Talk About Women

กาลครั้งหนึ่ง... นานมาแล้ว
>กาลครั้งหนึ่ง... นานมาแล้ว
> มีชายคนหนึ่งหลงใหลในรสชาติของถั่วอบเป็นอันมาก
> แม้ว่าเขาจะรู้สึกตะขิดตะขวงใจบ้าง
>ยามเมื่อต้องปล่อยแก๊สออกมา
> แต่เขาก็ยังชอบที่จะกินถั่ว
>แล้ววันหนึ่งเขาพบหญิงสาวสวยถูกใจมากนางหนึ่ง
> หลังจากใกล้ชิดสนิทสนมกันพอควร เขาก็ตกหลุมรักหล่อนอย
> และตกลงใจปลงใจที่จะแต่งงาน ตามด้วยการตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่
> ที่จะเลิกกินถั่ว!! เพราะขืนยังกินอยู่
>ต้องอายสาวเจ้าน่าดู๊...
> หลังจากงานแต่งงานผ่านไป 2-3
>เดือนวันหนึ่งระหว่างทางขับรถบ้าน
> หลังเลิกงานรถเจ้ากรรมเกิดเสีย...
>เนื่องจากบ้านของเขาอยู่ในชนบท
> จึงไม่มีรถประจำทางไปถึง หนทางเดียวที่จะกลับบ้านได้ คือ
>ต้องเดิน
> เขาจึงโทรศัพท์ไปหาภรรยา เพื่อบอกว่า
>เขาอาจจะถึงบ้านช้าสักหน่อยน
> เพราะรถเสีย และต้องเดินเท้ากลับบ้าน ระหว่างทางกลับบ้าน
> เขาเดินผ่านร้านมินิมาร์ทแห่งหนึ่ง
>แล้วกลิ่นถั่วอบก็โชยออกมายั่วใจเขา
> เขาจึงคิดเข้าข้างตัวเองว่า
>กว่าจะเดินกลับถึงบ้านก็ต้องใช้เวลา
> และพลังงานมากน่าดู น่าจะหาอะไรรองท้องสักหน่อย้า
> ว่าแล้วเขาจึงเดินเข้าไปสั่ง ถั่วอบ 3 ถุงใหญ่พิเศษ!
> เพื่อเดินกินระหว่างทางกลับบ้านเขาเดินไปกินไป
> อย่างเพลิดเพลินจนถั่วหมดโดยไม่รู้ตัว
>และเขาก็ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพจ
> ครั้นเมื่อกดกระดิ่งปุ๊บ ภรรยารักเดินออกมาเปิดประตู
>พร้อมกับพูดว่า
> "สวัสดีค่ะ ที่รัก..
>น้องมีสิ่งจะทำให้พี่ประหลาดใจอย่างที่สุดในอาหารมื้อเย็นวันนี้เลยละค่ะ"
> ว่าแล้วเธอ ก็ควักผ้าปิดตามาปิดฉับลงที่ใบหน้าสามี
> และจูงเขามานั่งที่เก้าอี้ที่หัวโต๊ะอาหาร
> และให้เขาสัญญาว่าจะไม่ใช้แทคติคใดๆ แอบมองอย่างเด็ดขาด้
> ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกว่า
>มีอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวในท้องของเขา
> โชคช่วยที่เผอิญมีเสียงกริ่งโทรศัพท์ดังขึ้น
> ภรรยาที่กำลังจะเอื้อมมือมาเปิดผ้าผูกตา จึงบอกว่า่อน
> ขอเวลาไปรับโทรศัพท์ประเดี๋ยว แต่พี่ห้ามแอบดู
>ก่อนน้องจะกลับมานะ
>เธอย้ำ
> แล้วก็ไป... ขณะที่ภรรยาไปรับโทรศัพท์ เขาก็ฉวยโอกาสนี้
>ผายลม
> เสียงของมันไม่ดังนัก แต่เหม็นราวไข่เน่าทีเดียว
> จนแม้แต่ตัวเขาเองยังต้องใช้ผ้าเช็ดหน้าโบกไล่กลิ่น
>หลังจากรู้สึกว่าดีขึ้น
> ลมระลอกใหม่ก็เริ่มบุกอีก แน่นอนช็ด
> เขาเริ่มผายลมระลอกใหม่
>เสียงมันดังราวเครื่องยนต์ดีเซลกำลังทำงาน
>กลิ่นแย่ยิ่งกว่าเดิมอีก...เขาจึงใช้ผ้าเช็ดหน้าโบกไปมาอย่างรวดเร็ว
> โดยหวังว่า จะทำให้กลิ่นมันจางลงไปบ้าง แต่ไม่ทันไร
>>> >
>ข้าศึกชุดใหม่ก็มาถึง
> คราวนี้แย่ยิ่งกว่า 2 ครั้งแรก หน้าต่างสั่นไหวเพราะแรงลม
>จานบนโต๊ะเขย่า
> และนาทีต่อมาดอกไม้บนโต๊ะเฉา ก็เพราะสัญญาว่าจะไม่เปิดตาม
> เขาจึงไปไหนไม่ได้ นอกจากต้องนั่งอยู่ที่โต๊ะ
>รอจนกว่าภรรยาจะกลับมาา
> เขานั่งรออยู่ราว 10 นาที และเป็น 10 นาที
>ที่มีกิจกรรมแบบว่าตลอด
> ผายลม.. โบกผ้าเช็ดหน้า.. ซ้ำไปซ้ำมา..
> เมื่อเขาได้ยินเสียงภรรยาวางโทรศัพท์
>เขาจึงรีบพับผ้าเช็ดหน้าใส่กระเป๋า
> และยิ้มให้ภรรยาอย่างไร้เดียงสา ราวกับว่า
>ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
> ภรรยากล่าวขอโทษที่คุยโทรศัพท์นานไปหน่อย และถามว่าร
> เขาไม่ได้แอบดูแน่นะ... เมื่อเขายืนยัน
>เธอจึงปลดผ้าผูกตาให้เขา
> พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงอันชวนตื่นเต้นว่า "Surprise"
> เป็นช่วงเวลาอันน่าสะพึงกลัว... ที่เขาพบว่า
>มีแขกนั่งอยู่รอบโต๊ะกินข้าว
>12
> คน เพื่อร่วมงาน Surprise party
>ในงานวันเกิดของเขานั่นเอง...


29 Jun 2006  |  Post by : PangRum
Comment 1
รูปภาพคอมเมนต์

อิอิขำ...สงสัยจะเหม็นจริง ๆ ... คิดภาพออกเลยแหละ


30 Jun 2006  |  Comment by : oo

Comment



Content-Seo

Webboard
โพสต์โดย: u know 0
โพสต์โดย: StrawberryPinky 0
โพสต์โดย: Ladyfirst 0
โพสต์โดย: Lazy_Ashley 0
โพสต์โดย: yuyieyeyu 0
โพสต์โดย: rednewby 12
โพสต์โดย: SSUP 0

สินค้าแนะนำสำหรับคุณ