| กาลครั้งหนึ่ง... นานมาแล้ว |
|---|
|
>กาลครั้งหนึ่ง... นานมาแล้ว > มีชายคนหนึ่งหลงใหลในรสชาติของถั่วอบเป็นอันมาก > แม้ว่าเขาจะรู้สึกตะขิดตะขวงใจบ้าง >ยามเมื่อต้องปล่อยแก๊สออกมา > แต่เขาก็ยังชอบที่จะกินถั่ว >แล้ววันหนึ่งเขาพบหญิงสาวสวยถูกใจมากนางหนึ่ง > หลังจากใกล้ชิดสนิทสนมกันพอควร เขาก็ตกหลุมรักหล่อนอย > และตกลงใจปลงใจที่จะแต่งงาน ตามด้วยการตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่ > ที่จะเลิกกินถั่ว!! เพราะขืนยังกินอยู่ >ต้องอายสาวเจ้าน่าดู๊... > หลังจากงานแต่งงานผ่านไป 2-3 >เดือนวันหนึ่งระหว่างทางขับรถบ้าน > หลังเลิกงานรถเจ้ากรรมเกิดเสีย... >เนื่องจากบ้านของเขาอยู่ในชนบท > จึงไม่มีรถประจำทางไปถึง หนทางเดียวที่จะกลับบ้านได้ คือ >ต้องเดิน > เขาจึงโทรศัพท์ไปหาภรรยา เพื่อบอกว่า >เขาอาจจะถึงบ้านช้าสักหน่อยน > เพราะรถเสีย และต้องเดินเท้ากลับบ้าน ระหว่างทางกลับบ้าน > เขาเดินผ่านร้านมินิมาร์ทแห่งหนึ่ง >แล้วกลิ่นถั่วอบก็โชยออกมายั่วใจเขา > เขาจึงคิดเข้าข้างตัวเองว่า >กว่าจะเดินกลับถึงบ้านก็ต้องใช้เวลา > และพลังงานมากน่าดู น่าจะหาอะไรรองท้องสักหน่อย้า > ว่าแล้วเขาจึงเดินเข้าไปสั่ง ถั่วอบ 3 ถุงใหญ่พิเศษ! > เพื่อเดินกินระหว่างทางกลับบ้านเขาเดินไปกินไป > อย่างเพลิดเพลินจนถั่วหมดโดยไม่รู้ตัว >และเขาก็ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพจ > ครั้นเมื่อกดกระดิ่งปุ๊บ ภรรยารักเดินออกมาเปิดประตู >พร้อมกับพูดว่า > "สวัสดีค่ะ ที่รัก.. >น้องมีสิ่งจะทำให้พี่ประหลาดใจอย่างที่สุดในอาหารมื้อเย็นวันนี้เลยละค่ะ" > ว่าแล้วเธอ ก็ควักผ้าปิดตามาปิดฉับลงที่ใบหน้าสามี > และจูงเขามานั่งที่เก้าอี้ที่หัวโต๊ะอาหาร > และให้เขาสัญญาว่าจะไม่ใช้แทคติคใดๆ แอบมองอย่างเด็ดขาด้ > ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกว่า >มีอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวในท้องของเขา > โชคช่วยที่เผอิญมีเสียงกริ่งโทรศัพท์ดังขึ้น > ภรรยาที่กำลังจะเอื้อมมือมาเปิดผ้าผูกตา จึงบอกว่า่อน > ขอเวลาไปรับโทรศัพท์ประเดี๋ยว แต่พี่ห้ามแอบดู >ก่อนน้องจะกลับมานะ >เธอย้ำ > แล้วก็ไป... ขณะที่ภรรยาไปรับโทรศัพท์ เขาก็ฉวยโอกาสนี้ >ผายลม > เสียงของมันไม่ดังนัก แต่เหม็นราวไข่เน่าทีเดียว > จนแม้แต่ตัวเขาเองยังต้องใช้ผ้าเช็ดหน้าโบกไล่กลิ่น >หลังจากรู้สึกว่าดีขึ้น > ลมระลอกใหม่ก็เริ่มบุกอีก แน่นอนช็ด > เขาเริ่มผายลมระลอกใหม่ >เสียงมันดังราวเครื่องยนต์ดีเซลกำลังทำงาน >กลิ่นแย่ยิ่งกว่าเดิมอีก...เขาจึงใช้ผ้าเช็ดหน้าโบกไปมาอย่างรวดเร็ว > โดยหวังว่า จะทำให้กลิ่นมันจางลงไปบ้าง แต่ไม่ทันไร >>> > >ข้าศึกชุดใหม่ก็มาถึง > คราวนี้แย่ยิ่งกว่า 2 ครั้งแรก หน้าต่างสั่นไหวเพราะแรงลม >จานบนโต๊ะเขย่า > และนาทีต่อมาดอกไม้บนโต๊ะเฉา ก็เพราะสัญญาว่าจะไม่เปิดตาม > เขาจึงไปไหนไม่ได้ นอกจากต้องนั่งอยู่ที่โต๊ะ >รอจนกว่าภรรยาจะกลับมาา > เขานั่งรออยู่ราว 10 นาที และเป็น 10 นาที >ที่มีกิจกรรมแบบว่าตลอด > ผายลม.. โบกผ้าเช็ดหน้า.. ซ้ำไปซ้ำมา.. > เมื่อเขาได้ยินเสียงภรรยาวางโทรศัพท์ >เขาจึงรีบพับผ้าเช็ดหน้าใส่กระเป๋า > และยิ้มให้ภรรยาอย่างไร้เดียงสา ราวกับว่า >ไม่มีอะไรเกิดขึ้น > ภรรยากล่าวขอโทษที่คุยโทรศัพท์นานไปหน่อย และถามว่าร > เขาไม่ได้แอบดูแน่นะ... เมื่อเขายืนยัน >เธอจึงปลดผ้าผูกตาให้เขา > พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงอันชวนตื่นเต้นว่า "Surprise" > เป็นช่วงเวลาอันน่าสะพึงกลัว... ที่เขาพบว่า >มีแขกนั่งอยู่รอบโต๊ะกินข้าว >12 > คน เพื่อร่วมงาน Surprise party >ในงานวันเกิดของเขานั่นเอง...
29 Jun 2006 | Post by :
PangRum
|
| Comment 1 |
|---|
อิอิขำ...สงสัยจะเหม็นจริง ๆ ... คิดภาพออกเลยแหละ
30 Jun 2006 | Comment by :
oo
|
ราคา 645 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 92 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 269 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 22 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 359 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 129 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 350 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 555 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 250 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 48 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 85 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!ราคา 354 บาท
🛒 สั่งซื้อสินค้าเลย!