เหตุผลที่ "วอลุ่มวัน" อาจจะแป้ก

เหตุผลที่ "วอลุ่มวัน" อาจจะแป้ก
เป็นเรื่องที่ยากมากในเมืองไทยที่ศิลปินคนหนึ่งจะสามารถออกอัลบั้มแล้วประสบความสำเร็จมาถึง 20 ปี ธรรมดาแล้วคนไทยเป็นชาติที่แฟชั่นเอามากๆ คือรับได้หมดทุกอย่างแล้วก็สามารถทิ้งไอ้ของที่เพิ่งรับมาเมื่อ 2 เดือนที่แล้วเพื่อจะรับของใหม่ในเดือนนี้ได้ง่าย ความสำเร็จของ เบิร์ด-ธงไชย แมคอินไตย เลยค่อนข้างเป็นเรื่องไม่ธรรมดา ในขณะที่ศิลปินรุ่นเดียวกันนั้น พากันพ่ายแพ้ต่อความเปลี่ยนแปลงของยุคสมัยกันหมด แต่ "เบิร์ด" ยังอยู่ในฐานะซุปเปอร์สตาร์ของคนไทยได้อยู่ ขณะที่ข้ามไปอีกซีกโลก ไมเคิล แจ๊กสัน ราชาเพลงป๊อปก็ยังตกกระป๋องไป ในปีที่แล้วเบิร์ดก็เพิ่งออกอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จมากอย่าง "เบิร์ด-เสก" ที่มียอดขายหลักล้านช่วยลบกระแสขาลงได้ชะงัด มาในปีนี้ เบิร์ด ก็ออกอัลบั้ม "วอลุ่มวัน" ที่ชื่อก็ชวนให้คิดว่าจะมี วอลุ่มทู..ทรี... ตามออกมาเรื่อยๆ ทีมงานที่อัลบั้ม วอลุ่มวัน เรียกได้ว่าเป็นดรีมทีมของแกรมมี่โดยขนสรรพโปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลงมาใช้ในอัลบั้มนี้ตั้งแต่ โจอี้บอย, นิติพงษ์ ห่อนาค, พนเทพ สุวรรณะบุณย์(ลานนา คัมมินส์), กมลศักดิ์ สุนทานนท์(ลานนา คัมมินส์), เพชร มาร์, บรูโน บรุญาโน่, ชัด-ชัชชัย ชาบำเน็จ และที่พิเศษก็คือ ขัน-ขันเงิน เนื้อนวล แห่งไทเทเนี่ยม เห็นแต่ละชื่อแล้วอาจจะหนาวๆ เพลงที่เด่นๆในอัลบั้มนี้ก็อย่าง อยากถามก็ตอบ ที่มีท่อนฮุกโดนๆตามประสา นิติพงษ์ ห่อนาค ที่เป็นคนแต่งเพลงนี้ โอ้ละหนอ...My Love ของโจอี้ บอย ที่มีสำเนียงแบบปักษ์ใต้กับ ให้ท่า ของ ขัน ไทเทเนี่ยม ที่กลิ่นอีสานปนฝรั่ง ซึ่งทั้งสองเพลงนี้ถูกจับแยกกันไกลสุดหล้า เพลงของโจอี้มีความเป็นไทยสูงกว่าดูจะเข้าอกเข้าใจคนไทยดีด้วยจังหวะสามช่าที่คุ้นเคย ส่วนขันก็เป็นฝรั่งปนไทยที่ผสมสำเนียงของหมอลำกับฮิปฮอปแบบนิวยอร์กได้ลงตัวแม้จะเป็นฝรั่งจัดกว่าโจอี้เยอะแต่ก็เป็นการแลกหมัดที่พอฟัดพอเหวี่ยงกินกันไม่ลงทั้งคู่ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่คนค่อนข้างคาดหวังกับงานของเบิร์ดและก็เป็นจุดแข็งมาตลอดคือในเรื่องของความใหม่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ตัวเบิร์ดและทีมงานพยายามสร้างความใหม่มาตลอด 20 ปี