มารตีบุกไปต่อว่าพุฒิภัทรที่โรงพยาบาล เรื่องที่พุฒิภัทรพาแก้วไปอยู่ที่วังจุฑาเทพ พุฒิภัทรยืนยันว่าไม่เคยคิดกับมารตีมากไปกว่าน้องสาว มารตียกเอาเรื่องความสัมพันธ์ของสองตระกูลขึ้นมาขู่ พุฒิภัทรไม่สน เดินหนีไปห้องผ่าตัดทันที มารตีนึกแค้นใจเป็นอย่างมาก

ยศวินเองก็ร้อนใจไม่แพ้มารตี แอบไปดักรออยู่หน้าห้องผ่าตัด เพื่อคาดคั้นถามถึงความสัมพันธ์ของพุฒิภัทรกับแก้ว พุฒิภัทรยอมรับตามตรงว่ารักแก้ว ยศวินพยายามถามว่าแก้วคิดยังไง พุฒิภัทรไม่ยอมตอบ เร่งให้ยศวินเข้าไปช่วยกันในห้องผ่าตัดก่อน ยศวินอกหัก ยืนนิ่งจนเพียงพรต้องมาเตือนสติ

อ่อนคิดแกล้งแก้ว ด้วยการใช้ให้แก้วทำอาหารเย็น แก้วต้องทำอาหารยาก ๆ อย่างแสร้งว่ากุ้ง หมี่กรอบ แกงรัญจวน แล้วก็พริกขิงเครื่องทอดเพียงลำพัง แต่แก้วสามารถทำอาหารทุกอย่างได้เสร็จทันเวลา แถมยังแกะสลักผัก จัดเตรียมโต๊ะอาหารอย่างสวยงาม ทำเอาเอียดกับอ่อนพากันทึ่ง

“หล่อนแกะสลักผักพวกนี้เองด้วยเหรอ”

“ค่ะ คุณครูที่โรงเรียนสอนค่ะ เวลามีงานโรงเรียน คุณครูก็ชอบให้แก้วไปช่วยแกะสลักผักผลไม้ประจำค่ะ”

“คุณพี่คะ...เห็นอาหารหน้าตาดูดี แต่อย่าเพิ่งชะล่าใจไปค่ะ...เพราะพวกหน้าตาดี แต่เนื้อแท้เน่าเฟะก็มีเยอะแยะถมเถไป”

เอียดตักอาหารมาชิม อ่อนตักชิมตาม พอชิมอาหารครบทุกจานอ่อนก็รีบพูดดักคอ

“รสชาติดาษดื่น ทุกจาน ไม่ได้วิเศษวิโสอะไร กินแล้วก็เสียปาก...ใช่มั้ยคะคุณพี่”

“ปากเธอคงจะสูงมากเลยนะแม่อ่อน เพราะชั้นว่ามันอร่อยมาก”

“คุณพี่...จะไปชมเด็กมันทำไมล่ะคะ”

“ชั้นไม่ได้ชม แต่อาหารอร่อยก็ต้องบอกว่าอร่อย...เธอจะให้ชั้นโกหกเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างนี้ทำไมกัน...หล่อนไปเรียนทำอาหารมาจากใคร”

“จาก...จากแม่ค่ะ”

“แม่หล่อน...สอนหมดทุกอย่างนี่เลยเหรอ”

“เปล่าค่ะ อย่างหมี่กรอบ แก้วเคยช่วยแม่ทำไปขายตามงานวัดบ่อย ๆ...ส่วนเมนูอื่น ๆ แก้วกับแม่ก็อาศัยครูพักลักจำเวลาไปเป็นลูกมือทำอาหารตามงานนั้นบ้างงานนี้บ้าง แล้วแต่จะมีคนจ้างค่ะ”

“ถ้าแม่หล่อนมีฝีมือขนาดนี้ ทำไมไม่เปิดร้านอาหารให้เป็นเรื่องเป็นราว”

“แม่แก้ว...เสียไปนานแล้วค่ะ แก้วอยู่กับพ่อสองคนค่ะ”

“แล้วทำตัวอย่างนี้ พ่อหล่อนไม่ว่าเหรอ”

“พ่อไม่ทราบค่ะ แก้วลาพ่อมาประกวดนางสาวศรีสยาม แล้วพ่อก็ล้มป่วย รอผ่าตัดเนื้องอกในสมอง แต่แก้วก็กลับไปดูแลพ่อไม่ได้ เพราะ...แก้วถูกท่าน...”

