อิ่มเดียวหลับเดียวของในหลวงของเรา

อิ่มเดียวหลับเดียวของในหลวงของเรา
อิ่มเดียวหลับเดียวของในหลวงของเรา >" ข้าพเจ้าจะนำท่านย้อนหลังกลับไปเมื่อ ๔๐ ปีที่แล้วมา >ขณะที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองราชย์ใหม่ๆ >ทรงโปรดการทรงภูษาเป็นสนับเพลาสั้น ( กางเกงขาสั้น ) ในยามดึก >เวรยามรอบพระราชฐานที่ประทับต่างทำหน้าที่กันตามจุดต่างๆไม่มีบกพร่อง >ไม่มีการละทิ้งหน้าที่ ไม่มีการหยอกล้อเฮฮา >ส่งเสียงอึกทึกหรือเล่นหัวกัน >เพราะต่างรู้หน้าที่ของตนว่ากำลังถวายอารักขาและถวายความปลอดภัย >แด่องค์พระประมุขของชาติ >จอมคนของปวงชนชาวไทยแม้จะมิได้ทรงเสด็จออกมาทอดพระเนตร >แต่ทุกคนก็รู้หน้าที่กันเป็นอย่างดี ยิ่งดึกอากาศยิ่งหนาว > ลมพัดกรูเกรียวเสียงน้ำค้างตก >ใครจะนึกบ้างเล่าว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะทรงเสด็จลงมา >ทรงพระราชดำเนินไปรเวท ( เดินเล่น ) บางครั้งทรงเสด็จพระราชดำเนินมาเงียบๆ >แล้วก็มีพระราชดำรัสทักทายแก่ทหารมหาดเล็กที่ถวายเวรยาม > และนายทหารราชองครักษ์เวร >ประดุจน้ำทิพย์หยาดลงชโลมดวงใจของผู้ที่ทำการอยู่เวรยามให้ได้ระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณว่า >ทรงเป็นห่วงผู้ที่มาอยู่เวรยามด้วยความจงรักภักดี > แม้เวลาจะดึกดื่นแล้วก็ยังคงอยู่ในหน้าที่ด้วยอาการสงบ >ที่เป็นการถวายชีวิตเป็นราชพลี.. ตอนนั้น >ทรงเสด็จพระราชดำเนินผ่านหน้าข้าพเจ้า >ซึ่งกำลังหมอบกราบด้วยความเคารพอย่างสุดชีวิต >ทรงหยุดพระราชดำเนินแล้วมีพระราชดำรัสเรียกชื่อของข้าพเจ้า >จากนั้นทรงพระราชดำรัสต่อไปว่า " ชีวิตมนุษย์เรานี่ อิ่มเดียว >หลับเดียวเท่านั้น " >ทรงเสด็จพระราชดำเนินผ่านไป จนลับพระองค์ ข้าพเจ้าทบทวนพระราชดำรัสจนขึ้นใจ >นึกไม่ออกว่าทรงหมายความว่าอย่างไร