เกิดขึ้นในภูเก็ตภัยของผู้หญิงที่คุณอาจคาดไม่ถึง

เกิดขึ้นในภูเก็ตภัยของผู้หญิงที่คุณอาจคาดไม่ถึง
พอดีเพื่อนส่งเมลล์ฉบับนี้มาให้แต่ไม่รู้ว่าเพื่อนๆได้รับกันบ้างยัง อยากให้ลองอ่านดูน่ะ เรื่องของคนใกล้ตัวที่คุณอาจรู้จัก > > ... นายธนกร รักษิดานภัส ( อ๋อง) e-mail aong_2500@hotmail.com,korn_pk@hotmail.com0891954635/0840545799 พนักงานสายงานประเมิน บริษัท สยามพิธิวัฒน์ จำกัด( 076-355583) บริษัทในเครือ > > ธนาคารไทยพาณิชย์ ( ภูเก็ต) ฉันคือผู้หญิง 1 คน > > ที่ตกเป็นเหยื่อของผู้ชายคนนี้ และไม่อยากให้ใครต้องมา เสียใจ > > และต้องตกอยู่ในสภาพเดียวกับฉัน > > ฉันเองก็ไม่รู้ว่าคนที่ไม่รับผิดชอบ และเห็นแก่ตัวยังทำงานอยู่ในองค์กรใหญ่ ๆ > > ได้อย่างไร เขาเอาเรื่องของฉันไป เล่าให้ใครต่อใครฟัง มันทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ > > ลองคิดตามดูแล้วคุณผู้ชายทั้ง หลายอย่าทำ > > เรื่องมีอยู่ว่า และเขาเราต่างคบกัน > > และฉันก็คิดว่าเวลาที่ ผ่านมามันก็พอสมควรที่จะทำให้ฉันปักใจเลือกที่จะอยู่กับเขา > > แต่ที่จริง แล้วกลับตรงกันข้าม ระยะเวลาที่เราคบกันมาหลายปี ฉันมีความสุขมาก > > เขาเป็น คนดีในสายตาฉันเสมอ > > ฉันคิดเสมอว่าฉันเป็นคนที่โชคดีที่สุดและมีความสุขที่สุด แต่แล้ววันนึง > > ความจริงก็ปรากฏ เวลาผ่านไป 4 ปี ฉันเองเริ่มยิ่งถลำลึก ลงไปเรื่อย ๆ > > จนในที่สุดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ในขณะที่เขาพยายาม ตีตัวออกห่าง > > ฉันท้อง ฉันเองสับสนมาก แต่ฉันก็ได้แต่พยายามทำใจ > > ถึงอย่าง ไรเขาก็คงไม่ใช่คู่ของฉัน > > ต่อให้ฉันมีลูกก็ไม่สามารถจะเหนี่ยวรั้งเขาให้อยู่ กับฉันได้ > > ตอนแรกฉันตัดสินใจจะไม่บอกเขา แต่ฉันเป็นผู้หญิงค่อนข้างมีคนนับ หน้าถือตามาก > > เป็นที่รู้จักของสังคม ฉันท้องโดยไม่ได้แต่ง ฉันจะบอกกับคน อื่นว่าอะไร > > ฉันต้องเป็นแบบอย่างให้คนทั่วไปฉันจะทำยังไง สุดท้ายฉันก็ตัดสิน ใจบอกเขา > > เมื่อเขารู้เรื่อง เขาพยายามทำดีกับฉันทุกอย่าง คอยดูแล แนะนำ ให้กำลังใจ > > ให้ฉันสู้ และอย่าเครียด ให้คำแนะนำที่ดีกับฉันตลอด > > แต่แล้ว สิ่งที่เขาทำก็เป็นการเสแสร้ง > > คุณว่ามั้ยคะว่าดูเขาช่างเป็นคนดีซะเหลือเกิน แต่แล้วกลับไม่ใช่ > ! ! > เข