| ความห่วงใยที่มองไม่เห็น |
|---|
|
มีผู้หญิงคนหนึ่งประสบอุบัติเหตุ ทำให้ต้องตาบอดทั้งสองข้าง และเธอก็ทุกข์ทรมานกับการสูญเสียการมองเห็น แต่สามีเธอก็พยายาม ปลอบใจ และให้กำลังใจเธอตลอด พยายามสอนให้เธอใช้ประสาทสัมผัสให้มากขึ้น ที่ทำงานของเธอกับสามีอยู่คนละทาง แต่เขาก็ขับรถไปส่ง และไปรับอยู่เสมอ จนวันหนึ่งสามีเธอรู้สึกเหน็ดเหนื่อยมาก เขาจึงพูดกับเธอว่าให้เธอลองพยายามขึ้นรถเมล์ไปทำงานเอง โดยที่เขาไม่ต้องไปรับไปส่งได้ใหม นาทีนั้น .. เธอรู้สึกเหมือนโดดเดี่ยว และน้อยใจสามีเธอ แต่เธอก็พยายามทำตามที่เขาขอ เธอพยายามขึ้นรถเมล์เอง พยายามไปทำงานด้วยตัวเอง จนในที่สุดเธอก็สามารถทำได้ วันหนึ่งก่อนที่เธอจะลงรถไปทำงานตามปกติ คนขับรถเมล์ก็เข้ามาจับแขนเธอและพูดกับเธอว่า ผมช่างอิจฉาคุณผู้หญิงจริงๆครับ เธอก็เลยถามว่า อิจฉาเธอเรื่องอะไร คนขับรถเมล์ก็เลยบอกว่า สามเดือนที่ผ่านมา ผมจะเห็นสุภาพบุรุษคนหนึ่งเขาจะขึ้นรถเมล์ตอนเช้า มานั่งตรงเบาะหลังคุณ เฝ้ามองดูคุณด้วยความห่วงใย และตามคุณลงรถไป และเฝ้าดูคุณเดินเข้าไปที่ทำงานอย่างห่วงใย และตอนเย็นทุกๆเย็นเขาก็จะมาเฝ้ารอดูคุณขึ้นรถ และคอยดูคุณจนคุณลงรถ พอเธอได้ยินดังนั้น เธอก็นำตาไหลด้วยความตื้นตัน เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยทิ้งเธอไปไหน เขายังอยู่ดูแลเธออย่างใกล้ชิด เขาเหนื่อยยิ่งกว่าตอนที่เขาต้องคอยมารับมาส่งเธอซะอีก ... ไม่จำเป็นเสมอไปที่ความห่วงใยจะต้องแสดงให้ผู้รับเห็น และไม่จำเป็นเสมอไปว่าเวลาที่คุณไม่มีใคร ตอนนั้นจะต้องไม่มีใครห่วงใยคุณ
16 Jun 2004 | Post by :
ha
|
ราคา 35 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 138 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 79 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 299 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 343 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 340 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 20 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 189 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 199 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 343 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 95 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 163 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!