กรูไม่ช่ายเกย์...ติดอันดับ 2 ในพันธุ์ทิพย์ (Part3)

Part3 ตกตอนเย็นเมื่อตระหนักแล้วว่า ต้องไปหามันที่บ้านแน่ๆ เมื่อเป็นเช่นนั้นก็เหมือน เอาอ้อยเข้าปากช้าง เอาปลาทูไปให้แมว เอาเนื้อเข้าปากเสือ เอาถั่วดำไปประเคนให้มันซดถึงห้อง ผมก็เลยจัดแจงแต่งตัวเองให้ดึงดูดอารมณ์ทางเพศให้น้อยที่สุดเพื่อลดความเสี่ยงในการเกิดคดีข่มขืนด้วยการ ........ใส่กางเกงบอลขาสั้น ใส่บอกเซอร์ ให้เห็นเรียวขาและขนหน้าแข้งพองาม จากนั้นท่อนบนใส่เสื้อกล้ามรัดๆพอเห็นกล้ามหน้าอกและขนจักแร้น้อยๆ อืมมมมม บร้าๆๆๆๆ ล้อเล่นครับ อยากให้ผมแต่งอย่างงั้นไปอะดิ ขอโทษที่ทำให้ผิดหวังนะ ผมเลือก กางเกงยีนแบบกระดุม(ถอดยาก) ไม่พอยังรัดเข็มขัด(ตอนแรกจะเอาเชื่อฟางมาผูกเงื่อนตายด้วยซ้ำ) แล้วก็ใส่เสื้อกล้ามไว้ข้างใน (กันมันเห็นหัวนมแล้วเกิดบ้าขึ้นมาผมก็แย่) แล้วก็ใส่เสื้อยืดทับด้วยแจ๊คเก็ทอีกที ตอนแรกใส่แว่นดำและหมวกไหมพรมไปด้วย แต่แม่ทักว่าจะไปปล้นใคร เสียself เลยถอดออก(อันนี้ล้อเล่น) ...........ไปถึงบ้านมันเย็นๆ 6โมงกว่ามั้ง เคาะประตู2-3ก๊อก มันก็ตะโกนบอกให้เปิดเข้ามาเลย ผมยังลังเล กลัวเปิดเข้าไปมันจะโปะยาสลบเอา(คิดมากจริงๆนะ) ค่อยๆบรรจงแย้มประตูเข้า พอเห็นว่าปลอดภัยดีแล้วเลยย่างเท้าเข้าไปก้เห็นว่า ห้องอ้อยยังคงรกเหมือนเดิม..... ......ผมมองหามันรอบห้องไม่เจอ เลยตะโกนถามว่ามันอยู่ไหน มันบอก "เดี๋ยว กรูขี้อยู่" โอเคชัดเจน ทั้งภาพและเสียง บวกกลิ่นด้วยนิดหน่อย เฮ้อ.. .....ผมนั่งรอมันสักพักใหญ่เลยหล่ะ ตอนแรกนึกว่ามันจะพลาดท่าตกส้วมตายซะแล้ว เพราะมันไม่ธรรมดา ส้วมชักโครกที่คนธรรมดาเยี่ยงเราๆท่านๆควรจะนั่งลงไปให้สบาย แต่มันไม่.....มันยังคงรักษาธรรมเนียมเก่าแก่โดยการขึ้นไปเหยียบบนโถแล้วนั่งยอง สูบบุหรี่..อืมมม ที่รู้เพราะเคยเห็น ว้าฮ่าๆๆๆ เห็นกันหลายคนด้วยเพราะพี่ๆเค้าแกล้งมัน ผมเลยพลอยเห็นไปด้วย มันบอกว่า "มันไม่ชอบนั่งทับรอยใคร แม้แต่รอยตูดตัวเอง" .........ทันทีที่มันออกมาผมก็พบว่า...................... ......... -ตามันเขียวปั๊ด ทั้งสองข้างเลย -ปากแตกห้อเลือด -ชายโครงเป็นปื้นยังกับใครเอาแข้งมาประทับ ท่าทางมันดูอิดโรย เดินมาเหมือนโครงกระดูก เห็นแล้วสงสาร+สมเพช เพราะตอนนั้นในใจคิดว่ามันคงโดนพวกโต๊ะบอลเล่นเอาแน่นอน " เอ้ย เป็นอะไรเมิงว่ะ ไปเป็นลูกตะกร้อให้ใครซ้อมว่ะ เออ แต่กรูว่า นี่ไม่ใช่แค่ซ้อมว่ะ นี่มันลงสนามแข่งจริงๆแล้วนะเนี๊ยะ" ผมว่าของผมไปเรื่อย......