“พอ ๆ ไม่ต้องพูดเรื่องนั้น ชั้นรู้จากชายภัทรแล้ว” เอียดหันไปเห็นจานขนมจีบที่ปะปนมาอยู่บนโต๊ะอาหารด้วย “แล้วนี่อะไร...ขนมจีบ...ใครใช้ให้ทำ”

“พอดีแก้วเห็นว่ามีวัตถุดิบ เลยทำให้คุณย่าทาน เป็นขนมจีบสูตรคุณแม่ของแก้วเองน่ะค่ะ”

เอียดจิ้มขนมจีบทาน แล้วเอะใจ อ่อนจิ้มขนมจีบทานตาม แล้วก็ต้องเอะใจเช่นกัน แก้วยืนยันว่าเธอเป็นคนทำขนมจีบเอง แล้วตอนที่อยู่กับเกษราก็เคยทำออกขาย ซึ่งก็ขายดีมาก ๆ พวกบ่าวที่ยืนคุมแก้วทำอาหารรีบพยักหน้ายืนยันว่าแก้วเป็นคนทำเองจริง ๆ

เอียดกับอ่อนเอาขนมจีบของแก้วไปให้รัชชานนท์กับรณพีร์ชิม ทั้งสองหนุ่มยืนยันว่าเป็นรสชาติเดียวกับขนมจีบฝีมือหม่อมหยก แล้วก็เป็นรสชาติเดียวกับที่มารตีอ้างว่าทำเองด้วย อ่อนคิดว่าแก้วไปขโมยสูตรมารตีมา แต่รณพีร์คิดตรงกันข้าม เอียดสั่งสมบุญให้ไปสืบประวัติกรองแก้วมาให้ละเอียด เพราะต้องการรู้ว่าใครกันแน่คือคนที่โกหก

มารตีบังเอิญเดินไปเจอกับยศวินที่มุมตึกในโรงพยาบาล มารตีโทษว่าเป็นความผิดของยศวินที่ปล่อยให้แก้วไปคบกับพุฒิภัทรได้ ยศวินสวนกลับทันควัน บอกให้มารตีหันกลับไปมองดูตัวเองบ้าง ว่าได้ทำอะไรที่สมควรจะถูกรักแล้วหรือยัง มารตีตามตอแยจะให้ยศวินไปแย่งแก้วคืนมาจากพุฒิภัทร

ยศวินเดินหนีไปขึ้นรถ มารตีเดินตามไปนั่งข้าง ๆ สั่งให้ยศวินพาเธอไปส่งที่วังจุฑาเทพ ยศวินไม่ยอมทำตาม กลับพามารตีไปที่ไนต์คลับแทน

“ยศวิน...พาชั้นมาที่นี่ทำไม”

“ผมจะมาพักผ่อนตามประสาคนแพ้...ส่วนคุณ...จะอยู่แพ้กับผมก็อยู่ หรืออยากจะไปชนะที่ไหนก็ไป”

ยศวินเดินหนีเข้าไปในไนต์คลับ มารตีมีท่าทีอ่อนลง เดินตามยศวินเข้าไปในไนต์คลับ ยศวินแอบอมยิ้ม คิดว่ามารตีหยุดพยศ เมื่อเห็นมารตีสั่งเครื่องดื่มเหมือนตนมาดื่มรวดเดียวหมดแก้ว แต่มารตีกลับหันมาบอกว่าเธอยังไม่ยอมแพ้ แค่จะใช้ความคิดเพื่อหาทางแย่งพุฒิภัทรคืนมาให้ได้

“ถามจริงเถอะ...คุณรักคุณชายภัทรมากขนาดนั้นเลยเหรอ”

“ถ้าไม่รักชั้นจะทำอย่างนี้เหรอ”

“ผมว่าคุณอยากเอาชนะมากกว่า...ยิ่งคู่แข่งเป็นแค่นางงาม ที่ไม่ได้มีเกียรติอะไรสูงส่ง ก็ยิ่งทำให้ศักดิ์ศรีความเป็นหม่อมหลวงของคุณ มันเดือดเลือดพล่านอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ใช่มั้ย...แบกเอาไว้มาก ๆ ไม่กลัวว่าหลังจะหักเพราะเกียรติของตัวเองเหรอครับ”

“ลูกตาสีตาสาอย่างคุณหมอ...อย่าสะเออะมาพูดว่าเข้าใจเรื่องเกียรติยศศักดิ์ศรีได้มั้ย”

ยศวินพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ “ไป...กลับบ้านเถอะ ผมจะไปส่ง...อ้อ ไม่ใช่บ้านสินะ ต้องเรียกว่าวัง”

“ชั้นไม่กลับ คุณจะไปไหนก็ไป แล้วคนอย่างคุณหมอก็เลิกยุ่ง เลิกวิจารณ์ชั้นได้แล้ว เรามันคนละชั้นกัน”

“นี่คุณมารตี บอกตรง ๆ นะ ผมไม่เคยเห็นใครที่ทั้งกาย วาจา ใจ น่าเกลียดเท่าคุณมาก่อนเลย”

มารตีสาดเหล้าในมือใส่หน้ายศวินทันที “ไปเลย...ไป...ไปให้พ้นเลย ไอ้คนไม่มีน้ำยา”

ยศวินฉุน วางเงิน แล้วเดินแยกออกไปจากไนต์คลับ มารตีโมโหมาก สั่งเหล้ามาดื่มอีกหลายแก้ว สักพักเครื่องดื่มที่หน้าตาแปลกไปถูกยื่นมาตรงหน้าแทน มารตีโมโหหันไปอาละวาด

“นี่อะไร...อะไร...ชั้นไม่ได้สั่ง”

“ผมสั่งให้คุณเองครับ” พินิจเดินมายิ้มให้มารตี “เครื่องดื่มนี้...ผมสั่งให้สำหรับคุณเองครับ” มารตีอึ้ง แล้วอยู่ ๆ ก็เหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ มารตียิ้มยวนยั่วให้พินิจไปมา

ตอนที่ 16

หมอที่อยุธยาโทรศัพท์มาแจ้งให้ทราบแต่เช้าว่าพ่อของแก้วแข็งแรงขึ้น พอที่จะทำการผ่าตัดได้แล้ว พุฒิภัทรรีบบอกให้หมอที่อยุธยาส่งตัวพ่อแก้วเข้ามาผ่าตัดที่โรงพยาบาล พุฒิภัทรคาดว่าตอนบ่ายพ่อแก้วน่าจะเดินทางมาถึงพระนคร ชายหนุ่มตั้งใจจะทำการผ่าตัดให้ทันที

“ถ้าพ่อหายดีเมื่อไหร่ เราพ่อลูกคงจะได้ไปจากพระนคร กลับไปอยู่บ้าน มีชีวิตตามปกติ...อย่างสงบเหมือนเดิมเสียที”

แก้วดีใจมาก ทำท่าจะวิ่งกลับไปเปลี่ยนชุดที่ห้อง เพื่อเตรียมตัวไปโรงพยาบาลพร้อมกับพุฒิภัทร พุฒิภัทรไม่พอใจมาก คว้าแขนแก้วไว้ พยายามคาดคั้นถามเหตุผลที่แก้วบอกจะกลับไปอยู่กับพ่อที่อยุธยา แก้วคิดแต่ว่าเธอไม่คู่ควรกับพุฒิภัทร ถ้าพ่อหายดีแล้วก็จะหย่าเพื่อให้พุฒิภัทรได้เป็นอิสระ

เอียดเดินมาเห็นพุฒิภัทรจับมือถือแขนแก้วก็ไม่พอใจ รีบเดินเข้ามาขวาง พุฒิภัทรแอบดีใจที่เห็นเอียดเอ็นดูแก้ว ยอมรับว่าแก้วเป็นเด็กในปกครอง แก้วเองก็ดีใจ และซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก

จังหวะที่แก้วก้มกราบเอียดเพื่อขออนุญาตตามพุฒิภัทรไปโรงพยาบาล เพื่อดูแลอาการป่วยของพ่อ เอียดเห็นสร้อยคอที่พุฒิภัทรให้แก้ว โผล่พ้นชายเสื้อแก้วออกมาพอดี เอียดเข้าใจได้ทันทีว่าพุฒิภัทรได้เลือกแก้วแล้ว เอียดบอกให้แก้วเก็บรักษาสร้อยให้ดี ให้มิดชิด อย่าให้ใครเห็น

มารตีตื่นขึ้นมาตอนเช้า ในห้องนอนแขกบ้านพินิจ หญิงสาวแสดงท่าทีรังเกียจพินิจออกนอกหน้า ผิดจากเมื่อคืนลิบลับ พอพินิจเอ่ยปากถาม มารตีก็บอกว่าเมื่อคืนเป็นความผิดพลาด เป็นเพราะเธอเมา ไม่เช่นนั้นเธอคงไม่มีทางมาลงเอยกับพินิจแน่