าพ ยายามทำดี เพื่อให้ฉันเอาเด็กออก ฉันก็เชื่อ เขานะ > > ฉันทำได้ทุกอย่างแหละคะ ในเมื่อเขาดีกับฉันขนาดนี้ > > แต่ฉันก็มีข้อแม้ กับเขานิดเดียวเท่านั้น > > คือเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยฉันรู้ตัวว่าฉันจะไม่แข็ง แรง ทั้งกายและใจ > > ขอร้องเขาว่าให้เขาช่วยดูแลฉัน จนร่างกายของฉันหายดี > > และฉันก็ไม่คิดต้องการเรียกร้องอะไรทั้งนั้นถ้าเรายังมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน > > ถึงเลิกกันก็จะเหลือความทรงจำที่ดี ๆ คุณคิดว่าเขาจะทำตามที่ฉันขอร้องมั้ย คะ > > เดี๋ยวค่อยอ่านคำตอบแล้วกันนะคะ > > วันที่ฉันต้องไปฉันยอมเดินทางคนเดียวใช้ เงินเก็บที่ฉันมี > > หวังเอาไว้ว่าจะใช้สำหรับการเรียนต่อโทในอนาคตอันใกล้ > > ฉัน คิดว่าถ้าให้เขาไปด้วย อาจจะกระทบกระเทือนต่อหน้าที่การงานที่เขาอยู่ก็ได้ > > และระหว่างเดินทางสภาพจิตใจของฉันก็แย่มาก จนบางทีแทบไม่อยากจะหายใจด้วย ซ้ำ > > เวลาดูผ่านไปช้าเหลือเกิน ทรมานเหลือเกิน และฉันก็ไม่อยากจะนึกถึงตอน นั้นอีก > > ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับฉันบ้างและทุกอย่างก็เรียบร้อย > > ฉันต้องพาร่าง ที่แสนจะบอบช้ำกลับมา เมื่อฉันกลับมาฉันก็ได้คำตอบ > > เขาไม่เคยมาดูแลฉันเลย ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น > > เขาคิดเสมอว่าเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็เท่ากับเขาหมดภาระ และได้เป็นอิสระ > > เมื่อฉันกลับมาฉันก็ไม่สบายมาตลอด ปวดท้องเป็นประจำ > > ฉัน เข้าใจดีว่ามันอาจจะเป็นกรรมของฉัน มาวันนึง ฉันไม่สบายมาก > > ฉันตัดสินใจไปหา หมอ ฉันโทรหาเขาเพื่อขอความช่วยเหลือจากเขา > > แต่แล้วก้ได้รับคำตอบว่า ไม่ อาย ให้ไปเอง ฉันก็กระเสือกกระสนพยุงตัวเอง > > ไปหาหมอ เมื่อไปหาหมอก็ไม่ สามารถบอกกับหมดได้ว่าฉันไปทำอะไรมา ถึงได้ปวดท้อง > > ฉันได้แต่ยาบรรเทาตาม อาการ > > จนในที่สุดฉันก็ต้องทนอยู่กับอาการปวดท้องอย่างเรื้อรังมาตลอด เขาก็ ยังเฉย > > จนฉันเองเข้าใจว่า ถ้าฉันตายไป คงจะไม่ต้องทุกข์ทรมานอยู่แบบนี้ > > และถ้าไม่มีฉันซักคน เขาจะได้อิสระซักที > > และในที่สุดฉันป่วยทั้งกายและใจใน เวลาเดียวกัน >! &g! t; ฉันเคย คิดที่จะฆ่าตัวตายให้พ้นเหมือนกัน