สิ่งเหล่านี้สะท้อนอยู่ในอัลบั้ม มิวสิควิดีโอ เสื้อผ้าและทรงผมตลอดเวลาดังจะเห็นได้ตั้งแต่ชุดแรก บูมเมอแรง พริกขี้หนู, ธงไชย เซอร์วิส, เบิร์ด-เสก ฯลฯ จนชุดล่าสุด จะเห็นได้ว่าเบิร์ดเป็นตัวแทนของแฟชั่นใหม่ๆ ความทันสมัยและยืนเป็นตัวแทนของชนชั้นกลางกับกลุ่มของชาวบ้านที่กำลังจะเป็นชนชั้นกลางซึ่งเป็นคนกลุ่มใหญ่ของประเทศ ในยุคที่คนไทยยังไม่รู้ว่าชนชั้นกลางคืออะไรภาพลักษณ์ของเบิร์ดและเพลงของเบิร์ดเลยสวมลงไปได้พอดิบพอดีโดยไม่ขัดเขิน น่าจะเป็นสิ่งที่อธิบายความสำเร็จที่ผ่านๆ มาของเขาได้เป็นอย่างดี ในอัลบั้มวอลุ่มวัน ก็ยังพยายามจะเน้นในเรื่องของความทันสมัยภาพลักษณ์ความใหม่ของเบิร์ด ที่กระชากวัยมาสะพายเป้แบบ "น้องพลับ" ไม่แน่ใจว่าคนดูจะรู้สึกว่าเป็นภาพลักษณ์ใหม่หรือมองอย่างฉงน(ในความกล้า) สิ่งที่เป็นปัญหาคือในปัจจุบันโลกโลกาภิวัตน์ มันไม่เหลืออะไรที่ใหม่อีกต่อไปแล้ว ประกอบกับในระยะหลังๆ คนไทยได้ฟังเพลงที่ไม่ใช่แกรมมี่และอาร์เอสเยอะขึ้นรู้จักเพลงหลายแบบขึ้น เลยเป็นเรื่องยากที่จะมีเพลงมาดึงดูดความสนใจได้แบบเดิม เช่นเดียวกับเพลงที่อยู่ในอัลบั้มวอลุ่มวันก็หนีไม่พ้นกฎข้อนี้ด้วยเหมือนกัน แม้จะพยายามมีเพลงบลูที่เบิร์ดไม่เคยร้องมาก่อนอย่าง พอยังไงก็พอ, Hey พอแล้ว และ ยังจำได้ไหม ก็ดูจะไม่ช่วยเท่าไร เพลงที่เป็นจังหวะเต้นรำอย่าง ไม่เคยยิ้มไม่เคยเต้น ที่เป็นดิสโก้หรือเพลงอิเล็กคทรอนิกส์ช้าๆ อย่าง ก่อนจะเช้า แม้จะเป็นเพลงที่ดีแต่ก็ผิดที่ผิดทางกับเพลงอื่นๆ ในอัลบั้มเหมือนไม่น่าจะมาอยู่ด้วยกันได้เลย ที่สำคัญเพลงอื่นในอัลบั้มก็ดูค่อนข้างสับสนเอาเรื่องอยู่เพราะมีทั้งฮิปฮอป, เพลงป๊อปไทยๆ, โฟล์ก และอาร์แอนด์บีมาอยู่ด้วยกัน ซึ่งนอกจากเพลงเหล่านี้จะไม่สามารถรักษาคอนเซ็ปต์ในเรื่องของความเป็นผู้นำแฟชั่นของเบิร์ดได้แล้วยังไปเบลอภาพลักษณ์ตรงนั้นจนยากที่จะจับต้องอีกด้วย อย่างไรก็ตาม เพลงในอัลบั้มนี้ก็จัดเป็นเพลงที่ดีพอสมควร แต่ถ้าถามว่าอะไรจะเป็นสาเหตุให้ "วอลุ่มวัน" แป้ก ก็ต้องบอกว่าเป็นเรื่องของความสับสนในอัตลักษณ์ และยุคหลังโลกาภิวัตน์ ที่ทำให้แฟชั่นไม่เดินไปไหน แต่อย่างน้อยอัลบั้มนี้จะเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าชื่อชั้นความศักดิ์สิทธิ์ของ เบิร์ด กับ แกรมมี่ ว่าจะขลังจริงหรือเปล่า 4 Aug 2005 \| Post by : StrawberryPinky