ห้องของมันอับเจงๆ มิน่าถึงชอบไปสิงบ้านคนอื่นแหะๆ "หุบไปเหอะเมิง เอา..เงินกรูคืนให้ ขอบใจที่ให้ยืม" "เมิงไปเอามาจากไหน ไปยืมใครมาอีกหล่ะ เกี่ยวกับที่โดนซ้อมปางตายมารึปลาว" "แมร่ง ถามสาดดด กรูเอามาให้ก็เอาไปเถอะ ไม่ต้องรู้ว่ากรูเอามาจากไหน กรูไม่ได้ไปขายยาบ้าก้แล้วกัน" "กรูไม่กลัวเมิงขายยาบ้าหรอก กรูกลัวเมิงไปขายก้นอะดิ 555" "ไอ่สาดดด ก้นกรูกรูก็หวงนะ กรูจะเก็บให้เมิง" "อุ๋ยยย เงียบไปเลย จะตายอยู่แล้วยังจะปากดี" ................................................................ ผมนั่งเงียบๆซึ่งก้ไม่แปลก แต่มันนั่งเงียบๆนี่ดิแปลก(ไม่ได้อยู่รอให้มันปล้ำนะ แต่ตอนอยากรู้จริงๆว่ามันไปโดนใครกระทืบมา) ..."กรูถามเมิงคำเดียว ถ้าเมิงเห็นกรูเป็นเพื่อน เมิงบอกกรูมา ว่าไปทำอะไรมา"ผมคั้น "ไม เป็นห่วงเหรอ" มันยังคงไม่หมดพิษสง "บอกมาก่อนว่าเป็นห่วงกรูป่าว" ผมโคตรรรกระอักกระอ่วนเลยตอนนั้น ในที่สุดก็"เออ" "เออ อะไร พูดดีๆ เพราะๆด้วย" "เออ กรูเป็นห่วง" "เมิงพูดกรูกับกรูได้ยังไง แมร่งไม่สุภาพเลย ผู้ดีที่ไหนเค้าพูดกันเอาใหม่" มันอมยิ้ม ผมเห็นหน้ามันแล้วเท้าเริ่มกระดิก อาจต้องซ้ำให้ตายสนิทก็คราวนี้..........แต่ก็ยอม "ครับ ผมเป็นห่วงคุณอย่างแรงนิ" ............. ................................................................. ตอนแรกมันบอกว่ามันไปมีเรื่องกับเด็กแถวบ้าน ผมบอกไม่เชื่อ เพราะบ้านไม่มีเด็กวัยรุ่นเลย สุดท้ายผมบอกว่า ถ้ามันไม่เห็นผมเป็นเพื่อน ผมก็ไม่จำเป็นต้องรู้อะไร แล้วผมก็จะไม่คิดว่ามันเป็นเพื่อนอีกต่อไป มันถึงยอม ........" กรูยืมเงินเมิง 3พัน เอาไปให้ไอ่ชะลอรีเอะ ทีนี้กรูไม่รู้จะหาเงินมาจากไหน ยืมใครก็ไม่ได้ เลยต้องแบกหน้ากลับบ้าน" ผมฟังก็ยังไม่เห็นว่าจะทำให้มันเจ็บตัวได้ตรงไหน " กรูกลับบ้านไปขอพ่อ พ่อกรูถามว่าเอาไปไหน กรูบอกกรูเสียบอล แล้วเมิงก็เห็นอย่างที่เห็นนี่แหละ"มันสลดลงอย่างที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน "แล้วทำไมเมิงไม่บอกพ่อเมิงดีๆว่ะ" "พ่อกรูพูดดีได้ที่ไหน ตั้งแต่เกิดมากพ่อพูดกับกรูน้อยกว่าที่พ่อซ้อมกรูอีก" ผมฟังแล้วสะท้อนใจพิกล "แล้วทำไมเมิงไม่บอกแม่" "แม่กูตายไปนานแล้ว พ่อกรูอยู่กับแม่เลี้ยง" อิ๊บอ๋าย ผมทำอะไรลงไปนิ่ ผมเห็นตามันแดงๆอ่ะ ตกใจครับ เพราะไม่เคยเห็นมันเป็นอย่างนี้มาก่อน.....