มุมชวนคุย

มีคนตัดไม้คนหนึ่ง นำฟืนไปขายให้แก่ร้านขายฟืนซึ่งร้านขายฟืน <br>
ก็ปฏิบัติต่อคนตัดไม้ดีมาก <br>
ดังนั้นคนตัดไม้จึงคิดอยากตอบแทน <br>
โดยการจะตัดไม้ให้ได้เป็นจำนวนมากๆ <br>
<br>
ในวันแรกคนตัดไม้ตัดไม้ได้20ต้น <br>
แล้วนำมาให้ร้านขายฟืนซึ่งร้านขายฟืนก็ชมเชยและปฏิบัติต่อ คนตัดไม้อย่างดี <br>
<br>
แต่พอในวันที่2 <br>
คนตัดไม้ก็ตั้งใจจะตัดให้ได้มากขึ้นแต่ปรากฏว่ากลับตัดได้เพียง 18ต้น <br>
<br>
ในวันรุ่งขึ้นก็กะว่าจะตัดให้ได้มากยิ่งขึ้นแต่ก็กลับเหลือ 16ต้น <br>
<br>
ยิ่งนับวันผ่านไปเรื่อยๆก็ตัดได้น้อยลงเรื่อยๆ <br>
จนในที่สุดคนตัดไม้ก็รู้สึกละอายใจ <br>
<br>
จึงไปกล่าวคำขอโทษกับทางร้านขายฟืน <br>
แต่เจ้าของร้านขายฟืนก็กลับถามคนตัดไม้ว่า <br>
&quot;คุณลับขวานครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่&quot; <br>
คนตัดไม้ตอบว่า <br>
&quot;ผมไม่มีเวลาหยุดลับขวานเลย เพราะขนาดไม่หยุดยังตัดไม้ได้น้อยขนาดนี้&quot; <br>
ซึ่งเจ้าของร้านก็บอกแก่คนตัดไม้ว่า <br>
&quot; คุณลองคิดดูสิว่าหากคุณหยุดลับขวานให้คม โดยเสียเวลาเพียงเล็กน้อย คุณอาจตัดไม้ได้มากกว่านี้ก็ได้ &quot; <br>
<br>
============================================= <br>
เปรียบได้กับการทำงาน <br>
ถ้าคุณก้มหน้าก้มตาทำโดยไม่หยุดพักหยุดคิด ก็เปรียบได้กับคนตัดไม้ คุณก็จะล้าลงไปเรื่อย.. <br>

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่