เป็นเรื่องที่ยากมากในเมืองไทยที่ศิลปินคนหนึ่งจะสามารถออกอัลบั้มแล้วประสบความสำเร็จมาถึง 20 ปี ธรรมดาแล้วคนไทยเป็นชาติที่แฟชั่นเอามากๆ คือรับได้หมดทุกอย่างแล้วก็สามารถทิ้งไอ้ของที่เพิ่งรับมาเมื่อ 2 เดือนที่แล้วเพื่อจะรับของใหม่ในเดือนนี้ได้ง่าย ความสำเร็จของ เบิร์ด-ธงไชย แมคอินไตย เลยค่อนข้างเป็นเรื่องไม่ธรรมดา

ในขณะที่ศิลปินรุ่นเดียวกันนั้น พากันพ่ายแพ้ต่อความเปลี่ยนแปลงของยุคสมัยกันหมด แต่ "เบิร์ด" ยังอยู่ในฐานะซุปเปอร์สตาร์ของคนไทยได้อยู่ ขณะที่ข้ามไปอีกซีกโลก ไมเคิล แจ๊กสัน ราชาเพลงป๊อปก็ยังตกกระป๋องไป ในปีที่แล้วเบิร์ดก็เพิ่งออกอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จมากอย่าง "เบิร์ด-เสก" ที่มียอดขายหลักล้านช่วยลบกระแสขาลงได้ชะงัด

มาในปีนี้ เบิร์ด ก็ออกอัลบั้ม "วอลุ่มวัน" ที่ชื่อก็ชวนให้คิดว่าจะมี วอลุ่มทู..ทรี... ตามออกมาเรื่อยๆ

ทีมงานที่อัลบั้ม วอลุ่มวัน เรียกได้ว่าเป็นดรีมทีมของแกรมมี่โดยขนสรรพโปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลงมาใช้ในอัลบั้มนี้ตั้งแต่ โจอี้บอย, นิติพงษ์ ห่อนาค, พนเทพ สุวรรณะบุณย์(ลานนา คัมมินส์), กมลศักดิ์ สุนทานนท์(ลานนา คัมมินส์), เพชร มาร์, บรูโน บรุญาโน่, ชัด-ชัชชัย ชาบำเน็จ และที่พิเศษก็คือ ขัน-ขันเงิน เนื้อนวล แห่งไทเทเนี่ยม เห็นแต่ละชื่อแล้วอาจจะหนาวๆ

เพลงที่เด่นๆในอัลบั้มนี้ก็อย่าง อยากถามก็ตอบ ที่มีท่อนฮุกโดนๆตามประสา นิติพงษ์ ห่อนาค ที่เป็นคนแต่งเพลงนี้ โอ้ละหนอ...My Love ของโจอี้ บอย ที่มีสำเนียงแบบปักษ์ใต้กับ ให้ท่า ของ ขัน ไทเทเนี่ยม ที่กลิ่นอีสานปนฝรั่ง ซึ่งทั้งสองเพลงนี้ถูกจับแยกกันไกลสุดหล้า เพลงของโจอี้มีความเป็นไทยสูงกว่าดูจะเข้าอกเข้าใจคนไทยดีด้วยจังหวะสามช่าที่คุ้นเคย ส่วนขันก็เป็นฝรั่งปนไทยที่ผสมสำเนียงของหมอลำกับฮิปฮอปแบบนิวยอร์กได้ลงตัวแม้จะเป็นฝรั่งจัดกว่าโจอี้เยอะแต่ก็เป็นการแลกหมัดที่พอฟัดพอเหวี่ยงกินกันไม่ลงทั้งคู่

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่คนค่อนข้างคาดหวังกับงานของเบิร์ดและก็เป็นจุดแข็งมาตลอดคือในเรื่องของความใหม่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ตัวเบิร์ดและทีมงานพยายามสร้างความใหม่มาตลอด 20 ปี สิ่งเหล่านี้สะท้อนอยู่ในอัลบั้ม มิวสิควิดีโอ เสื้อผ้าและทรงผมตลอดเวลาดังจะเห็นได้ตั้งแต่ชุดแรก บูมเมอแรง พริกขี้หนู, ธงไชย เซอร์วิส, เบิร์ด-เสก ฯลฯ จนชุดล่าสุด

จะเห็นได้ว่าเบิร์ดเป็นตัวแทนของแฟชั่นใหม่ๆ ความทันสมัยและยืนเป็นตัวแทนของชนชั้นกลางกับกลุ่มของชาวบ้านที่กำลังจะเป็นชนชั้นกลางซึ่งเป็นคนกลุ่มใหญ่ของประเทศ ในยุคที่คนไทยยังไม่รู้ว่าชนชั้นกลางคืออะไรภาพลักษณ์ของเบิร์ดและเพลงของเบิร์ดเลยสวมลงไปได้พอดิบพอดีโดยไม่ขัดเขิน น่าจะเป็นสิ่งที่อธิบายความสำเร็จที่ผ่านๆ มาของเขาได้เป็นอย่างดี