จนรุ่งเช้าออกเวรแล้วจึงได้กลับบ้าน >อีกสองสามวันต่อมาได้มีโอกาสเข้าไปคุยธรรมะกับพระที่วัดเทพธิดา >จึงได้เอ่ยถามท่านมหาผู้มีเปรียญเป็นดีกรีว่า " ท่านมหาขอรับ >คำว่าอิ่มเดียวหลับเดียวนี่ หมายความว่าอย่างไรขอรับ " >ท่านมหาขมวดคิ้วแล้วย้อนถามผมด้วยความฉงนฉงาย ทำให้ผมยิ่งงงเข้าไปอีกว่า >" โยมเฉลิมศักดิ์ไปเอาคำนี้มาจากไหนกันล่ะ " ข้าพเจ้ามิได้บอกท่านตรงๆ >ในที่สุดท่านก็ได้ตอบปัญหาให้ผมได้เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่า " โยมเฉลิมศักดิ์ >คำนี้น่ะ >ผู้ที่ได้กล่าวถึงนี้เป็นผู้มีความรู้ในพระพุทธพจน์อันมีความหมายยาวให้ย่นย่อ >เข้าใจได้ง่ายอีกด้วย คำว่าอิ่มเดียวหลับเดียวนั้น มาจากพระพุทธพจน์ >ที่ทรงให้ตัดความโลภ เพื่อให้ชีวิตเป็นสุข >ให้รู้จักคำว่าพอ เพราะมนุษย์เรานั้นจะกินได้มากเท่าใด >ก็ไม่เกินอิ่มของตน พออิ่มแล้วก็เท่านั้นแหละ อะไรก็ไม่วิเศษอีกแล้ว >การนอนก็เช่นกัน >จะนอนนานแค่ไหนก็แค่อิ่มนอนของตัวเองเท่านั้น >มนุษย์เรานั้นวุ่นวายอยู่ทุกวันนี้ >ก็เพราะไม่รู้จักอิ่ม ได้มาอิ่มแล้วก็ยังอยากได้อีกนอนอิ่ม > แล้วก็อยากนอนอีกอยากได้ให้มันมากขึ้นไปอีก >ถ้าคนเรายึดในหลักว่าอิ่มเดียวหลับเดียว >โลกก็จะเป็นสุข >ไม่ต้องแก่งแย่งชิงดี และแสวงหาจนทำให้เดือดร้อนกันไปทั่ว คนเรานะโยม >จะบริโภคอาหารอันอิ่มเอมโอชะสักเท่าใดก็อิ่มเดียว กินข้าวคลุกน้ำปลา >หรือ >กินอาหารจีนรสเลิศชามละเป็นพันบาท ก็อิ่มเดียวแค่อิ่มเท่านั้น >กินเข้าไปไม่ได้แล้ว >จะนอนบนที่นอนยัดนุ่นรองด้วยสปริง อยู่ในห้องแอร์เย็นฉ่ำ นอนในสลัม หรือ >นอนในคฤหาสน์ ก็แค่นอนหลับอิ่มเดียวเท่านั้นเต็มอิ่มแล้วก็ต้องลุกขึ้นมา > ชีวิตของมนุษย์ทุกคน ก็เท่าเทียมกันด้วยอิ่มเดียวและหลับเดียวนี่แหละ " > ขอพระองค์ทรงพระเจริญ 12 Oct 2006 \| Post by : PangRum