และพยายามอยู่ หลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ > >> > พระผู้เป็นเจ้าคงเห็นว่าฉันยังต้องรับกรรมที่ฉัน ทำลายชีวิตคนอยู่บนโลกใบนี้เป็นแน่ในขณะที่ฉันทุกข์แสนสาหัส > > ซึ่งเขากลับตรง กันข้ามวัน ๆ เขากิน ดื่ม เที่ยว และคบคนโน้นทีคนนี้ที > > หาความสุขใส่ตัวไป วัน ๆ มีเงินเพื่อสนองความต้องการทางร่างกายของตัวเอง > > ฉันถามก็เฉย ฉันให้ ช่วย ก็เฉย ถึงฉันตายเขาก็คงเฉย > > และความอดทนของฉันก็ถึงขีดสุด ฉันตัดสินใจ บอกพ่อกับแม่เขา เพราะที่ผ่านมา > > เขาไม่เคยกระตือรือร้นที่จะให้ความช่วยเหลือ ฉันเลย > > ฉันรู้ว่าการบอกหรือเล่าเรื่องนี้ให้คนอื่นรับรู้ ก็เท่ากับการประจาน ตัวเอง > > แต่ฉันสับสน และคิดว่าไม่มีทางเลือก เมื่อพ่อกับแม่ของเขารู้เรื่อง > > พ่อกับแม่เขาดีกับฉันมาก ถามไถ่ ดูแล เหมือนกับเขาอยากจะทำดีแทนลูกชายเขา > > ฉันรู้สึกอบอุ่น และเสียใจในเวลาเดียวกัน > > ฉันไม่สมควรให้คนแก่ต้องมารับรุ้ เรื่องราวเลวทรามแบบนี้ให้ท่านไม่สบายใจเลย > > คนที่ควรจะรักษาฉันให้หาย ควรจะ เป็นเขาไม่ใช่พ่อแม่เขา > > กรรมใดใครก่อคนนั้นก็ต้องรับกรรม ไม่ใช่พ่อแม่ต้อง รับกรรมแทน > > เขาคงคิดมั้งคะว่าที่เขาทำตัวแบบนี้ก็เพราะถูกสอนมาแบบนี้ > > ก็ เป็นหน้าที่ของพ่อและแม่ ที่ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่สอนมา > > และเหมือนกับเวร กรรมมันตามทันฉัน > > ฉันต้องจ่ายค่าหมอค่ายาเป็นจำนวนที่สูงพอสมควร และต้องไป ตามนัดอยู่ตลอด > > ฉันต้องเป็นหนี้เป็นสินคนอื่นไปทั่ว และไม่นานฉันก็ต้องใช้ เงินด่วน > > แต่ฉันขอไม่บอกว่าฉันเอาไปทำอะไร ฉันยืมใครก็ไม่ได้ ฉันต้องบาก หน้าโทรไปหาเขา > > ขอความช่วยเหลือจากเขา ประโยคแรกได้รับคำตอบว่า ไม่ได้ ไม่มี > > ฉันก็ไม่เข้าใจคะ ว่าตอนนี้ไม่มี เกิดฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่จริง ๆ > > คงไม่มีแม้แต่ค่าทำศพเป็นแน่ ไม่นานฉันก็ได้รับรู้อีกว่า > > เขาเอาเรื่องของฉัน ไปเล่าให้คนอื่น ๆ ฟังเหมือนกับเป็นเรื่องตลก > > คงนึกสมน้ำหน้าที่ฉันคนนี้มัน โง่ตามเขาไม่! ทันเอง ทุกอย่างเปลี่ยนไป > > ฉันไม่รู้ว่าเขาไปเล่า ให้คนอื่นฟังว่าอะไร แต่ตอนนี้ มีแต่คนดูถูกฉัน > > หาว่าฉันทำตัวไม่ดี จ้อง แต่จะจับผู้ชายมีเงิน หวังรวยทางลัดอยู่ไม่สมจน > > คุณรู้มั้ยคะ มันยิ่งทำให้ ฉันเกลียด แค้น คนคนนี้ไปใหญ่ > > ทำไมต้องทำร้ายผู้หญิงตัวคนเดียว ที่ไม่มี ทางจะสู้ใครเขาได้เลย > > แค่เจ็บป่วยทางกายก็ทำให้ฉันท้อแท้มากเหลือเกิน > > เขา ยังมาซ้ำให้ฉันยิ่งเจ็บทางใจเข้าไปอีก > > ตัวฉันและน้องฉันต่างต้องเป็นเป้าสายตา ของคนรอบข้าง หาว่าไม่ดีสารพัด > > ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันไปทำอะไรให้เขา ถึงต้องมา ดูถูก ถึงฉันจน ฉันก็เป็นคน > > ยิ่งฉันเงียบเขาก็ยิ่งได้ใจ และพยายามเหยียบ ฉัน > > พยายามทำให้กลายเป็นคนไม่มีค่าในสายตาคนอื่น > > นี่แหละคะคือสาเหตุที่ฉัน ต้องออกมาพูดบ้าง ถ้าใครรู้จักคนคนนี้ > > กรุณาบอกเขาด้วย หยุดซะทีเถอะ ฉันเหนื่อย > > แค่นี้ฉันก็ไม่มีหน้าจะไปพบใครแล้ว อย่าให้ใครต้องมาสมเพทฉันอีก เลย > > ใครจะว่าฉันไม่เป็นไร อย่าว่าแม่ ว่าน้องฉัน เขาไม่เกี่ยว > > อย่ามาด่า ให้ร้ายกันอีกเลย > > ใครไม่ตกอยู่ในสภาพเดียวกับฉันไม่เข้าใจหรอกว่ามันหนักหนา ขนาดไหน อย่าได้มีใคร > > ต้องโชคร้ายเพราะคนคนนี้อีกเลย ชาติที่แล้วฉันคง เป็นหนี้ > > และสร้างเวรสร้างกรรมกับเขามาเยอะ ฉันเลยต้องมาชดใช้ในชาตินี้ > > แต่ขอเจ็บแค่ชาติเดียวก็พอ คุณผู้หญิงกรุณาอ่านและเก็บเป็นข้อคิด > > คุณผู้ชาย อ่านแล้ว ก็อย่าได้สร้างเวรกรรมกับใครให้เป็นเหมือนฉัน > > เพราะกรรมเรามองไม่ เห็น แต่มันตามทันเราได้เสมอ.... อ่านแล้วช่วยแสดงความเห็นกานหน่อย หรือถ้าใครทนพฤติกรรมอย่างงี้ไม่ได้จะเอาไปลงที่บอร์ดอื่นด้วยก็ดี (อย่าลืมเอารูปมันผู้นี้ไปด้วย)แต่ตามความเห็นน่ะถ้าจริงผู้ชายคนนี้มันชั่ง ขอบอกครับว่า เฮี้ยจริงๆ ไม่นึกว่าคนแบบนี้ยังลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคมได้ยัง 21 Jul 2007 \| Post by : toonton

พอดีเพื่อนส่งเมลล์ฉบับนี้มาให้แต่ไม่รู้ว่าเพื่อนๆได้รับกันบ้างยัง
อยากให้ลองอ่านดูน่ะ

เรื่องของคนใกล้ตัวที่คุณอาจรู้จัก > > ... นายธนกร รักษิดานภัส (
อ๋อง) e-mail aong_2500@hotmail.com,korn_pk@hotmail.com0891954635/0840545799
พนักงานสายงานประเมิน บริษัท
สยามพิธิวัฒน์ จำกัด( 076-355583) บริษัทในเครือ > > ธนาคารไทยพาณิชย์ ( ภูเก็ต)
ฉันคือผู้หญิง 1 คน > > ที่ตกเป็นเหยื่อของผู้ชายคนนี้ และไม่อยากให้ใครต้องมา