ในอัลบั้มวอลุ่มวัน ก็ยังพยายามจะเน้นในเรื่องของความทันสมัยภาพลักษณ์ความใหม่ของเบิร์ด ที่กระชากวัยมาสะพายเป้แบบ "น้องพลับ" ไม่แน่ใจว่าคนดูจะรู้สึกว่าเป็นภาพลักษณ์ใหม่หรือมองอย่างฉงน(ในความกล้า)

สิ่งที่เป็นปัญหาคือในปัจจุบันโลกโลกาภิวัตน์ มันไม่เหลืออะไรที่ใหม่อีกต่อไปแล้ว ประกอบกับในระยะหลังๆ คนไทยได้ฟังเพลงที่ไม่ใช่แกรมมี่และอาร์เอสเยอะขึ้นรู้จักเพลงหลายแบบขึ้น เลยเป็นเรื่องยากที่จะมีเพลงมาดึงดูดความสนใจได้แบบเดิม เช่นเดียวกับเพลงที่อยู่ในอัลบั้มวอลุ่มวันก็หนีไม่พ้นกฎข้อนี้ด้วยเหมือนกัน แม้จะพยายามมีเพลงบลูที่เบิร์ดไม่เคยร้องมาก่อนอย่าง พอยังไงก็พอ, Hey พอแล้ว และ ยังจำได้ไหม ก็ดูจะไม่ช่วยเท่าไร

เพลงที่เป็นจังหวะเต้นรำอย่าง ไม่เคยยิ้มไม่เคยเต้น ที่เป็นดิสโก้หรือเพลงอิเล็กคทรอนิกส์ช้าๆ อย่าง ก่อนจะเช้า แม้จะเป็นเพลงที่ดีแต่ก็ผิดที่ผิดทางกับเพลงอื่นๆ ในอัลบั้มเหมือนไม่น่าจะมาอยู่ด้วยกันได้เลย ที่สำคัญเพลงอื่นในอัลบั้มก็ดูค่อนข้างสับสนเอาเรื่องอยู่เพราะมีทั้งฮิปฮอป, เพลงป๊อปไทยๆ, โฟล์ก และอาร์แอนด์บีมาอยู่ด้วยกัน ซึ่งนอกจากเพลงเหล่านี้จะไม่สามารถรักษาคอนเซ็ปต์ในเรื่องของความเป็นผู้นำแฟชั่นของเบิร์ดได้แล้วยังไปเบลอภาพลักษณ์ตรงนั้นจนยากที่จะจับต้องอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม เพลงในอัลบั้มนี้ก็จัดเป็นเพลงที่ดีพอสมควร แต่ถ้าถามว่าอะไรจะเป็นสาเหตุให้ "วอลุ่มวัน" แป้ก ก็ต้องบอกว่าเป็นเรื่องของความสับสนในอัตลักษณ์ และยุคหลังโลกาภิวัตน์ ที่ทำให้แฟชั่นไม่เดินไปไหน

แต่อย่างน้อยอัลบั้มนี้จะเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าชื่อชั้นความศักดิ์สิทธิ์ของ เบิร์ด กับ แกรมมี่ ว่าจะขลังจริงหรือเปล่า

4 Aug 2005 | Post by : StrawberryPinky

Comment 1
รักพี่เบิดร์ 11 Jul 2006 \| Comment by : เนเน่

Comment 1

รักพี่เบิดร์

11 Jul 2006 | Comment by : เนเน่

Beauty & Shape Clinic

Webboard
ทำไงดีอะ นอนไม่หลับ 13 Dec 2007 โพสต์โดย: Penguin69 6
มีอะไรกับแฟนโดยไม่ใส่ถุงยางแต่ไม่ได้สอดใส่จะท้องมั้ยครับ 30 Apr 2008 โพสต์โดย: CuSaNoVa 7
ของดีไม่อยากเก็บไว้คนเดี๋ยว 30 Jan 2009 โพสต์โดย: 5Yuis 2
แหล่งรวบรวม สาระ วาไรตี้ ความบันเทิง มากที่สุดมาฝากครับ 22 Mar 2009 โพสต์โดย: cyberningth 0
ค่อนข้างเครียดค่ะ ช่วยตอบที 30 Apr 2010 โพสต์โดย: MontBlanc 0
กระเป๋าแฟชั่น สวยๆจาก Bagstageshop 4 May 2011 โพสต์โดย: bagstageshop 6
สวยชิคแบบแพงๆ ด้วยเครื่องสำอางราคาหลักร้อยกับ Bronx Colors !!! 4 Sep 2019 โพสต์โดย: beauty1234 0

ทำไงดีอะ นอนไม่หลับ

13 Dec 2007 โพสต์โดย: Penguin69 6