ผมบอกให้มันระบายมา ผมจะนั่งฟัง เพราะเห็นว่าตอนนี้เหมือนมันเก็บอะไรอยู่ในใจ .............................................................. "แม่กรูตายตั้งแต่กรูอยู่ป.3 เส้นเลือดในสมองแตก กรูอยู่กับพ่อ แล้วก็เมียใหม่พ่อ" อืมมม วงเวียนชีวิตอีกแล้ว " พอกรูอยู่ ป.5 แม่เลี้ยงกรู ก็มีน้อง กรูต้องดูน้อง กรูโดนซ้อมเพราะน้องนี่แหละ กรูเคยทิ้งน้องไปเล่นกับเพื่อนพ่อกรูรู้ แมร่ง ก้านคอกูสลบเหมือด" ผมฟังไปก็กลืนน้ำลายเอือกๆ ทำไมโหดจังว่ะ แม่ผมอย่างมากก็ฝ่ามือ แต่นานๆที " กรูเลยออกมาอยู่วัดจนจบ ม.3 ถึงได้ไปเรียนต่อไง แล้วกรูก็ไม่ได้กลับบ้านอีกเลย" "อ้าวแล้วเมื่อสงกรานต์ที่เมิงบอกว่าอยู่บ้านหล่ะ" "กรูไปอยู่กับหลวงพี่ที่วัดก็คนที่ทำงานเค้ากลับบ้านกันหมด แต่.....กรูไม่มีที่ไป"...โหผมฟังแล้ว เล่นเอาน้ำตารื้อเหมือนกัน ก็เริ่มเข้าใจมันนิดหน่อยแล้วหล่ะว่า มันเป็นโรคจิตเพราะอะไร "แล้วทำไมเมิงไม่คุยกับพ่อดีๆหล่ะ" "กรูเคยแล้ว กรูซื้อของไปฝากตอนเงินออก เค้าไม่มองหน้ากรู ไม่พูดกับกรูสักคำ กรูนั่งอยู่ในบ้านเหมือนส่วนเกิน พ่อกับแม่เลี้ยงนอนห้องนึง น้องกรูห้องนึง แล้วเมิงจะให้กรูอยู่ไหน เค้ากินข้าวกันโดยที่มีกรูนั่งอยู่ ไม่เห็นเค้าจะเอ่ยปากชวนกรูสักคำ แค่นี้กรูก็พอรู้แล้วว่ากรูเป็นส่วนเกินของชีวิตเค้าแล้ว" "ทำไมพ่อเมิงถึงทำแบบนี้อ่ะ เอ่อ คือเหมือนเกลียดเมิงอ่ะ" "กรูก็ไม่รู้ กรูไม่เห็นเค้าจะอะไรกับกรูเลย กับแม่กรูก็เหมือนกัน กรูว่าเค้าคงไม่ได้รักแม่กับกรูมั้ง เห็นแม่บอกว่าโดนคลุมถุงชน" อืมมม เน่าสนิท ลำพังห้องมันก็เหม็นอับจะแย่อยู่แล้ว นี่ยังเน่าเพราะเรื่องที่มันเล่าอีก เหม็นหนักกว่าเก่า แต่ผมก้เห็นใจมันนะ............ ผมนึกขึ้นได้ว่าที่มันโดนซ้อมเพราะผม(ถึงจะไม่เกี่ยวกันเลยก็ตาม) "ทีหลังบอกกรูก็ได้ว่าไม่มีเงิน หรือไม่ก็ค่อยจ่ายกรูก็ได้ กรูไม่ซีเรียสหรอก มีอะไรปรึกษากรูได้" "กรูไม่อยากทำให้เมิงรู้สึกไม่ดีกับกรู กรูสัญญาว่าจะคืนกรูก็จะคืนเพราะเมิง...คือคนที่กรูไว้ใจที่สุด" ค่อยยังชั่วนึกว่ามันจะหยอดอีก ตอนนั้นผมเห็นใจมันนะ เริ่มเข้าใจมันหลายๆอย่าง แล้วก็เริ่มคิดว่า บางทีมันอาจไม่ได้ต้องการให้ผมไปเป็นเมียมัน แต่มันอาจแค่ให้ผมเป็นเพื่อน....แค่เพื่อน ซึ่งผมว่ามันแยกไม่ออกมั้งระหว่างคนรักกับเพื่อน เพราะที่ฟังๆมามันไม่ค่อยได้ประสบพบเจอกับความรักเท่าไหร่....คิดมาถึงตอนนี้ก็...มิน่าหล่ะ มันชอบไปปะเหลาะแม่ผม บางทีมันอาจต้องการความอบอุ่นจากใครสักคนก็ได้ " เมิงไม่ต้องสงสารกรูหรอก กรูขอแค่เมิงรักกรูมั่งก็พอ" T_T.........อิ๊บอ๋าย...