อิ่มเดียวหลับเดียวของในหลวงของเรา

>" ข้าพเจ้าจะนำท่านย้อนหลังกลับไปเมื่อ ๔๐ ปีที่แล้วมา
>ขณะที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองราชย์ใหม่ๆ
>ทรงโปรดการทรงภูษาเป็นสนับเพลาสั้น ( กางเกงขาสั้น ) ในยามดึก
>เวรยามรอบพระราชฐานที่ประทับต่างทำหน้าที่กันตามจุดต่างๆไม่มีบกพร่อง
>ไม่มีการละทิ้งหน้าที่ ไม่มีการหยอกล้อเฮฮา
>ส่งเสียงอึกทึกหรือเล่นหัวกัน
>เพราะต่างรู้หน้าที่ของตนว่ากำลังถวายอารักขาและถวายความปลอดภัย
>แด่องค์พระประมุขของชาติ
>จอมคนของปวงชนชาวไทยแม้จะมิได้ทรงเสด็จออกมาทอดพระเนตร
>แต่ทุกคนก็รู้หน้าที่กันเป็นอย่างดี ยิ่งดึกอากาศยิ่งหนาว
> ลมพัดกรูเกรียวเสียงน้ำค้างตก
>ใครจะนึกบ้างเล่าว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะทรงเสด็จลงมา
>ทรงพระราชดำเนินไปรเวท ( เดินเล่น ) บางครั้งทรงเสด็จพระราชดำเนินมาเงียบๆ
>แล้วก็มีพระราชดำรัสทักทายแก่ทหารมหาดเล็กที่ถวายเวรยาม
> และนายทหารราชองครักษ์เวร
>ประดุจน้ำทิพย์หยาดลงชโลมดวงใจของผู้ที่ทำการอยู่เวรยามให้ได้ระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณว่า
>ทรงเป็นห่วงผู้ที่มาอยู่เวรยามด้วยความจงรักภักดี
> แม้เวลาจะดึกดื่นแล้วก็ยังคงอยู่ในหน้าที่ด้วยอาการสงบ
>ที่เป็นการถวายชีวิตเป็นราชพลี.. ตอนนั้น
>ทรงเสด็จพระราชดำเนินผ่านหน้าข้าพเจ้า
>ซึ่งกำลังหมอบกราบด้วยความเคารพอย่างสุดชีวิต
>ทรงหยุดพระราชดำเนินแล้วมีพระราชดำรัสเรียกชื่อของข้าพเจ้า
>จากนั้นทรงพระราชดำรัสต่อไปว่า " ชีวิตมนุษย์เรานี่ อิ่มเดียว
>หลับเดียวเท่านั้น "
>ทรงเสด็จพระราชดำเนินผ่านไป จนลับพระองค์ ข้าพเจ้าทบทวนพระราชดำรัสจนขึ้นใจ
>นึกไม่ออกว่าทรงหมายความว่าอย่างไร จนรุ่งเช้าออกเวรแล้วจึงได้กลับบ้าน
>อีกสองสามวันต่อมาได้มีโอกาสเข้าไปคุยธรรมะกับพระที่วัดเทพธิดา
>จึงได้เอ่ยถามท่านมหาผู้มีเปรียญเป็นดีกรีว่า " ท่านมหาขอรับ
>คำว่าอิ่มเดียวหลับเดียวนี่ หมายความว่าอย่างไรขอรับ "
>ท่านมหาขมวดคิ้วแล้วย้อนถามผมด้วยความฉงนฉงาย ทำให้ผมยิ่งงงเข้าไปอีกว่า
>" โยมเฉลิมศักดิ์ไปเอาคำนี้มาจากไหนกันล่ะ " ข้าพเจ้ามิได้บอกท่านตรงๆ
>ในที่สุดท่านก็ได้ตอบปัญหาให้ผมได้เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่า " โยมเฉลิมศักดิ์
>คำนี้น่ะ
>ผู้ที่ได้กล่าวถึงนี้เป็นผู้มีความรู้ในพระพุทธพจน์อันมีความหมายยาวให้ย่นย่อ
>เข้าใจได้ง่ายอีกด้วย คำว่าอิ่มเดียวหลับเดียวนั้น มาจากพระพุทธพจน์
>ที่ทรงให้ตัดความโลภ เพื่อให้ชีวิตเป็นสุข
>ให้รู้จักคำว่าพอ เพราะมนุษย์เรานั้นจะกินได้มากเท่าใด
>ก็ไม่เกินอิ่มของตน พออิ่มแล้วก็เท่านั้นแหละ อะไรก็ไม่วิเศษอีกแล้ว
>การนอนก็เช่นกัน
>จะนอนนานแค่ไหนก็แค่อิ่มนอนของตัวเองเท่านั้น
>มนุษย์เรานั้นวุ่นวายอยู่ทุกวันนี้
>ก็เพราะไม่รู้จักอิ่ม ได้มาอิ่มแล้วก็ยังอยากได้อีกนอนอิ่ม
> แล้วก็อยากนอนอีกอยากได้ให้มันมากขึ้นไปอีก
>ถ้าคนเรายึดในหลักว่าอิ่มเดียวหลับเดียว
>โลกก็จะเป็นสุข
>ไม่ต้องแก่งแย่งชิงดี และแสวงหาจนทำให้เดือดร้อนกันไปทั่ว คนเรานะโยม
>จะบริโภคอาหารอันอิ่มเอมโอชะสักเท่าใดก็อิ่มเดียว กินข้าวคลุกน้ำปลา
>หรือ
>กินอาหารจีนรสเลิศชามละเป็นพันบาท ก็อิ่มเดียวแค่อิ่มเท่านั้น
>กินเข้าไปไม่ได้แล้ว
>จะนอนบนที่นอนยัดนุ่นรองด้วยสปริง อยู่ในห้องแอร์เย็นฉ่ำ นอนในสลัม หรือ
>นอนในคฤหาสน์ ก็แค่นอนหลับอิ่มเดียวเท่านั้นเต็มอิ่มแล้วก็ต้องลุกขึ้นมา
> ชีวิตของมนุษย์ทุกคน ก็เท่าเทียมกันด้วยอิ่มเดียวและหลับเดียวนี่แหละ "
>