เสียใจ > > และต้องตกอยู่ในสภาพเดียวกับฉัน > > ฉันเองก็ไม่รู้ว่าคนที่ไม่รับผิดชอบ
และเห็นแก่ตัวยังทำงานอยู่ในองค์กรใหญ่ ๆ > > ได้อย่างไร เขาเอาเรื่องของฉันไป
เล่าให้ใครต่อใครฟัง มันทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ > > ลองคิดตามดูแล้วคุณผู้ชายทั้ง
หลายอย่าทำ > > เรื่องมีอยู่ว่า และเขาเราต่างคบกัน > > และฉันก็คิดว่าเวลาที่
ผ่านมามันก็พอสมควรที่จะทำให้ฉันปักใจเลือกที่จะอยู่กับเขา > > แต่ที่จริง
แล้วกลับตรงกันข้าม ระยะเวลาที่เราคบกันมาหลายปี ฉันมีความสุขมาก > > เขาเป็น
คนดีในสายตาฉันเสมอ > > ฉันคิดเสมอว่าฉันเป็นคนที่โชคดีที่สุดและมีความสุขที่สุด
แต่แล้ววันนึง > > ความจริงก็ปรากฏ เวลาผ่านไป 4 ปี ฉันเองเริ่มยิ่งถลำลึก
ลงไปเรื่อย ๆ > > จนในที่สุดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ในขณะที่เขาพยายาม
ตีตัวออกห่าง > > ฉันท้อง ฉันเองสับสนมาก แต่ฉันก็ได้แต่พยายามทำใจ > > ถึงอย่าง
ไรเขาก็คงไม่ใช่คู่ของฉัน > > ต่อให้ฉันมีลูกก็ไม่สามารถจะเหนี่ยวรั้งเขาให้อยู่
กับฉันได้ > > ตอนแรกฉันตัดสินใจจะไม่บอกเขา แต่ฉันเป็นผู้หญิงค่อนข้างมีคนนับ
หน้าถือตามาก > > เป็นที่รู้จักของสังคม ฉันท้องโดยไม่ได้แต่ง ฉันจะบอกกับคน
อื่นว่าอะไร > > ฉันต้องเป็นแบบอย่างให้คนทั่วไปฉันจะทำยังไง สุดท้ายฉันก็ตัดสิน
ใจบอกเขา > > เมื่อเขารู้เรื่อง เขาพยายามทำดีกับฉันทุกอย่าง คอยดูแล แนะนำ
ให้กำลังใจ > > ให้ฉันสู้ และอย่าเครียด ให้คำแนะนำที่ดีกับฉันตลอด > > แต่แล้ว
สิ่งที่เขาทำก็เป็นการเสแสร้ง > > คุณว่ามั้ยคะว่าดูเขาช่างเป็นคนดีซะเหลือเกิน
แต่แล้วกลับไม่ใช่ > ! ! > เข าพ ยายามทำดี เพื่อให้ฉันเอาเด็กออก ฉันก็เชื่อ
เขานะ > > ฉันทำได้ทุกอย่างแหละคะ ในเมื่อเขาดีกับฉันขนาดนี้ > > แต่ฉันก็มีข้อแม้
กับเขานิดเดียวเท่านั้น > > คือเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยฉันรู้ตัวว่าฉันจะไม่แข็ง
แรง ทั้งกายและใจ > > ขอร้องเขาว่าให้เขาช่วยดูแลฉัน จนร่างกายของฉันหายดี > >
และฉันก็ไม่คิดต้องการเรียกร้องอะไรทั้งนั้นถ้าเรายังมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน >
> ถึงเลิกกันก็จะเหลือความทรงจำที่ดี ๆ คุณคิดว่าเขาจะทำตามที่ฉันขอร้องมั้ย
