มุมชวนคุย

แอบชอบผู้ชายคนหนึ่งอยู่ค่ะ เค้านิสัยไม่ค่อยดีหรอกบ้างานพูดจาไม่เคยเพราะเลย แต่ก็ชอบเค้ามากเพราะเค้าเป็นรักแรกเลยก็ว่าได้ เคยสารภาพกับเค้าแต่เค้าก็ไม่ได้ตกลงหรือปฏิเสธแต่ก็คบๆกันสนิทกันในระดับหนึ่งค่ะ นั้นหมายถึงเราก็มีค่าในระดับหนึ่งใช่มั้ยค่ะ <br>
แต่บางครั้งที่เค้าทำงานหนักจนไม่มีเวลาคุยด้วยหรือไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนที่ผ่านมา รู้สึกเสียใจค่ะแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แล้วทุกวันนี้แฟนเก่าคนที่เค้ารักมากก็กลับมา เรารู้สึกว่าเรากลายเป็นคนอื่นไปเลยเพราะอย่างน้อยเค้าสองคนก็เคยเป็นแฟนกัน รักกัน แต่เราไม่เคยได้ใจผู้ชายคนนี้เลย แม้ว่าความหวังดีทุกอย่างที่ทำไปเค้าจะรับรู้แต่ก็อาจจะรู้สึกดีบ้างแค่บางครั้ง หรืออาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรเลย แต่บางครั้งเค้าก็แสดงอาการเหมือนคนที่รักกัน เป็นห่วง จับมือ โอบกอด หรือว่าสัมผัสเหล่านั้นมันไม่ได้มีค่าเลยใช่มั้ยค่ะ เค้าก็แค่ไปอย่างนั้นใช่หรือป่าวคะ <br>
เราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่หันไปรักคนที่มารักเราทั้งที่เค้าก็ให้เราทุกอย่าง แต่เรากลับไปหยิบยื่นสิ่งดีๆเหล่านี้ให้กับคนที่เค้าไม่เคยรู้สึกอะไรเลย <br>
เราไม่ฉลาดเลยใช่มั้ยค่ะ แล้วเมื่อไม่นานมานี้เราก็รู้ว่าเค้าไปเที่ยวกับแฟนเก่าเค้ามาเรายิ้มทั้งน้ำตา รู้สึกตัวเองโง่มากที่หลงเชื่อและหลงรักเค้ามาตลอดเวลาหลายปีและไม่เคยหันไปรักคนอื่นทั้งที่คนพวกนั้นดีกับเรามาก ร้องไห้ค่ะเสียใจมากแต่ทำใจไม่ได้ ที่จะตัดเค้าออกไปจากชีวิต <br>
ทุกครั้งที่ไปในที่ๆเคยเดินด้วยกันก็อดคิดถึงเค้าไม่ได้ พยายามเลี่ยงที่จะไม่ไปที่ที่เคยไปด้วยกันแต่ก็เลี่ยงไม่ได้เพราะทุกที่ที่เราไปและใช้ชีวิตประจำวันต่างก็เคยมีเค้าอยู้ด้วยทุกๆที่ เราควรทำไงค่ะ <br>
เราโง่มากใช่มั้ยค่ะ <br>
ช่วยแนะนำหรือเสนอเรื่องราวที่ให้ข้อคิดได้มั้ยคะ <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif"> <img src="pic/b2.gif">

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่