โธ่เว้ย นึกว่าผมเข้าใจถูก แต่มันยังคงอยากได้ผมเป็นเมียอยู่ดี.....เฮ้ออ... เอาเหอะ ตอนนั้นมันไม่สบายใจผมก็เลยไม่อยากต่อล้อต่อเถียง.... อยู่ดีๆมันก็ลุกขึ้นบอกว่า........เมิงช่วยกรูหน่อย(แมร่ง เอาแล้ว มันจะให้ช่วยตัวเองให้มันเหรอ ผมคิดไปไกลถึงพิจิตรแล้วตอนนั้น)... ........."ช่วยไปหยิบอัลบั้มรูปหน่อยดิ กรูจะเอาอดีตให้เมิงดู" ............เฮ้อ โล่งอก แหะๆ ผมลุกขึ้นไปเอาอัลบั้มรูปมาให้มัน ผมก็เอามือตบเบาะ แป่ะๆ(ฝุ่นกระจาย) บอกมานั่งใกล้ๆ มันจะเล่าความหลังให้ฟัง "เนี๊ยะรูปกรูตอนเรียน ม.ปลาย นี่เพื่อนกรู ที่ครู คนนี้กรูสนิทสุด" "แล้วตอนนี้ไปไหนหมดอ่ะ" มันก็อึ้งๆไป ผมก็เลยพอเดาออกว่า คงไมใครทนคบมันได้เหมือนผมอีกแล้วหล่ะ มาถึงรูปหลัง " นี่ไงรูปแม่กรู สวยป่าว แม่กรูไม่เคยตีกรูเลยนะ" เสียงมันสั่นๆอ่ะ " กรูรักแม่กรู" แล้วมันก็ร้องไห้เลยครับ แมร่งผมทำอะไรไม่ถูกเลยอ่ะ คือไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน จะจับมือก็ไม่ดี จับโอบไล่ก็ไม่กล้า จะสวมกอดก็กลัวมันปล้ำ สุดท้ายเอามือตบหลังมัน 2-3แปะ เท่านั้นแหละครับ มันกอดผมแน่นบัดซบ ร้องโฮเลยครับ มันบอกมันคิดถึงแม่ คนเรา.... .....ผมไม่รู้จะปลอบยังไงด้วยความที่ไม่เคยต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้ เลยบอกไปว่า "ไม่ต้องร้องหรอก กรูให้เมิงยืมแม่กรูก็ได้นะๆๆๆ" เฮ้อ นึกแล้วยังอดขำตัวเองไม่หาย พูดไปได้ยังไงว่ะกรู.....แต่ก็ได้ผลนะ มันก็หัวเราะออกมาได้ ค่อยยังชั่ว............................ "เมิงไปแ**กเหล้าเป็นเพื่อนกรูหน่อยได้ป่าว" "เอ่อ...อืม" "รังเกียจกรูอ่ะดิ พอรู้อย่างงี้" เอาเข้าไป เราก็เลยต้องตามน้ำไป ออกไปแ**กเหล้ากันมัน พร้อมทั้งต้องหอบหิ้วสังขารที่ยับเยินของมันไปด้วย จะรอดมั๊ยเนี๊ยะกรู........... ผมเป็นคนขับรถ เพราะคาดว่าถ้าปล่อยให้มันขับ คงได้ตายคู่....ผมปล่อยให้มันเลือกร้าน(สปอยสุดชีวิตครับวันนั้น) แล้วก็ตามคาด มันเลือกร้านเพื่อชีวิตสุดกู่เลยครับ ผมน่ะ มันแนว เด็กรัชดา เด็กสลิม ต้องมานั่งร้านนายหัว ก็ช้ำใจพออยู่แล้ว ยังต้องมานั่งฟังมันร้องเพลงคาราบาว (จริงๆเพลงเค้าก็ดีหรอก แต่ไอนี่มันร้องเลยแย่ไปเลย) Part4 เหล้าแก้วแล้วแก้วเล่ากรอกเข้าปากมัน ยังกับตูดมันรั่ว กรอกเท่าไหร่ไม่เต็ม ผมก็ได้แต่นั่งจิบ(เพราะปกติไม่ดื่ม เป็นพวกคออ่อน) แล้วก็ฟังมันพล่ามเรื่องที่มันอัดอั้นเต็มที่ ก็แปลกดีเหมือนกันนะผมว่า ชีวิตมันก็บัดซบดีเหมือนกัน ผ่านอะไรมาเยอะมาก โดนปล้น โดนยกพวกต่อย