คะ > > เดี๋ยวค่อยอ่านคำตอบแล้วกันนะคะ > > วันที่ฉันต้องไปฉันยอมเดินทางคนเดียวใช้
เงินเก็บที่ฉันมี > > หวังเอาไว้ว่าจะใช้สำหรับการเรียนต่อโทในอนาคตอันใกล้ > > ฉัน
คิดว่าถ้าให้เขาไปด้วย อาจจะกระทบกระเทือนต่อหน้าที่การงานที่เขาอยู่ก็ได้ >
> และระหว่างเดินทางสภาพจิตใจของฉันก็แย่มาก จนบางทีแทบไม่อยากจะหายใจด้วย
ซ้ำ > > เวลาดูผ่านไปช้าเหลือเกิน ทรมานเหลือเกิน และฉันก็ไม่อยากจะนึกถึงตอน
นั้นอีก > > ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับฉันบ้างและทุกอย่างก็เรียบร้อย > > ฉันต้องพาร่าง
ที่แสนจะบอบช้ำกลับมา เมื่อฉันกลับมาฉันก็ได้คำตอบ > > เขาไม่เคยมาดูแลฉันเลย
ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น > > เขาคิดเสมอว่าเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็เท่ากับเขาหมดภาระ
และได้เป็นอิสระ > > เมื่อฉันกลับมาฉันก็ไม่สบายมาตลอด ปวดท้องเป็นประจำ > > ฉัน
เข้าใจดีว่ามันอาจจะเป็นกรรมของฉัน มาวันนึง ฉันไม่สบายมาก > > ฉันตัดสินใจไปหา
หมอ ฉันโทรหาเขาเพื่อขอความช่วยเหลือจากเขา > > แต่แล้วก้ได้รับคำตอบว่า ไม่
อาย ให้ไปเอง ฉันก็กระเสือกกระสนพยุงตัวเอง > > ไปหาหมอ เมื่อไปหาหมอก็ไม่
สามารถบอกกับหมดได้ว่าฉันไปทำอะไรมา ถึงได้ปวดท้อง > > ฉันได้แต่ยาบรรเทาตาม
อาการ > > จนในที่สุดฉันก็ต้องทนอยู่กับอาการปวดท้องอย่างเรื้อรังมาตลอด เขาก็
ยังเฉย > > จนฉันเองเข้าใจว่า ถ้าฉันตายไป คงจะไม่ต้องทุกข์ทรมานอยู่แบบนี้ > >
และถ้าไม่มีฉันซักคน เขาจะได้อิสระซักที > > และในที่สุดฉันป่วยทั้งกายและใจใน
เวลาเดียวกัน >! &g! t; ฉันเคย คิดที่จะฆ่าตัวตายให้พ้นเหมือนกัน และพยายามอยู่
หลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ > >> > พระผู้เป็นเจ้าคงเห็นว่าฉันยังต้องรับกรรมที่ฉัน
ทำลายชีวิตคนอยู่บนโลกใบนี้เป็นแน่ในขณะที่ฉันทุกข์แสนสาหัส > > ซึ่งเขากลับตรง
กันข้ามวัน ๆ เขากิน ดื่ม เที่ยว และคบคนโน้นทีคนนี้ที > > หาความสุขใส่ตัวไป
วัน ๆ มีเงินเพื่อสนองความต้องการทางร่างกายของตัวเอง > > ฉันถามก็เฉย ฉันให้
ช่วย ก็เฉย ถึงฉันตายเขาก็คงเฉย > > และความอดทนของฉันก็ถึงขีดสุด ฉันตัดสินใจ
บอกพ่อกับแม่เขา เพราะที่ผ่านมา > > เขาไม่เคยกระตือรือร้นที่จะให้ความช่วยเหลือ