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

12 Oct 2006 | Post by : PangRum

Comment 4
ถ้าคุณเลือกทางเดินที่หอมหวาน ก็ไม่มีวันที่คุณจะไปถึงเป้าหมายที่หอมหวานแต่ถ้าคุณเลือก จะถึงเป้าหมายที่หอมหวาน เส้นทางเริ่มต้นของคุณอาจจะไม่หอมหวาน คุณต้องพิสูจน์คุณค่าของตัวคุณเองให้โลกเห็นครับว่าคุณคู่ควรกับเป้าหมาย "ชีวิตเป็นของคุณ คุณสามารถเลือกมันได้" ถ้าเป็นคุณ คุณจะเลือกทางไหน 1.ทำงานอย่างที่ทำทุกวันนี้ ไม่ลำบากเกินกว่าที่จะทน แต่ก็อยู่ในสภาพแบบนี้ไปตลอดชีวิต หรือ 2.ทำงานอย่างหนัก ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่าง อดทน เหนื่อยสัก 3 ปี แล้วผลงานที่ได้สร้างไว้ทำให้คุณสบายไปตลอดชีวิต ถ้าเลือกอย่างที่ 1 ดีใจด้วยครับเพราะคุณไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงอะไรเลย ลบอีเมล์ฉบับนี้ได้เลยครับ แต่ถ้าเลือกอย่างที่ 2 click เข้ามาเลยครับ แล้วมาคุยกันว่า คุณจะต้องทำอะไรบ้างในอีก 3 ปี นับต่อจากนี้ http://twyengwe.no tlo ng.com พิมพ์ติดกันนะ 29 Oct 2006 \| Comment by : aa

Comment 4

ถ้าคุณเลือกทางเดินที่หอมหวาน
ก็ไม่มีวันที่คุณจะไปถึงเป้าหมายที่หอมหวานแต่ถ้าคุณเลือก จะถึงเป้าหมายที่หอมหวาน
เส้นทางเริ่มต้นของคุณอาจจะไม่หอมหวาน
คุณต้องพิสูจน์คุณค่าของตัวคุณเองให้โลกเห็นครับว่าคุณคู่ควรกับเป้าหมาย
"ชีวิตเป็นของคุณ คุณสามารถเลือกมันได้"
ถ้าเป็นคุณ คุณจะเลือกทางไหน

1.ทำงานอย่างที่ทำทุกวันนี้ ไม่ลำบากเกินกว่าที่จะทน
แต่ก็อยู่ในสภาพแบบนี้ไปตลอดชีวิต หรือ
2.ทำงานอย่างหนัก ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่าง อดทน เหนื่อยสัก 3 ปี
แล้วผลงานที่ได้สร้างไว้ทำให้คุณสบายไปตลอดชีวิต
ถ้าเลือกอย่างที่ 1
ดีใจด้วยครับเพราะคุณไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงอะไรเลย ลบอีเมล์ฉบับนี้ได้เลยครับ
แต่ถ้าเลือกอย่างที่ 2 click เข้ามาเลยครับ แล้วมาคุยกันว่า
คุณจะต้องทำอะไรบ้างในอีก 3 ปี นับต่อจากนี้
http://twyengwe.no tlo ng.com พิมพ์ติดกันนะ

29 Oct 2006 | Comment by : aa

Comment 3
เหออๆๆๆ.. นู๋จะคิดได้มะเนี่ย 12 Oct 2006 \| Comment by : zanookz

Comment 3

เหออๆๆๆ.. นู๋จะคิดได้มะเนี่ย

12 Oct 2006 | Comment by : zanookz

Comment 2
ถ้าคิดกันได้อย่างนี้ชีวิตก็คงไม่ต้องดิ้นรนออะไรมากมาย คงจะมีความสุขกว่านี้จริงๆ 12 Oct 2006 \| Comment by : PlaiFon

Comment 2

ถ้าคิดกันได้อย่างนี้ชีวิตก็คงไม่ต้องดิ้นรนออะไรมากมาย คงจะมีความสุขกว่านี้จริงๆ

12 Oct 2006 | Comment by : PlaiFon

Comment 1
ชอบจัง - 12 Oct 2006 \| Comment by : kik

Comment 1

ชอบจัง *-*

12 Oct 2006 | Comment by : kik

Hospital & Specialized Wellness

Webboard
เรื่องเกี่ยวกับยาคุมฉุกเฉินครับ 26 Sep 2009 โพสต์โดย: xlasw 0
ช่วยตอบทีค่ะ 15 Oct 2010 โพสต์โดย: aof111 7
มาโชว์ &#8220;Lee ลา บอกรัก&#8221; กันเร็วเข้า!! 23 Feb 2011 โพสต์โดย: how 0
ลั้ลลาชายทะเลกับ 10 อย่างที่ขาดไม่ได้ ^__^ 24 May 2012 โพสต์โดย: plabegon 1

เรื่องเกี่ยวกับยาคุมฉุกเฉินครับ

26 Sep 2009 โพสต์โดย: xlasw 0