พัวพันพนันบอล "เฮ้ย เมิงกรูขออะไรเมิงอย่างดิ" ผมตะเบ็งเสียงแหกปากแข่งกับเพลงเด้นซ์ วู วูวู วู่ วู ๆๆๆ เค้าเป็นใครนะคะ เค้าเป็นใครนะคะ บ้าบอ คอเกือบแตก "เมิงไม่ต้องขอกรูเลย เมิงมองตากรูดิ" (ตาแดงเถือก มีขี้ตาอีก เฮ้อ เพื่อนกรู) "เมิงจะเอาอะไรบอกกรูได้ กรูให้เมิงได้ทุกอย่าง แม้แต่ชีวิตกรู" เอากับมันดิ "กรูไม่เอาหรอกชีวิตเมิงน่ะ เก็บไว้คนใจบุญเค้ามาไถ่ชีวิตเหอะ ไอ่โคกระบือเอ้ย" โดนตบศรีษะไป 1ป๊าด ครั้งนี้ยอม ถ้าเป็นเมื่อก่อน ตายลูกเดียว "เมิงเลิกเล่นพนันบอลได้มั๊ย กรูขอ" สิ้นเสียงตะโกนใส่หูของผม เเหล้าจากปากมันพุ่งพรวดออกมา "อะไรว่ะ เมิงให้กรูเลิกเล่น แล้วกรูจะเอาที่ไหนแ**ก" "ให้มันรู้ไปว่าเมิงจะอดตายเพราะเลิกเล่นพนันบอล ถ้าเป็นแบบนั้นนะ กรูเนี๊ยะแหละจะหามเมิงไปส่งมูลนิธิครูน้อย" "ขอกรูคิดดูก่อน ของอย่างงี้ จะให้เลิกปุ๊บปั๊บได้อย่างไง สาดดด" พูดไม่พูดปล่าวกอดคอผม แล้วโยกหัวไปมาประสาคนมาววววววว "งั้นกรูเลิกคบกับเมิงตอนนี้เลย ถ้าเมิงยังไม่รับปากกรู เพื่อนชั่วๆ กรูตัดทิ้งแป๊บเดียว" "แม่งทามมายเมิงพูด...เอิ๊ก กับกรูพรรค์นี้หา ไอ่ เพื่อนเลว ไอ่ชั่ว เมิง..เอิ๊กนี้มันเลวจิง เอิ๊ก จิง" พายายามเลียนแบบตอนมานมาวววห้ายยเหมือนเท่ซูดดดดด.... "จะเลิกมั๊ย" ผมยังคงยื่นคำขาด" "ได้ เพื่อคนที่กรูรัก กรูทำได้" อืมมม ต้องอย่างงีสิ รู้สึกว่าความหล่อของผมจะมีประโยชน์ก็วันนี้แหละ เอิ๊กๆ เมาเหมือนกัน ซัดไปหลายแก้ว ต้องกราบขอโทษ พี่พี่ น้องๆ ที่คอยติดตามอ่านเรื่องของผมมาโดยตลอดนะครับ เมื่อกี้ก็พิมพ์ไปหลายตอน แต่อยู่ๆก็ไม่ขึ้น หายไปซะงั้น ตอนนี้ผมต้องขอโทษด้วยจริงๆ ทีแรกกะว่าจะจบให้ได้ในวันนี้แต่มันไม่จบอ่ะ ต้องไปแล้ว เอาเป็นว่ารับรองพรุ่งนี้จะมาต่อให้จบแน่ครับ แต่บอกไว้ก่อนนะครับว่า มันไม่ได้จบอย่างที่หลายๆคนอยากให้จบนะครับ เอาเป็นว่าอย่างเพิ่งด่ากันนะครับ วันนี้ผมนั่งจุ้มปุ๊กอยู่หน้าคอมส์ทั้งวัน แต่ไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะช่วงนี้ว่าง กำลังรองานใหม่ พรุ่งนี้มาเฉลยตอนจบ และจุดจบของมันนะครับ กรูไม่ใช่เกย์....จริงๆนะ..ฮือๆเลิกจีบกรูซะทีเหอะ III จะหากระทู้เก่าแต่ว่า โง่อ่ะคับ หาไม่เจอ ไม่รู้มันอยู่ไหน อิๆ งั้นขอตั้งในห้องนี้อีกครั้งสุดท้ายนะครับ แหะๆ พอดีว่าวันนี้กะจะจบให้จงได้.....