ้าพี่บวชแล้ว พี่ขอร้องน้องอย่ามาถอดเสื้อต่อหน้าพี่อีกนะ พี่ขอร้อง&quot;.................................................ไอ่บร้า แมร่งหื่น <br>
<br>
ผมเดินสำรวจรอบบ้าน (ไม่ได้กว้างอะไรหรอกครับ เดินไปข้างหน้า 15ก้าว หลัง 15 ก้าว ขวา 15 ก้าว ซ้าย 15 ก้าว ก็รอบบ้านมันแล้ว) รูปแม่มันตั้งอยู่บนหิ้ง มีกระถางธูปเก่าๆที่เหมือนไม่เคยจุด พร้อมพวงมาลัยฝุ่นตึมอีก 1 พวง ผมมองท่านแล้วพาลนึกถึงเรื่องที่มันเล่าว่าแม่มันไม่ยอมไปอ่ะ เลยขนลุกวูบ รีบเผ่นไปนั่งหน้าบ้านทันที (ยอมรับว่ากลัว แฮะๆ) <br>
&quot;เป็ด อ่ะ น้ำ&quot; มันยื่นขันน้ำสังกะสีมาให้ <br>
&quot;ดีนะเมิง แขกมาจนจะกลับแล้วเพิ่งเอาน้ำมาให้&quot; <br>
&quot;จะแ**กไม่แ**ก&quot; ผมรับน้ำจากมือมันมาดื่มอย่างเต็มใจ บอกตรงๆไม่ได้รังเกียจความเป็นอยู่ของมันเลยนะ น้ำดื่มไม่ต้องแช่เย็น แต่ทำไมมันชื่นใจยังงี้ ผมโทรไปเล่าให้แม่ฟังตอนนั้น แม่ยังอยากไปเลยแม่บอกว่า &quot;ว่างๆเราไปนอนที่นั่นกันดีมั๊ยลูก&quot; อืมมมมมมเห็นด้วยแม่ <br>
......................................................................... <br>
&quot;อ้อย รู้ป่าวว่าเมิงน่ะดังใหญ่แล้วนะ&quot; ผมหันไปคุยกับมัน เท้าแกว่งไปตามจังหวะบนนอกชาน <br>
&quot;ดังอาราย&quot; มันนั่งลงใกล้ <br>
&quot;ก็ตอนที่กรูเอาเรื่องเมิงไปลงนะ ตอนแรกกรูกะจะให้เค้าด่าเมิงว่าโรคจิตอ่ะ แต่เค้าดันชอบซะงั้น&quot; <br>
&quot;ก็คนมันน่ารักอ่ะ&quot;มันยักไหล่ปากเบ้ <br>
&quot;เออ ดีเหมือนกันเวลากรูอยู่คนเดียวตอนกรูบวชกรูจะได้ไม่เหงา&quot; ผมยังคงนั่งแกว่งขาโดยมีมันแกว่งเป็นเพื่อน <br>
&quot;ดีแล้วหล่ะ กรูจะได้เบาใจ&quot; มันก้มหน้า ผมงงๆ ว่าตกลงใครเป็นห่วงใครกันแน่ ใครน่าจะเป็นคนที่ควรเป็นห่วง ผมเป็นห่วงที่ต้องทิ้งมัน แต่มันเป็นห่วงที่มันต้องบวช... <br>
&quot;กรูอ่านไดอารี่เมิงจะจบแล้วนะ&quot; <br>
&quot;เป็นไง&quot; มันถาม <br>
&quot;เน่าสนิท&quot; ผมล้อมันเล่น <br>
&quot;ชีวิตกรูก้อย่างงี้แหละ หาน้ำดีไม่ได้หรอก ทนเหม็นหน่อยแล้วกัน&quot; <br>
&quot;แต่กรูชอบน้ำเน่าว่ะ&quot; <br>
&quot;จริงเหรอวะ&quot; มันเงยหน้าทำท่าร่าเริง <br>
&quot;อืม กรูว่าหนุกดี มีคนอยากอ่านเรื่องของเมิงเยอะเลย ถ้ากรุจะให้เค้าอ่านเมิงจะว่าไง&quot; มันทำหน้างง <br>
&quot;ใครอ่ะ ไอ่พี่โบ้เหรอ&quot; ฝังใจนะเมิง <br>
&quot;ปล่าว เพื่อนๆที่พันทิพย์&quot; <br>
&quot;.......................................................&quot; <br>