ฉันเลย > > ฉันรู้ว่าการบอกหรือเล่าเรื่องนี้ให้คนอื่นรับรู้ ก็เท่ากับการประจาน
ตัวเอง > > แต่ฉันสับสน และคิดว่าไม่มีทางเลือก เมื่อพ่อกับแม่ของเขารู้เรื่อง >
> พ่อกับแม่เขาดีกับฉันมาก ถามไถ่ ดูแล เหมือนกับเขาอยากจะทำดีแทนลูกชายเขา >
> ฉันรู้สึกอบอุ่น และเสียใจในเวลาเดียวกัน > > ฉันไม่สมควรให้คนแก่ต้องมารับรุ้
เรื่องราวเลวทรามแบบนี้ให้ท่านไม่สบายใจเลย > > คนที่ควรจะรักษาฉันให้หาย ควรจะ
เป็นเขาไม่ใช่พ่อแม่เขา > > กรรมใดใครก่อคนนั้นก็ต้องรับกรรม ไม่ใช่พ่อแม่ต้อง
รับกรรมแทน > > เขาคงคิดมั้งคะว่าที่เขาทำตัวแบบนี้ก็เพราะถูกสอนมาแบบนี้ > > ก็
เป็นหน้าที่ของพ่อและแม่ ที่ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่สอนมา > > และเหมือนกับเวร
กรรมมันตามทันฉัน > > ฉันต้องจ่ายค่าหมอค่ายาเป็นจำนวนที่สูงพอสมควร และต้องไป
ตามนัดอยู่ตลอด > > ฉันต้องเป็นหนี้เป็นสินคนอื่นไปทั่ว และไม่นานฉันก็ต้องใช้
เงินด่วน > > แต่ฉันขอไม่บอกว่าฉันเอาไปทำอะไร ฉันยืมใครก็ไม่ได้ ฉันต้องบาก
หน้าโทรไปหาเขา > > ขอความช่วยเหลือจากเขา ประโยคแรกได้รับคำตอบว่า ไม่ได้
ไม่มี > > ฉันก็ไม่เข้าใจคะ ว่าตอนนี้ไม่มี เกิดฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่จริง ๆ > >
คงไม่มีแม้แต่ค่าทำศพเป็นแน่ ไม่นานฉันก็ได้รับรู้อีกว่า > > เขาเอาเรื่องของฉัน
ไปเล่าให้คนอื่น ๆ ฟังเหมือนกับเป็นเรื่องตลก > > คงนึกสมน้ำหน้าที่ฉันคนนี้มัน
โง่ตามเขาไม่! ทันเอง ทุกอย่างเปลี่ยนไป > > ฉันไม่รู้ว่าเขาไปเล่า
ให้คนอื่นฟังว่าอะไร แต่ตอนนี้ มีแต่คนดูถูกฉัน > > หาว่าฉันทำตัวไม่ดี จ้อง
แต่จะจับผู้ชายมีเงิน หวังรวยทางลัดอยู่ไม่สมจน > > คุณรู้มั้ยคะ มันยิ่งทำให้
ฉันเกลียด แค้น คนคนนี้ไปใหญ่ > > ทำไมต้องทำร้ายผู้หญิงตัวคนเดียว ที่ไม่มี
ทางจะสู้ใครเขาได้เลย > > แค่เจ็บป่วยทางกายก็ทำให้ฉันท้อแท้มากเหลือเกิน > > เขา
ยังมาซ้ำให้ฉันยิ่งเจ็บทางใจเข้าไปอีก > > ตัวฉันและน้องฉันต่างต้องเป็นเป้าสายตา
ของคนรอบข้าง หาว่าไม่ดีสารพัด > > ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันไปทำอะไรให้เขา ถึงต้องมา
ดูถูก ถึงฉันจน ฉันก็เป็นคน > > ยิ่งฉันเงียบเขาก็ยิ่งได้ใจ และพยายามเหยียบ