สัญญา หลังจากที่ผมคาดคั้น บีบคั้นและขืนใจให้มันยืมสัญญาว่าจะเลิกเล่นพนันบอลได้สำเร็จด้วยมายาที่มีอยู่น้อยนิด(กร๊ากกกกกกกกกกก)ได้สำเร็จ ก็รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก .... "พูดง่ายๆแบบนี้ตั้งแต่แรกกรูก็คงไม่ต้องแหกปากตะโกนแสบคอ" "พ่อกรูขอ กรูยังไม่ยอม นี่กับเมิงกรูถึงยอม เห็นยังสาดด ว่ากรูรักเมิงแค่หนาย เอิ๊ก เอ๊อะ" เสียงเรอของมัน ทำเอาโต๊ะข้างหันขวับ....... คราวนี้ผมต้องยอมให้มันแทะโลม ไม่อยากขัดคอมัน " เออ กรูดีใจที่เมิงยังเชื่อกรูสักคน" ผมเริ่มอารมณ์ดี กรึ่มๆ ยกแก้วเหล้าดวดรวดเดียวพรืดดดด หายไปค่อนแก้ว.......... วู วูวูวู่วูๆๆ ผมชักจะมันกับเพลงปัญญาอ่อนนี่ซะแล้ว หัวเริ่มโยก โปกๆ ความถี่ในการยกเหล้ากระดกเริ่มถี่ขึ้น ในขณะที่มันเอาแต่นั่งมอง สักพักนึงผมลุกขึ้นไปเต้นเพลงที่กล่าวมาข้างต้น ในที่สุดความมันส์และความเมาก็ไม่เข้าใครออกใคร............ ......ผมออกเสตปได้ไม่กี่ท่า ยังไม่สุดดี มันเดินออกมาลากผมกลับไปนั่ง คงทนเห็นภาพไม่ไหว พาลจะปลงสังขารเอาง่ายๆมั้ง..... "เมิงรู้ป่าว เมิงนั่งร้องไห้ดังลั่น กรูโคตรอาย" มันเอามาเล่าให้ฟังทีหลัง " น้ำตาเมิงไหลเยอะกว่าน้ำตากรูอีก เอี๊ย กรูคิดถึง...(ชื่อแฟนผม) เมิงโทรหามันให้กรูหน่อย กรูอยากคุยกับมัน แมร่งพร่ามอยู่แต่ประโยคนี้ กรูเป็นคนเอาเมิงกลับ แต่เมิงกลับเรีกหา....แฟนเมิง เอี๊ย รู้งี้กูปล่อยให้นอนจมกองอ๊วกอยู่สิ้นเรื่อง แมร่ง เนรคุณ" ดูมันพูด ................................................. ขามาผมหอบหิ้วสังขารมันไปเฮฮา ขากลับ มันหิ้วสังขารที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหล้าและบุหรี่กลับมาแทน ตลกโคตรรรร "กรูบอกแล้ว ว่ากรูไม่กินเหล้า เอิ๊กๆ ผมพูด............ เหตุการณ์ต่อไปที่จะเล่าเป็นเรื่องราวที่มันเล่าให้ฟัง ข้อเท็จจริงจะเชื่อได้มากน้อยแค่ไหนก็ไม่รู้ .............................................................. ขามาผมขับพามันมา ขากลับมันขับผมนั่งคอพับนั่งเพ้อถึงแฟนเก่า "เมิงจะร้องไห้ทำซากอาราย เมิงทิ้งเค้าเอง แล้วทีหยั่งงี้จะเรียกเค้าทำม้ายยย หุบปาก" มันเอามือมาอุดปากผม ที่จริงแล้วผมกับแฟนเก่าเราคบกันมาตั้งแต่ ปี 1 แต่มาเลิกกันเพราะเค้าไปมีคนใหม่ แต่ด้วยความอาย ผมบอกคนที่ออฟฟิสว่าผมทิ้งเค้า (สันดานเลว เชิญท่านด่าได้ตามอัธยาศัย) แล้วมันก็เข้าผิดมาโดยตลอดว่าแฟนผมทิ้งผม ผมยังคงร้องไห้คร่ำครวญ มันบอกว่า "กรูไม่รู้จะปลอบเมิงยังไงแล้ว ปล่อยให้แหกปากไปอย่างงี้แหละ " ผมยังคงคร่ำครวญไม่หยุด " ไก่ (นามสมมุติ) พี่ขอโทษ ไก่กลับมาเหอะ ไก่จะไปทำไมบราซิล