กรูไม่ช่ายเกย์....ตอน TOTชุมสายล่มเลยต้องล่าช้า ขออภัยอย่างยิ่งครับ <br>
<br>
&quot;เฮ้ย นุ่นๆๆ ขึ้นมาบนห้องแป๊บดิ&quot; ผมตะโกนเรียกน้องผมตั้งแต่ไม่ 7โมง <br>
&quot;อะไรอีกหล่ะ เฮีย&quot; <br>
&quot;ทำไมคอมเฮียเล่นเนทไม่ได้ว่ะ &quot; ผมชี้ไปที่เครื่อง ปกติถ้าคอมเจ๊ง เช่นลำโพงไม่ดัง หรืออะไรเสียผมจะทำได้อย่างเดียวคือ ปิดแล้วเปิดใหม่ ถ้ายังไม่หายก็จะเรียกน้องสาวให้ช่วย เป็นพวกล้าเทคโนโลยีอย่างยิ่ง <br>
&quot;อ๋อ สงสัยเครือข่ายล่มมั้ง&quot; น้องว่า <br>
&quot;อ้าวแล้วทำไงอ่ะ พี่มีงานต้องทำ&quot; อิๆ ปล่าวหรอกจริงๆกลัวเพื่อนๆรอ <br>
&quot;จะทำไงหล่ะโทรไปที่เครือข่ายสิ&quot; แล้วมันก็เดินลงไป <br>
ผมโทรศัพย์ไปที่ ทรู เค้าถามอะไรไม่รู้เยอะแยะ ตอบไม่ได้สักอย่างเช่น โมเด็มอยู่ไหน ใช้เบอร์อะไรต่อ &quot;แหะๆ พี่ผมไม่รู้เรื่องเลย&quot; <br>
พอเค้าบอกว่า &quot;งั้นน้องไปที่รูปคอมเล็กๆ 2อันนะ ดูว่าaddress อะไร&quot; ผมทำตามอย่างว่าง่าย <br>
&quot;192.......&quot; ผมว่า <br>
&quot;แล้วข้างล่างเป็น.........ใช่มั๊ย&quot; พี่ดูแลระบบว่า <br>
&quot;โห พี่เก่งว่ะ รู้ได้ไง&quot; ยังมีหน้าไปชมเค้าอีก เค้าก็หัวเราะนะ แต่ผมก็ชมไปหลายคำเหมือนกัน <br>
&quot;พี่เก่งนะมารู้อะไรคอมผมตั้งมากมาย ผมเป็นเจ้าของมันยังไม่รู้เท่าพี่เลย&quot; พี่เค้าก็หัวเราะเจื่อนๆ <br>
&quot;ไม่หรอกค่ะ พี่ก็รู้งูงูปลาปลา&quot; อิๆท่าทางน่ารัก <br>
........................................................................... <br>
<br>
ผ่านไป 20 นาที พี่ก็ยังไม่ได้อะไรจากผม ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมต้องการอะไร ผมก็เลย <br>
&quot;พี่งั้นไม่เป็นไรครับ ผมไม่กวนแล้ว เดี๋ยวว่างๆจะโทรไปฟังเสียงใหม่นะครับ&quot; แอบหยอด จากนั้นผมก็โทรหาเพื่อน เพื่อนบอกว่าให้โทรไปชุมสาย(เรียกถูกป่าวว่ะ) ก็เลยโทรไป <br>
&quot;อ๋อ น้องวันนี้ชุมสาย ทีโอทีล่ม ทั้งวันมั้งครับ&quot; <br>
เซ็งเลย ผมจะโพสต่อยังไงหล่ะเนี๊ยะ แต่ด้วยความหวังที่ยังพอมี ผมยังคงรอเรื่อยไป พยายาม ปิด แล้วเปิดเป็นระยะๆ จนหลังๆเซ็งแหละ เริ่มเล่นเกมส์งูรอ จนป่านนี้ยังเปิดไม่ได้ เลยเดิน้ตร็ดเตรมาเล่นที่ร้าน กะว่าถ้าไม่มีคนมารออ่านเยอะก็ค่อยโพสใหม่ <br>
แต่ว่ามันไม่ใช่อะดิครับ คนรอเยอะ ใจเสียเลย สงสัยโดนด่าไปหลายดอกแล้วโทษฐานที่ทำให้รอ เลยเอาว่ะ พิมพ์แมร่งที่ร้านมันนี่แหละ.............นะ ขอโทษที่ทำให้รอกันนะคร๊าบบบบบบบบบบ <br>

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่