ฉัน > > พยายามทำให้กลายเป็นคนไม่มีค่าในสายตาคนอื่น > > นี่แหละคะคือสาเหตุที่ฉัน
ต้องออกมาพูดบ้าง ถ้าใครรู้จักคนคนนี้ > > กรุณาบอกเขาด้วย หยุดซะทีเถอะ
ฉันเหนื่อย > > แค่นี้ฉันก็ไม่มีหน้าจะไปพบใครแล้ว อย่าให้ใครต้องมาสมเพทฉันอีก
เลย > > ใครจะว่าฉันไม่เป็นไร อย่าว่าแม่ ว่าน้องฉัน เขาไม่เกี่ยว > > อย่ามาด่า
ให้ร้ายกันอีกเลย > > ใครไม่ตกอยู่ในสภาพเดียวกับฉันไม่เข้าใจหรอกว่ามันหนักหนา
ขนาดไหน อย่าได้มีใคร > > ต้องโชคร้ายเพราะคนคนนี้อีกเลย ชาติที่แล้วฉันคง
เป็นหนี้ > > และสร้างเวรสร้างกรรมกับเขามาเยอะ ฉันเลยต้องมาชดใช้ในชาตินี้ > >
แต่ขอเจ็บแค่ชาติเดียวก็พอ คุณผู้หญิงกรุณาอ่านและเก็บเป็นข้อคิด > > คุณผู้ชาย
อ่านแล้ว ก็อย่าได้สร้างเวรกรรมกับใครให้เป็นเหมือนฉัน > > เพราะกรรมเรามองไม่
เห็น แต่มันตามทันเราได้เสมอ....

อ่านแล้วช่วยแสดงความเห็นกานหน่อย หรือถ้าใครทนพฤติกรรมอย่างงี้ไม่ได้จะเอาไปลงที่บอร์ดอื่นด้วยก็ดี (อย่าลืมเอารูปมันผู้นี้ไปด้วย)แต่ตามความเห็นน่ะถ้าจริงผู้ชายคนนี้มันชั่ง ขอบอกครับว่า เฮี้ยจริงๆ ไม่นึกว่าคนแบบนี้ยังลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคมได้ยัง

21 Jul 2007 | Post by : toonton

Comment 1
เคยเห็นแวปๆนะ และก็จำเรื่องได้ด้วย แต่ก็สงสารผู้หญิงนะ 21 Jul 2007 \| Comment by : นิรนาม

Comment 1

เคยเห็นแวปๆนะ และก็จำเรื่องได้ด้วย แต่ก็สงสารผู้หญิงนะ

21 Jul 2007 | Comment by : นิรนาม

Beauty & Shape Clinic

Webboard
ผู้ชายชอบประตูหลัง แต่อายน่ะ 15 Nov 2006 โพสต์โดย: หญิง 2
ใครที่ชอบใส่บาตร...ควรอ่านค่ะ 31 Jan 2007 โพสต์โดย: Rattiya69 1
เพื่อนๆว่า สุขภาพผมดี มีผลกับใบหน้าหรือเปล่าค่ะ? 5 Aug 2007 โพสต์โดย: anna-gal 3
อยากถามเรื่องแบบนี้ค่ะ 29 Jun 2008 โพสต์โดย: pangba 6
เมื่อคืนใครดู "แจ๋วใจร้ายตอนจบบ้างคะ" น่ารักมั๊กมั๊ก \(>.<'')// 30 May 2009 โพสต์โดย: lemon 1
มีโอกาสท้องไหมค่ะ 16 Mar 2010 โพสต์โดย: rp_ann 2
ไม่มีอะไรกับสามีมา 3 ปีเต็มๆ 25 Dec 2013 โพสต์โดย: indiagirl 2
ศิลปินสาวดาวรุ่งแห่งวงการศิลปะไทย นำผลงาน “ตะกอนแห่งการเดินทาง” จัดแสดงที่เพนนินซูล่า พลาซ่า 9 Feb 2018 โพสต์โดย: maxima consultants 0

ผู้ชายชอบประตูหลัง แต่อายน่ะ

15 Nov 2006 โพสต์โดย: หญิง 2