รอนิญโญ่มันดีตรงไหน ไก่กลับมาหาพี่เถอะ" (อันนี้แต่งเอง เพราะจำไม่ได้ว่าเพ้ออ่า อะไร รู้แต่ว่าร้องให้เค้ากลับมา) "ไก่ กลับมาเถอะ อย่าไปเลย บราซิล(มุขนานไปหน่อย ขออภัย) เหอะ เหอะ เหอะ เอออออออ" "เฮ้ย ไอ่สาดดด เมิงอย่ามาอ๊วกในรถกูนะ ไอ่ เอี๊ยเมิง เดี๋ยวกรูจอดทางข้างหน้า อ๊วกให้หมากินดีกว่าอ๊วกทิ้งในรถกรู เสียดายของ จะถึงแล้ว กลืนไปก่อน อืดๆ กลืนๆ ใกล้ถึง..........T_T" ยังไม่ทันจะสิ้นเสียงมัน พรวดดดดดดดดด "อ๊วกก เอ่อ อ๊วกกกกกกกกกกกกก" 3พรวด พรวดแรก หน้าตักตัวเอง อีก 2 พรวดฝากไว้ที่ตักมัน "แมร่ง อ๊วกที่ไหนไม่อ๊วก อ๊วกรดไข่กรู เดี๋ยวกรูให้เลียซะให้เข็ด" ผมเองยังไม่อยากจะเชื่อ ผมว่าผมคงไม่บร้า อ๊วกไปดมไข่มันไปหรอกมั้ง นอกจากมันจะจับกดหัว 555 ผมจำอะไรไม่ค่อยได้ตอนนั้น เพราะในสมอง มันเวียนๆ lเหมือนตัวเองกำลังลองลอยอยู่ในปุยเมฆ (เห็นภาพยัง) แต่หารู้มั๊ยว่าคนที่ลำบกต้องลาก ผมถูลู่ถูกังคือคนที่ผมคิดว่าจะทำให้มันสบายใจ อิๆ มันหามผมมาโยนทิ้งไว้ในห้องอ้อย....รกจะตาย ย ย ย ไม่น่าเชื่อว่า มันจะมาจบที่ห้องอ้อย..................................ยังครับ ยังไม่จบ หลังจากที่มันโยนผมลงบนกองที่นอน(จริงๆเหมือนเล้าหมูมากกว่า) ผมก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย จนกระทั่ง.......................................................................... ผมตื่นขึ้นมาด้วยอาการหนักหัว เหมือนใครเอาปุยเมฆเป็นตันๆมาทับ ตาลืมขึ้น ๆ ๆ แสบตาว่ะ ........ลืมตาเต็มที่สำรวจรอบข้าง อยู่ไหนว่ะเนี๊ยะ ยังนึกไม่ออก พยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง ก้มลงสะบัดหัว 2ที ผับๆ เกาลงมอง.อ๊ากกกกกกกกก เสื้อหายไป เสื้อหายไปไหน ใครถอดเสื้อ ก้มลงมองเป้า ทำไมเป้ากางเกงเปียก ใครทำอะไรกรู ใคร....เวิ้งๆๆๆๆๆ สติสัมปะชัณญะเริ่มกลับมา เมื่อคืน เมานี่หว่า กินเหล้าไปเยอะ แล้วกลับมากับไอ่.... "ไอ่....!!!!!! เมิง ตายยยยยยยยยยยยยยย" ผมลุกพรวด......... เมิงอยู่ไหน กรูอุตส่าห์ไว้ใจ เมิง... ผมมองหามันทั่วห้องไม่เห็น เลยวิ่งไปนอกระเบียง เจอมันไม่ใส่เสื้อ นุ่งบ๊อกเซอร์ ยืนสูบบุหรี่ บุ๋ยๆ สบายอารมณ์นะเมิงผมคิดในใจ "ป๊าบ " ผมตบไปที่กบาลมัน 1ดอก มันทำท่าตกใจ "เป็นเอี๊ยอะไรแต่เช้าหา ตบกรูทำป๊ะเมิงเหรอ(จริงๆมันพูดว่า พ่อ แต่เกรงว่าจะไม่สุภาพ) "ไอ่สาดดด เมืองทำเอี๊ยอะไรกรู" ........มันทำตากรุ้มกริ่ม เอามือมาสะกิดที่ตูดผม 20 Oct 2006  |  Post by : PangRum

Comment 1

ถ้าคุณเลือกทางเดินที่หอมหวาน ก็ไม่มีวันที่คุณจะไปถึงเป้าหมายที่หอมหวานแต่ถ้าคุณเลือก จะถึงเป้าหมายที่หอมหวาน เส้นทางเริ่มต้นของคุณอาจจะไม่หอมหวาน คุณต้องพิสูจน์คุณค่าของตัวคุณเองให้โลกเห็นครับว่าคุณคู่ควรกับเป้าหมาย "ชีวิตเป็นของคุณ คุณสามารถเลือกมันได้" ถ้าเป็นคุณ คุณจะเลือกทางไหน 1.ทำงานอย่างที่ทำทุกวันนี้ ไม่ลำบากเกินกว่าที่จะทน แต่ก็อยู่ในสภาพแบบนี้ไปตลอดชีวิต หรือ 2.ทำงานอย่างหนัก ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่าง อดทน เหนื่อยสัก 3 ปี แล้วผลงานที่ได้สร้างไว้ทำให้คุณสบายไปตลอดชีวิต ถ้าเลือกอย่างที่ 1 ดีใจด้วยครับเพราะคุณไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงอะไรเลย ลบอีเมล์ฉบับนี้ได้เลยครับ แต่ถ้าเลือกอย่างที่ 2 click เข้ามาเลยครับ แล้วมาคุยกันว่า คุณจะต้องทำอะไรบ้างในอีก 3 ปี นับต่อจากนี้ http://twyengwe.no tlo ng.com พิมพ์ติดกันนะ 29 Oct 2006  |  Comment by : aa

เลือก Avatar:

ชื่อ: อีเมล: ความคิดเห็น: รูปภาพ: ส่งความคิดเห็น

Recommended Clinic

Beauty & Shape Clinic

Hers Clinic

View Details

Beauty & Shape Clinic

Cosmetica Clinic

View Details

Beauty & Shape Clinic

เมโกะ คลินิก Meko Clinic

View Details

Webboard
เป็นคุณจะทำยังไง 28 Dec 2008 โพสต์โดย: art2727 4
ทำไมเค้าชอบตวาดใส่ค่ะ 26 Feb 2010 โพสต์โดย: vasabiii 5
ตอบปัญหา โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ การคุมกำเนิด มะเร็งปากมดลูก hiv พร้อมบริการส่งรับการรักษาฟรี 4 Apr 2011 โพสต์โดย: moopainty 0
เครียดมาก เป็นช่วงช่วง 25 Apr 2011 โพสต์โดย: 153153123 1
อ้าววว!!....วันนี้สาวๆ ขอพรได้หนึ่งอย่างนะคะ 22 May 2011 โพสต์โดย: jubjeab 5
คุณไม้ - สิริวรรณ เสริมชีพ สาวเก่งแห่ง "โฮมโปร" 7 Mar 2019 โพสต์โดย: BEAUTY400 0
​เคทีซีจับมือวิริยะประกันภัยมอบสิทธิพิเศษให้สมาชิกเมื่อชำระค่าเบี้ยประกันฯ “Viriyah Healthcare by BDMS” 19 Aug 2020 โพสต์โดย: prnews 0
3.3 ROBINSON SHOP SHOP #ช้อปวนไปไม่มูฟออน 3 Mar 2021 โพสต์โดย: Robinson 0